Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

May 2012

postcrossing

by de man in de zorg on May 30, 2012

Postcrossing
(in verband met grote drukte thuis andaag 30 mei, geen zorgblog. sorry)
Sinds kort ben ik aan het postcrossen. Postcrossen, wat is dat zullen velen afvragen. Ook ik wist niet wat postcrossen was, tot ik ongeveer een maand gelden op postcrossing stuitte.

Wat is postcrossen…..
Dit staat op de site vermeld van postcrossing ”send a postcard and receive a postcard back from a random person somewhere in the world”

Bij postcrossing draait het allemaal om het verassingseffect. Van welke vreemde persoon uit welk ver land en stad krijg jij een echte ansichtkaart door de brievenbus. Door de brievenbus, want bij postcrossing gaat het om echte kaarten, om echte ansichtkaarten. Het enige wat je moet doen om een kaart te ontvangen is een kaart opsturen naar een willekeurig door de computer bepaalde persoon. De willekeurige persoon die jou kaart onvangt stuurt jouw geen kaart terug, maar bevestigd dat jij een kaart heb getuurd. Hier kom je adres in de computer en een willekeurig persoon, waar ook ter wereld vandaan (er doen meer dan 300.000 mensen mee uit meer dan 200 landen) zal jouw een kaart sturen. Zolang jij een kaart of kaarten verstuurt, zolang zal jij kaarten ontvangen, echte ansichtkaarten, bezorgd door de postbode en door jouw brievenbus.

Dit alles is gratis, zonder verplichtingen. Het is gratis maar/en de enige kosten die je maakt zijn de kosten van een ansichtkaart en een postzegel. Doordat jij een ansichtkaart moet verzenden, voordat je er een ontvangt.

Ik dacht bij postcrossing, dat het niet zou werken, tot het moment dat afegelopen week de eerste kaarten bij mij door de brievenbus binnenvielen. Echte ansichtkaarten verschillende landen. Wat een verrasing…. Dit is postcrossing, echt leuk, en het kost je (bijna niets).

Wil je er meer over weten, kijk dan eens op deze site, http://www.johanterlouw.nl

Johan, wil je even tussen mijn benen voelen, bij mijn kruis, want ik ben zo nat

Paaien heet zoiets, op mijn werk. Mijn werk, ziekenverzorgende zijn op een kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarde. Paaien, dingen zeggen om een leuke ontspannen sfeer te creeren aan het bed, om op een zo’n leuk mogelijke manier de zorg te leveren.

Een vrouw van tachtig jaar, noemt mij haar vriend, zonder achterliggende gedachte. Gewoon, zoals jij een goede kennis een vriend noem. Zo noem ik, als ze tegen mij zegge dat ik hun allerbeste vriend ben, hun ook mijn allerbeste vriendin. Zo heb ik 15 allerbeste vriendinnen op mijn afdeling.

Een van mijn beste vriendinnen is mevrouw Jansen
Mevrouw Jansen, een van mijn grootste vriendinnen, is sinds kort incontinent en ze heeft niet het besef dat ze ongewild urine verlies. Ze heeft in haar broek geplast
Mevrouw Jansen , een van mijn vijftien grote vriendinnen loopt over de gang en ziet mij. Ze weet dat ik Johan ben.
Johan…Johan
Dag grote vriendin
Dag Johan, geeft ze naan
Wat kan ik doen voor u?
Johan, wil je even tussen mijn benen voelen, bij mijn kruis, want ik ben zo nat……
ehhhh, neen, ik zal even mijn vrouwlijke collega laten voelen (aan uw kruis)