Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   dag moppie hoe is het met je

dag moppie hoe is het met je

by de man in de zorg on May 21, 2008

dag moppie hoe is het met je
In het week-end zag ik hen al zitten. Zijn vrouw; zittend in een normale makkelijke stoel; hij in zijn rolstoel naar een sportprogramma kijkend; in een van de hoekjes van de afdeling zittend. Zij zittend; ogen dicht; en ja; slapend; en hij; kassie kijkend en zijn hand op haar onderbeen wrijvend.
Lief als je dat zag…. lief en mooi; dat zeker.
Ja; lief dat zeker als je kijk hoe dat die man; die bij ons woont; en zijn vrouw met elkaar omgaan. Altijd vol respect naar elkaar en ja; kijkend hoe ze over elkaar praten…lief en vol repect naar en over elkaar. Regelmatig gaat hij naar huis; met vervoer op maat; naar zijn meissie; zoals hij haar regelmatig noemt; zijn vrouw zijn alles.
Kijkend hoe ze met elkaar omgaan; en ja; hoe het gaat…ja je ziet dat ze zeer veel om elkaar geven en om elkaar gegeven hebben. Hij ziek; zij belt regelmatig en komt vaker langs. Nog vaker; zijn komt immers bijna elke dag; op een dag na dat zij met haar dchter gaat markten in mooi Hoogvliet.
Gisteren kwam ze niet; ze had in de ochtend naar hem gebeld dat ze niet lekker was; en ja; misschien wel niet kwam. Hij zeer ongerust. ja de middag; hij reed maar rondjes afwachtend naar zijn lieve vrouw; misschien kwam ze nog wel. Stond te turen naar buiten; door het raam en ja reed regelmatig naar de recreatiezaal met zijn rolstoel. Om drie uur was ze er nog niet; en regelmatig had hij al naar wat gevragd; of we al wat wisten; hij was zichtbaar ongerust.
Tegen kwart voor vier kon hij het niet mee aan….. “Mag ik haar bellen; bij jullie; want ik ben zo bezorgd om mijn vrouw”.
We gaven de telefoon aan hem en draaide of drukte het nummer.
Zij nam op.
“Dag moppie ; hoe gaat het nu met je; want ik ben zo ongerust……”
Ik hoop; ja ik hoop dat ik zo ook met mijn vrouw omga (of/en wederzijds) als ik oud en bejaard ben; misschien wel zit in een verpleeghuis. Neen; ik hoop dat ik niet als een berg…ja stront word behandeld; zoals je vaker; zoniet te vaak; tegenkomt als 1 van de 2 in een verpleeghuis zit. Dat we elkaar niet de keet uitvechten of over alles en iedereen lopen te ; ja kan….schelden.
Ik hoop dat we net zo met elkaar omgaan als die twee oudjes; als een van ons twee volledig afhankelijk zou zijn van verpleeghuiszorg. Zoals hen. Hij wonend in een verpleeghuis; zij nog thuis. Dat ik de telefoon kan opnemen of mijn vriendin en dat ik of zij zegt: “dag moppie hoe is het met je; ik mis je zo en ik ben zo bezorgd om je”. Zo lief als dat zo hoort 😉

Previous post:

Next post: