Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

January 2012

nu zit hij opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten in een verpleeghuis en zit hij langzaam weg te kwijnen
Voor je het weet zit je opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten
Ik woon ongeveer tien jaar in mooi Hoogvliet. En drie huizen verder woonde en oude man. Toen ik kwam wonen daar was hij samen met zijn vrouw en stond hij volop in het leven. Zijn vrouw is een jaar of vijf geleden overleden.
Kinderen heeft hij wel, maar die komen af en toe langs. Ook een broer komt af en toe langs, maar die is ook al goed op leeftijd. Ondanks dat jij aardig wat mensen om zich heen heeft is hij best wel alleen. Directe mantelzorg ontbreekt. Nadat zijn vrouw is overleden is hij steeds meer op zichzelf gegaan, sloot zich af en zag je hem zelden meer.
Hij woont meer dan dertig jaar in het huis waar hij woont. Als ik hier weg ga, dan is het in een lijkauto, ik ga echt niet naar zo’n bejaarden pakhuis, gaf hij vaak aan. Ik blijf hier wonen tot mijn dood

Ik zag hem het laatste jaar zeer sterk achteruit gaan. Hij verwaarloosde zichzelf, en ja het interesseerde hem niet meer zo.
Hoe gaat het met u vroeg ik een jaar geleden
Ik ga hard achteruit
En hoe wil je het gaan doen in de toekomst
Ik…. Ik blijf hier wonen tot mijn dood
Nu kan je nog keuzes maken buurman…..

Hoe gaat het met u vroeg ik een half jaar geleden
Ik ga hard achteruit, ik kan de trap niet meer op, en ik heb hulp van de thuiszorg
En hoe wil je het gaan doen in de toekomst
De toekomst?
Ja, je kan nu al veel dingen niet, kunt u nog boven komen?
Ja gaf hij aan
En als u valt, kunt u direct hulp inroepen
Het werd stil….. erg stil
Wanneer trekt er iemand aan de bel en word uw afwezigheid opgevallen
Ik denk….. ja dat kan wel een dag of twee duren
En al aan de toekomst nagedacht?
Ik blijf hier tot mijn dood, die keuze maak ik zelf
Nu kan je nog keuzes maken buurman. Als je valt, en je breekt wat… kan je niet meer thuiskomen omdat er niemand is om op terug te vallen. Heel zwart wit…… er is een zeer grote kans dat er voor u gekozen gaat worden. Het kan wezen dat er gekozen gaat worden voor een verpleeghuis, dat je je huis gaat verliezen en nooit meer terugkomt.
Voor je het weet zit je opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten.
Ik…. Ik bepaal zelf wat ik doe…

Mijn buurman van drie huizen verder heeft een paar maanden geleden zijn heup gebroken. Werd gevonden na twee dagen. Lag sterk vervuild op de grond en had zichzelf compleet verwaarloost. Hij is naar het ziekenhuis gegaan, en omdat er elke vorm van hulp thuis ontbreekt en er geen mantelzorg was om hem op te vangen is hij opgenomen….. voor tijdelijk in een verpleeghuis. Voor tijdelijk….., maar zijn huis is onlangs leeggehaald….. en staat te koop. Alles waar hij trost op was, is weggedonderd.

Een jaar geleden sprak ik mijn oude buurman, die geen keuze wou maken. Geen keuze wou maken voor gelijkvloers en hulp van een zorginstelling. Dat zijn was werd gedaan, dat er in de recreatiezaal een warme maaltijd was. Dat hij nog kon wonen met zijn eigen spulletjes om zich heen waar hij zo zuinig op was. Die keuze heeft hij niet gemaakt. En nu…. Zit hij opgesloten met van die ouwe lullen en ouwe taarten in een verpleeghuis en zit hij langzaam weg te kwijnen….

een diepgaand gesprek met een ijsbeer

by de man in de zorg on January 26, 2012

een diepgaand gesprek met een ijsbeer
Er staat en pluche ijsbeer op de gang, bij mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden.
Een bewoner komt langs en stopt bij deze pluche ijsbeer
Dag konijntje
je bent een lieve vogel
Je bent lief, heel lief
Wat is er, wat ben jij aan het kijken
Mooi huisje
Mooi huisje wat heb jij een mooi huisje.
Ja, kijk een grote boom, (en ze wijst naar een plantje)
Dat is een hele grote boom
Mag ik je aaien
Wat doe je?
Ga je staan op je achterpoten
Lief, jij klein konijntje
Mag ik je aaien….
Mag ik je aaien…….
Wat doe je, wat doe je….. je loopt weg
Mag ik bij je komen zitten…….en ze loopt weg…….

Zomaar een ontmoeting tussen een dementerende bewoner en een pluche ijseer. Taal en wartaal. Onsamenhangende taal maar voor een dementerende bewoner genoeg voor een heel gesprek. Wij kijken er raar naar, als je dit zomaar hoort, maar voor een dementerende bewoner is dit geen vreemde taal. Voor hen is het communicatie, met een pluche ijsbeer of wat dan ook. Een normaal gesprek, in hun ogen, tussen een dementerende bewoner en een ijsbeer. neen, zeg er niets van. Neen, dan zullen ze je aankijken en een uitdrukking geven aan je, op de manier van….. ik bent toch niet gek, wat ik doe is heel gewoon.