Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   AIIIIDA AIIIIDA WHOEEEE

AIIIIDA AIIIIDA WHOEEEE

by de man in de zorg on August 17, 2005

AIIIIDA AIIIIDA WHOEEEE
Vannacht gewerkt. Het was stil op de afdeling; naja…oke je kon spreekwoordelijk een speld horen vallen op de afdeling.
‘K loop op pantoffels en kousevoeten mijn neuzenronde. Je ken dat wel; je loop regelmatig de kamers langs om te kijken of er niets aan de hand is en/of bewoners goed leggen (of liggen).
Alle kamers pak je even mee. Ook als tussendoor ‘n bel gaat pak je automatisch links en rechts van de kamer even mee.
Dus ik loop op klompen door de kamers heen en de meeste bewoners lagen lekker te slapen.
1 bewoner schrik wakker op de vierpersoons slaapkamer; die heben wij.
AIIIIDA AIIIIDA, AIIIIDA AIIIIDA klinkt er hard op de kamer.

(AIIIIDA AIIIIDA; bewoner afasie en kan niet praten; alleen dit kan ze aangeven en WHOEEHOEEWHOEEE). Lief mensje en met ja en nee vragen ken je een eind komen bij haar.
Tis niet zoals sommige mensen (bijvoorbeeld al ze bij de slager zou komen en ze staat bijvoorbeeld bij de kassa dat men denkt; iemand die AIIIIDA AIIIIDA WHOEEHOEEEE doet is gek).
Afasie betekend niet dat je gek bent; alhowel de mensen buiten het verpleeghuis hier soms andere gedachten over hebben; onterecht; ze begrijpen je veelal beregoed!!
Dus op klompen door de kamer heen; AIIIIDA AIIIIDA; klinkt er hard. echt zacht praten kan ze niet; dat vrouwtje en ze begint luid een praatje; althans op haar manier.
“AIIIIDA AIIIID AAIIIIDA AIIIIDAWHOEEE AIDAI DA AHOEE”, zeg ze
Gaat het goed; AIIIIDA AIIIIDA antwoord ze.
“Lig je niet lekker”; vraag ik
Knik ja; geen reactie; knik nee; ze glimlacht.
Help haar verder. “Lig je nu goed”? “AIIIIDA AIIIIDA” klint er keihard op de vierpersoons.
Ik verzorg haar en zorg dat ze geheel oke licht.
Tis soms moeilijk voor een bewoner; om jezelf kenbaar te maken en begrepen te worden.
Gelukkig heb je zo’n achtergrond dat je weet dat je hier mee om moet en kan gaan. Daarbuiten kun je de bewoner natuurlijk best wel aardig (lang); kijkend hoe lang ik op de afdeling loop.
AIIIIDA AIIIIDAAIIIIDA AIIIIDA, WHOEEE HOEEEEE betekend niets; althans voor een buitenstaander; voor mij erg veel; en is een zeer beperkte vorm van communiceren; maar ondanks deze beperking; komen we er meestal samen we uit. Gelukkig.
Leg haar goed en draaide haar nog wat lekkerder op haar zij. Dekte haar toe.
Leggie lekker?
Een glimlach verscheen “aiiiiida; aaida aiiiida” zei ze zacht.
Welterusten.

Previous post:

Next post: