Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

July 2009

een brief aan de directeur

by de man in de zorg on July 31, 2009

een brief aan de directeur
Ze zat gistermiddag te staren naar het raam en ik had haar al een poosje niet gezien. Neen, ze woont “beneden”; althans op de etage beneden ons; ook kleinschalig wonen voor dementerende bewoners.
Ik zag haar en ik zag haar blik van herkenning toen ze mij zag.
Dag mevrouw; ach; zal ik haar maar Jansen noemen. Oke.
“Dag mevrouw Jansen”.
Ze keek op. “Dag Johan”.
“Hoe is het met U”?
“Slecht……”
“Hoezo”?
“Ik verveel me, en het is zo stil”; gaf ze aan.
“Hoezo”?
“Nauw; mijn dochters zijn beiden met vakantie”.
“Waar zijn ze heen”?
“Naar Italie”; gaf ze aan.
“Oh mooi; bent u daar ook wel eens geweest; Italie”?
“Ja, vroeger” gaf ze aan.
“Dus uw dochters zijn beiden naar Italie”
“Ja; en ik mis ze”.
“Dat geloof ik; ze komen altijd wel even buurten bij moeder”. “Weetje; mevrouw Jansen; ik vind dat dat verboden zou moeten worden”
“Wat”?
“Dat dochters met zulke lieve moeders met vakantie gaan; en nog wel helemaal naar Italie”.
“Dat vind ik ook”; gaf ze aan; “want nu ben ik helemaal alleen”.
“Weetje; zullen we een brief naar de directeur schrijven; zodat die er wat aan kan doen”.
“Aan wat”?
“Ja; dat dochters met vakantie gaan; en hun moeders alleen hier achter laten”.
“Neen; dat hoef niet hoor; zo erg is dat ook niet dat de directeur een brief moet schrijven”.
“En waar zitten ze in Italie”; vroeg ik haar”.
“Dat weet ik niet; maar ze moesten een heel eind reizen met de auto”.
“Weetje; morgen ben ik op de fiets; dan stap u achterop; en dan gaan we samen op de fiets naar Italie om ze op te zoeken”. “Is dat goed mevrouw Jansen”?
Ja; dat is goed; maar dan moet jij trappen en sturen; want ik zit in een rolstoel en ik kan niet lopen en ik heb zere armen”
“Afgesproken mevrouw Jansen”.
“Afgesproken Johan”. 😉
tot oneven

mooi opgemaakt?

by de man in de zorg on July 29, 2009

mooi opgemaakt?
Ja; ach je vergeet wel eens wat als dementerende bewoner op mijn kleinschalig woonproject….
Neen; altijd opgemaakt is ze in de woonkamer. Beetje van dat spul op de wangen en ja; de wenkbruwen mooi bijgevuld met eyeliner of wat dan ook heet. Sorry dat ik de naam niet er van weet; mannen weten veel; errug veel; maar van dat soort dingen heb ik ook geen kaas of worst gegeten gelukkig.
Dus ja altijd een beetje opgemaakt is ze; en ja; het ziet er best wel mooi uit; dat dametje.
Maar acht; je bent dementerend en ach je vergeet soms wel eens wat. Vergeet waar je die opmaak spullen heb neergelegt en misschien ook wel heb verstopt. Stop het ergens en weet megod niet meer waar.
Ook zij. In de ochtend nog niet opgemaakt; en zoekend op haar kamer; op zoek naar haar opmaak spulletjes.

Neen; ze heeft het niet kunnen vinden dacht ik toen ik haar zag. Haar wenkbrauwen; altijd mooi bruin opgemaakt en bruin zagen er wat anders uit. Neen; ze is waarschijnlijk op zoek geweest naar de eyeliner; en heeft het niet kunnen vinden. Heeft uit de kast van de activiteiten begeleiding maar wat gepakt; wat haar wel mooi leek. Het resultaat…… ja toch een mooie wenkbrauw streep…….. van mooi foei lelijk doorlopen en deels weggeveegd blauw; ruimschoots verspreid over handen en ja; haar voorhoofd.

Ach je bent oud en ja je bent dementerend en ja; je woon op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. En ach; je vergeet wel eens waar je je eyeliner heb gelaten… en ach….. dan ga je gewoon toch zeer moeilijk afwasbare viltstiften gebruiken om je op te maken. Maar de kleur…. ja; neen liever geen blauwe eyeliner 😉
tot oneven