Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

May 2007

amigo

by de man in de zorg on May 31, 2007

amigo
Gisteren gewerkt. Dagdienst. Ehhh…afscheid genomen van een bewoner die me wel enorm aan het hart staat en stond. Hij gaat naar huis; en ik zal hem enorm missen. Een grote surinaamse man met altijd een big smile.
Kon enorm goed met hem opschieten. Ja, je mag geen onderscheid maken onder bewoners; maar toch. Hij was voor mij iets bijzonders, zoniet heel bijzonder.
Had een enom goede band met hem en z’n vrouw.
Altijd gezellig aan het bed. Praten over domme hollandse gewoontes en foute surinamers en natuurlijk bouterse. Ontspannen en relaxt iemand verzorgen. Dollen en gedold worden.
Ja hij hield wel van een grapje en hij genoot er altijd wel van.
Hoe is het weer in Langetabbetje? Het regent badkuipen….

Bij de zorg; radio aan; amigo. Ja, hij luisterde altijd naar “amigo”; een surinaamse zender waar de maandverband reclame swingend word verteld. Ze zoeken een hulptimmerman daar. Eentje die de spijkers vasthoud als de timmerman aan het timmeren is; zodat deze niet op zijn handen slaat.
Blijft leuk om naar te luisteren; hoor maar.

luister naar radio amigo

Swingt toch?? Of niet……
Neen gisteren afscheid genomen. Ben twee dagen vrij; vrijdag gaat hij weg. Naar huis; waar ik me misschien afvraag hoe dat thuis gaat lopen. Misschien een zwaar hoofd daarin; maar over culturen kan en mag ik niet oordelen.
Zei hem gedag, best wel lang nog met hem gepraat.
Dag Amigo; het gaat je goed. Hij pakte mijn hand beet en; en klinkt maf; hij kuste mijn hand. Badankt johan; mijn Amigo voor alles wat je voor me heb gedaan.
Amigo, mijn surinaamse bewoner; ik zal je missen………

net te smalle schouders

by de man in de zorg on May 29, 2007

net te smalle schouders
Je heb wel eens van die dagen dat je de dingen van de dag niet van je af kan zetten. Dat als je die deuren van de zorginstelling sluit nie alles vergeten bent. Dat als je er thuis over praat, het toch blijf malen en ook in de avond. Voor dat je gaat slapen s’nachts denk je eraan en als je opstaat nog…….

Maarja; gisteren gewerkt, Pinksteren; wat voor mij niet echt veel betekend. Ja het is of of of. Of pasen of pinksteren werken. Neen gelukkig niet verplicht naar Ikea of Karwij. Neen, gewerkt. Niet echt optimale bezetting maar toch best wel tevreden eigenlijk. Toch wel prettig gewerkt. Tot halverwege de middag dat je iets meemaakt op de afdeling wat niet leuk is, wat klote is eigenlijk; het gebeurd, en je kan er niets aan doen.
Neen kan niet in details treden, privacy en zo, maar het was niet iets leuks. Je werkt met ouderen, veelal erg ziek, op hoge leeftijd en niet met jonge gezonde mensen. Balen en onmacht.
Het gebeurd je en kan je terublik op een dag verpesten; ondanks een prettige samenwerking met collega’s en ja; een leuke onspannen sfeer.
Je praat erover met collega’s, thuis en denkt er veel over. Erg veel en het blijft malen. Ook vanmorgen toen ik naar m’n job ging stond m’n hoofd er nog niet bij…….
In een woord; plat hollands; ik voelde me Klompen Uit Trekken
Maarja; je moet het van je afzetten; er werd ook vandaag weer veel van me verwacht. Een werkgever kijkt niet zo naar gisteren. Vandaag moet er weer een topprestatie worden neergezet Maar toch, een zorgverlener moet brede schouders hebben; maar vanmorgen waren ze net iets te klein, die van mij.
Onmacht….balen. Kep er moeite mee om soms dingen van me af te zetten; en door te gaan, net doen of er niets is gebeurd. Misschien ben ik te veel mens, misschien vind ik het gewoon klote als er iets met m’n mensen gebeurd. Mensen waarmee je maandenlang een zeer goede (werk) relatie heb gehad

Niet tot morgen maar tot overmorgen; donderdag.