Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

September 2007

en het virus sloeg keihard toe

by de man in de zorg on September 29, 2007

en het virus sloeg keihard toe
Ja; we begonnen vandaag goed op de afdeling. Van de zes collega’s op de dag waren er twee ziek geworden…..
(te weten; via mail is mij ter ore gekomen dat er in diverse verpleeghuizen heden hetzelfde is; iets met veel braken en diaree)
Ja; het ergste is eraf denk ik; hoop ik bij mij op de afdeling. De laatste twee bewoners zijn diaree en braak vrij. We zijn nog wel “gesloten”; teneinde versprijding te voorkomen elders in huis. Dus ja; alles was vandaag uit bed gelukkig. Wel heb ik begrepen dat we nog wel een aantal dagen dicht blijven. Ja; we worden er onderhand gek van; plakkerige zweet handschoenen en schorten…..

Gisteren kwam mijn vriendin thuis; en gaf aan dat ze op haar eerste dag met haar neus in de boter; neen ontlasting was gevallen. Veel ziek personeel en veel bewoners. Neen; last had ze nog niet en vanmorgen is ze vol goede trouw naar haar job gegaan.
Vanmiddag reed ik langs haar werk; ze werkt bij de “buren” en zag ik haar auto niet staan. Ik kreeg een licht vermoeden; mijn vriendin is een van die gasten die altijd te laat naar huis gaat. Of het nu alles voor haar bewoners is of roeping is; ik weet het niet. Een gouden hart met d of t voor haar mensjes. Kwam thuis en daar lag mijn vriendin uitgestrekt op de bank; met een spuugemmer naast haar. Was flink aan de braak gegaan op haar werk en thuis had ze een vast relatie met de wc pot gekregen. Zielig om dat meisje zo te zien.

Maarja; een niet optiale bezetting maar wel alles op tijd af. Ja; draai het eens om. Noem een dag dat je simpelweg klote staat een verwendag. Bewoners mogen zo laat uit bed komen als ze willen en die fantastische gasten van voedingsassitenten verwennen ze met ontbijt op bed en al het mogenlijke lekkere. Neen; een ieder was er ontdanks niet optimale bezetting rond twaalf uur uit; waarbij wel valt op te merken valt dat zowel bewoners als ook familie begrip hadden voor deze grote onvoorziene situatie.
Oh ja; zelf heb ik nog geen last (gehad) ; maar het zal vanavond thuis wel zoenen met mondkapjes worden en ja; uiteraard daarna gelijk m’n lippen desinfecteren ; in de hoop dat ik op deze manier niets oploop 😉
Tot morgen…

verhuizen doe je niet alleen

by de man in de zorg on September 28, 2007

verhuizen doe je niet alleen
In de zorg; lees ook in de ouderenzorg is veel mogenlijk; en niet allen in de ziekenhuizen. In de ziekenhuizen gebeurd het dus wel vaker en bij ons; indien bewoners en familie er geen bezwaar tegen hebben komt het incidenteel ook voor. Gemengt verplegen. Mocht er echter een mannen of vrouwenkamer vrijkomen word alsnog naar een goede oplossing gezocht.
Een man en vrouw; geen echtpaar; liggen samen op een slaapkamer. Zeer binnenkort komt er een opname; een vrouw; en op een vierpersoonskamer komt een “mannen”bed vrij.
Dus ja; er is in goed overleg met uiteraard bewoner en ook familie besloten en afgesproken om een mannelijke bewoner “te verhuizen”. Van het week-end komt de verhuizing en ach ja; misschien is de bewoner soms wat verward; stond zijn koffertje al in te pakken. Ging naar hem toe; hoofdschuddend stond hij daar; en hij wist het niet meer…..hoe oh hoe kon hij al zijn spulletjes verhuizen; zonder veel hulp van familie en naasten. Dus ja; ach daar stond hij dan allen met zijn koffertjes om in te pakken. Onderbroeken en pyama’s inpakken en meer. “Ik ga verhuizen dus ik ben nu al alles in aan het pakken; maar hoe oh hoe krijg ik alles mee”; hij wist het echt niet meer.
Meneer meegenomen aan mij arm en naar een collega toegegaan. “Zullen wij samen morgen met meneer “de verhuizing” doen en hem helpen daarbij?”
“Tuurlijk geen probleem” was het antwoord en je zag meneer zichtbaar opgelucht ademhalen. “Dat bespaart een hoop zorgen”. “En weetje; wij helpen morgen mee met het verhuizen van uw kleding”; gaf ze aan. “Dus ik hoef mijn koffer ook niet meer verder in te pakken”. Gerustgesteld ging de bewoner naar de nietrokers woonkamer.
Tot morgen meneer.
Tot morgen verhuizers 😉