Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

November 2010

sprak onlangs een oud mannelijke collega

by de man in de zorg on November 29, 2010

sprak onlangs een oud mannelijke collega
Sprak onlangs een oud mannelijke collega, die naar het ziekenhuis was geweest voor een of andere ingreep en deze stond na ander halve dag ondanks hechtingen en een wond van zeven centimeter op zijn rug…., en stoned van de pijnmedicatie op de werkvloer in de zorg.

De telefoon gaat op mijn afdeling. Dag met annie, ik ben uitzendkracht, oproepkracht of stagiere en ik wil me ziekmelden.
Wat heb je?
Hoofdpijn (of vul maar in…. buikpijn…. ongesteldheidpijn…. katerpijn…. verkouden…. geen zin om te komen werken pijn)
Oke, ik zal het doorgeven en bel je zelf even naar het hoofd?
Vaak komt deze melding binnen van een uitzendkracht, oproepkracht of stagiere. Te vaak, want kijkende naar de hoeveelheid ziekmeldingen van dat soort gasten ten opzichte van het normale personeel, is dit percentage zeer hoog. Vast personeel komt vrijwel altijd, daar kan je op bouwen. Helaas, helaas de goede uitzendkracht, oproepkracht of stagiere uitgezonderd, heb je ook bij mij te maken met een grote groep, met name uitzendkrachten en oproepkrachten, die niet zo betrokken is bij alles. Bij collega’s die je bij het niet komen in de steek laat. Bij collega’s die al met zeer beperkte middelen een zorgtoko moeten laten draaien, dat het simpelweg ziekmelden, betekend met minder handen staan en het als vast personeel het nog drukker heb.
Het is zo verdomd makkelijk om als uitzendkracht, oproepkracht of stagiere je ziek te melden, in vijf minuten de ziekmelding te regelen en thuis te blijven. Te makkelijk, want als ik verkouden ben kom ik ook naar mijn baas. Met hoofdpijn neem ik een paracetamol in en als ik moet werken ga ik zeker niet de avond ervoor flink doorzakken. Dit heeft met deels verantwoordelijkheid besef te maken, en een ander besef is dat je collega’s dubbel lopen en wat je misschien wel het meest aan het hart gaat, je bewoners…. Je komt altijd, althans bijna altijd.

Toch kan je niet altijd komen misschien en is het beter om niet te komen. Bijvoorbeeld bij mijn oud collega, werkzaam elders, een man en ook werkzaam in de zorg, anderhalve dag naar een operatie en met een wond van zeven centimeter op zijn rug. De kans dat een wond stuk gaat na zo’n korte periode is zeer groot. De kans dat je bijspringt is zeer groot en dat je toch te zwaar werk ga doen is zeer groot…. De kans dat het de genezing van zo’n grote wond niet ten goede komt, na zo’n korte periode na zo’n ingreep is zeer groot. De kans dat een wond gaat ontsteken na zo’n korte periode is zeer groot…..

Een uitzendkracht, oproepkracht of stagiere meld zich ziek voor en scheet die dwarszit en wil niet komen. Een vast personeel lid….. ja….. die is er weer op zijn werk, ook die mannelijke oud collega, die naar het ziekenhuis was geweest voor een of andere ingreep en na ander halve dag na deze ingreep weer op de werkvloer stond, ondanks hechtingen en een wond van zeven centimeter op zijn rug….

sprak onlangs een oud mannelijke collega
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

hij zat aan mijn vagina

by de man in de zorg on November 27, 2010

hij zat aan mijn vagina
Hij zat aan mijn vagina, dat was de uitspraak van een van mijn dementerende bewoners die ik verzorg, tegen een familielid……..
En daar sta je dan als man in de zorg. Man in de zorg en zorgprofessional. Bij het wassen van een vrouwelijke bewoner horen ook de borsten en de schaamstreek. Als iemand incontinent is en de ontlasting zit “er in“, dan kan (en mag) ik niet doen of er niets aan de hand is. Met een washandje maak je het schoon, en haal je de viezigheid, uit een plaats waar je als normale (jonge) vent bij een bejaarde vrouw, nooit aankomt, maar als mannelijke zorgverlener, beroepshalve wel aan komt…..
Als een vrouwelijke collega de penis was van een bewoner, dan is dat normaal en de confronterende uitspraak” de zuster zat aan mijn penis” heb ik nooit gehoord…. Dat is normaal. Vrouwelijke verpleegsters wassen bij mij de schaamstreek bij mannelijke bewoners, en dus ook aan zijn penis word gekomen. Ook hierbij telt weer beroepshalve, want ik kan me niet voorstellen….. ach laat maar
Een vrouwelijke collega hoeft zich niet te verontschuldigen of hoeft dit uit te leggen. Nog aan familie nog aan wie dan ook. Het is normaal dat ook dit word gewassen, en word gewoon gevonden.

Als man in de zorg, ook op mijn afdeling was ik vrouwen. Vrouwen, lees hoogbejaarde dementerende bewoners, en ook de schaamstreek van deze bewoners. Bij een ongelukje met ontlasting, laat ik dit niet zitten, en zit het ertussen gekropen of erin…. dan moet het schoongemaakt worden. Ik kan niet een vrouwelijke collega roepen bij elke schaamstreek die ik was toch?
Maar toch de uitspraak tegen de familie, hij zat aan mijn vagina, levert bij mij kippenvel op. Ik wil nimmer geassocieerd worden met die mannelijke gekken die in de media hebben gestaan omdat ze de smerigste dingen uithaalde met oudere dementerende vrouwelijke bewoners. Alleen de gedachte al, dat dit er bij familieleden zou zijn…. mijn god nee!!
Ik merk zelf, ook bij deze uitspraak dat ik in de verdediging schiet, ook bij de familie. Ik leg weer uit dat ik zorgverlener ben, en dat bij “ongelukjes”, ook de ontlasting gehaald moet worden bij de schaamstreek. Zit het erin….. dan moet het ook schoongemaakt worden. Ook bij hun naaste. Dat begrip is er, gelukkig altijd. Familie weet dat je als man zeer professioneel bent en dat je zorgverlener bent.
Ook schrijf ik. Schrijf ik in rapportages dat er zulke uitspraken zijn en meld dit bij leidinggevenden. Vandaag het verhaal tegen de familie…. Morgen het verhaal tegen een collega. Hij zat aan mijn vagina….. het is gewoon idioot dat je er zo me om moet gaan, als man inde zorg. Om moet gaan met zulke uitspraken van bewoners…. Of gaan zusters ook zo krampachtig om met uitspraken van de zuster zat aan mijn penis. Mannen in de zorg, ook ik, een fantastisch mooi beroep….. lopend opeen dun draadje….. je zou de eerste mannelijke zorgverlener niet zijn die door een willekeurige uitspraak vastgenageld word en alles verlies. Daarom ga ik hier zo krampachtig mee om, daarom bezorg zo’n uitspraak mij kippenvel… de mannelijke zorgverlener op zijn kwetsbaarst….. uitspraken over intimiteit…. uitspraken over het aanraken van vrouwelijke geslachtsorganen…. Als mannelijke professional ben je zo kwetsbaar hierin

(Wat een klote en moeilijk stuk om te schrijven trouwens)

hij zat aan mijn vagina
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg