Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

January 2006

Mannen hebben ook wel eens pijn

by de man in de zorg on January 31, 2006

Mannen hebben ook wel eens pijn
31-01-06
Kwam Peter tegen op de Binnenban. Hij stond te wachten op zijn partner.
We praten even; en het ging over van de week.
Had onenigheid met mijn vriendin.
Ze was boos op mij. Ik had me verslapen. Op zichzelf niet zo erg; oke we moesten beiden werken; maar ik zou haar wakker maken. Zodoende kwam ze ook enorm in tijdnood.
“Vrouwen, ik snap ze niet” gaf ik tegen Peter aan.
Hij keek me begripvol aan.
“Ja vrouwen….”

Weetje; ik snap ze niet; en hoe langer ik met ze omga; hoe minder ik ze begrijp; althans zo lijkt het.
Wee?je; als vrouwen pijn hebben willen ze verwend worden. Ach, ik kan dit niet, ach ik kan dat niet.
Met alle liefde doe ik veel exra voor haar en ik doe er ondanks dat ik het druk heb met liefde deze dingen erbij.
Oke; en als ik of als wij als mannen wat hebben…”ach stel je niet zo aan. Oh ja; wil je dit nog en even doen en dat”.
ja; weinig begrip soms; voor ons als man; van de kant van vrouwen. We (lees wij mannen) zeuren vinden ze en ach het valt wel mee.

Vrouwen hebben regelmatig ergens last van. Soms veel; soms erg veel; soms heeeeeel veel. Ik begrijp dat het allemaal heel erg is. Telkens een beetje of telken ditjes en datjes. Dus regelmatig. Regelmatig van “Ach ik heb hier pijn, ach ik kan dat niet”.
Als wij mannen wat hebben; die enkele keer; dan is het echt wat! Dus die zeer enkele keer, dan hopen we op wat begrip…….
Als wij pijn hebben dan is dat echt pijn en niet zoals bij vrouwen telkens een beetje pijn.

Een kennis was onlangs grieperig en haar vriend deed alles voor haar; echt alles. Ze werd werkelijk in de watten gelegt door hem.
Na een week had hij een keer flinke rugpijn; je zag het aan z’n lopen. Net vordat hij de trap opliep hoorde ik zijn vrowu zeggen. “Zet je nog even de vuilnisbak buiten”. “Ja maar mijn rug”, hoorde ik hem. “Ach stel je niet zo aan” zei ze.

Peter begreep me goed.
Ja vrouwen, ik begrijp ze ook niet. Vrouwen telkens een beetje pijn; mannen echte pijn; maar dan zelden. En ja; wij mogen niet klagen; ging hij verder.
Ja, Peter; die ik zag wachtend op zijn partner op de Binnenban; is een van de weinige mensen in mijn omgeving die me berijpt. Vrouwen begrijpen me soms niet. Peter; een zeer begrip vol iemand; zeker.

“Oh daar is mijn relatie” gaf Peter aan. Zijn vriend kwam naar hem toe en ze omarmde elkaar. “Ja; vrouwen we begrijpen ze echt niet” gaven ze aan.
Ja; en ik……..hoe langer ik met ze omga; hoe minder ik ze gaat begrijpen. Maarja; ik kan niet zonder mijn lieve vriendin.

Zeg nooit je kan me altijd bellen als er iets is

by de man in de zorg on January 30, 2006

Zeg nooit je kan me altijd bellen als er iets is
30-01-06
Je heb van die collega’s met een gouden hart voor hun werk. Zijn er altijd en weten erg veel, zeer veel. Ze zijn zeldzaam en sommige van die goede collega’s zeggen ook wel eens…..”je kan me altijd bellen als er iets is”.

Dit overkwam ook een goede collega van mijn vriendin.
Mijn vriendin had late dienst van het weekend en ze werken daar met het GIZ; een electronisch zorgdocier. Ook overdrachten van de dag en de nacht en zo worden daar mee uitgeprint.
Zo ook in de avond van mijn vriendin.
Ze zag er tegenop en wist niet wat en hoe te doen; dus vrijdag had m’n vriendin naar haar collega al opgebeld. Een briefje had ze zelf gemaakt hoe het werkte en hoe het printen ging.
“Ach je belt me maar als je er niet uitkomt”; gaf de collega van mijn vriendin aan. Een supercollega van mijn vriendin; dat zeker.
Overdag was het goed gegaan en mijn vriendin ging vol goede moed aan het einde van haar late dienst printen…printen….printen…printen?????
Hij doet het niet……….
Ze is lang bezig geweest om hem aan de praat te krijgen en wat ze ook deed….alles behalve het goede.
“Je kan me altijd bellen” had de collega van mijn vriendin gezegt.
Wou eigenlijk niet bellen;maarja; mijn vriendin kennende…als ze iets doet, doet ze het goed en wil ze het perfect hebben.
Na lang overwegen haar collega maar opgebeld die had gezegt “je kan me altijd bellen als je er niet uitkomt”.
En ja hoor na een uitleg van de collega is ze eruitgekomen; althans deels.
De collega van m’n vriendin zou gisteren op de dag; ze kwam terug op haar vrije dag; alles nog even nalopen en kijken wat er fout was geweest.
Dus ja; ze kwam thuis van haar werk zaterdagavond.
Rotprinter; kwam er niet uit maar heb m’collega maar opgebeld om het te vragen. Een groot gevoel van spijt doordat ze had gebeld begon haar te kwellen.
Bellen; had het beter niet kunnen doen en al pijnzend en piekerend ging ze naar bed. Neen ik bel nooit meer; heeft ze talloze malen gezegt tegen mij.

De collega is geweest op zondag en heeft het hele printergebeuren van het GIZ nagelopen. Alles werkte perfect en uitgelegt hoe het ging. Oke; prima. Bij mijn vriendin ook weer op de dag toen haar collega er was.
In de avond ging ze de uitdraai maken van de avonddienst. Dacht ze …..weer die printer die weer niet deed wat ze wou. Lijkt of er een webcam opzit gaf ze aan tegen mij. Als ik bij die computer en die printer zit; loopt alles vast doet het niet of sorry hoor; verdomt alles het. Het gehele printgebeuren zoals haar cllega had uigelegt en ook s’middags werkte……deed het in de avond weeeeeer niet.
Na tachig printjes en een hoop ergenis is ze er uitgekomen…deels.

Je heb van die collegas die zeggen”je kun me altijd bellen als er iets is”.
Zeg dat nooit te hard als je GIZ coach bent. Je telefoon zou wel eens om 22.45 s’avonds kunnen gaan.
“Mijn printer doet het niet”