Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   altijd handig voor als je een zuster nodig heb

altijd handig voor als je een zuster nodig heb

by de man in de zorg on January 21, 2010

altijd handig voor als je een zuster nodig heb
Je ken of kan ze wel als je in de zorg werk op een somatische of psychogeriatrische afdeling. Neen; dat ook weer niet; ik denk dat ze in vele instellingen worden gebruikt. Het zijn van die armbanden met daarop een rode knop. Je heb ze ook voor om de nek. Een alarm met een rood knopje; en als men daar op drukt dan gaat er een bel af. Deze bel gaat dan af bij de kamer of in mijn geval; gaat de bel af op de slaapkamer en hij word ook weergegeven op onze telefoontjes die we altijd bij ons hebben.
Oke; zo’n ding dus; maar dan voor om de arm; die bedoel ik dus.

Komt gisteren een vrouwelijke bewoner naar mij toe en ja; die draagt hem nooit eigenlijk. Ze weet niet wat ze ermee moet; en ja; ze gebruik hem ook nooit.
“Waar is dat voor”; vraagt ze mij terwijl ze hem in haar hand houd.
“Dat is een alarm voor als u iemand nodig heb”; geef ik aan.
“Als ik iemand nodig heb”?
“Ja, als u iemand nodig heb; dan kunt u daar op drukken”.
“Dus als ik mijn dochter wil zien; druk ik daarop en dan komt mijn dochter……….”
“Neen; dat is voor als u een zuster nodig heb of ergens hulp bij nodig heb; dan drukt u daarop en dan komt er iemand om u te helpen”
Ze kijkt me vragend aan…. ik heb nooit een zuster nodig. Ze wil de armband aan mij geven; “die gebruik ik nooit”; geeft ze aan.
“Ik zou het prettig vinden als u hem draagt” geef ik haar aan.
“Waar”?
“Om uw arm; dan heb u eventueel hulp en ja; dan heeft u gelijk een hele mooie armband”
Ze kijkt ernaar en besluit hem toch niet om te doen.
“Zo’n lelijk ding wil ik niet om mijn arm hebben; ik vind hem niet mooi”!!

Dan ben je ja; even uitgeluld zal ik dat maar neerzetten.
Ze kijkt er nog eens naar en ja ze twijfelt.
“Ik heb hem toch iet nodig en ik vind hem lelijk; dus ik ga hem niet dragen” en ze steekt haar hand met de bel in haar hand uit naar mij. “Kijk die mag jij hebben van mij; want ik heb er toch niks aan”.
Ik pak hem beet nadat ik nog verschillende dingen heb geprobeerd om hem te laten dragen; en waarbij zij aangeeft hem absoluut niet te willen hebben. Ik loop naar haar slaapkamer en lig hem op haar nachtkastje. Haar nachtkastje; want daar ligt hij altijd; omdat wetende ; dat zij zo’n ding nimmer om heeft en niet wil dragen; en als hij daar ligt; wij hem ook weer terug kunnen vinden. Niet zeker wetende; want die dingen zijn we best wel vaak kwijt; omdat onze dementerende bewoners deze dingen altijd vakkundig verstoppen.
Ik wil hem wegleggen en ja… ik denk .
Al je daar op druk; dan komt er een zuster gaf ik haar toch aan…. Weetje ik neem hem mee naar huis. Mijn vriendin werk ook in de zorg; en ja; dan is zo’n ding wel thuis verdomd handig. Ik druk erop en mijn vriendin brengt een kopje koffie. Ik druk erop en mijn vriendin; zet even de televisie op een ander kanaal. Zo’n alarm waarop je druk en mijn vriendin komt als ik haar nodig heb is ja…. wel erg handig…..

Neen; toch maar netjes teruggelegd op haar nachtkastje…. Ik neem ze pas mee als ik er twee heb. Een is niet voldoende. Twee; want het zou wel verdomd prettig wezen ook voor thuis. Ik druk erop en mijn vriendin komt naar de slaapkamer……. Dus twee heb ik er nodig; ook een voor mijn vriendin; kunnen we elkaar ook bellen als mijn vriendin of ik alleen in de slaapkamer ligt of legt. Kunnen we elkaar bellen en elkaar twee warme voeten in bed bezorgen als een van beide koude voeten heeft in bed 😉

Previous post:

Next post: