Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Even prikken

Even prikken

by de man in de zorg on February 21, 2006

even prikken
“Even in Uw arm prikken; doet geen pijn hoor” zeg ik en ik doe mijn handeling.
Ja; even dit; even dat en ja even handelen.
De bewoner laat het over zich heen komen. Maakt zijn arm bloot en ik handel routinematig en prik.
Ja even; is de gewoonste zaak van de wereld geworden; voor de bewoner en ook mij. Even.
Gelaten laten doen en ja emoties en of reacties daarop; soms te zoeken. Het lijkt som? of het mensen weinig doet; althans van buiten; maar van binnen ongetwijfeld zeker wel!

Vorig jaar moest ik voor mijn vakantie vactinaties halen. Ging naar de GGD en ook hiervoor moest ik gespoten worden.
“Wilt U Uw bovenarm bloot maken dan prik ik daar” werd mij gevraagd.
“Shit!” Liever niet dacht ik of liever helaaal niet” maar toch….
Ben bang, dacht ik
Ja; even prikken bij een ander; geen probleem; maar bij mezelf….sorry; daar ben ik soms echt op zijn Hollands een scheiterd voor.
ja; bang ja en nee; ik zie er gewoon erg tegen op. Ja; ze kunnen me nog zoveel vertellen; het doet geen pijn en zo; ik ben er eerlijk te zijn gewoon bang voor.
Men ziet het en merkt het aan mij. Mijn arm spant in plaats van ontspant en ik wend angstig mijn hoofd af; zonder aan de bewoner te denken die dit voor de zoveelste maal over zich heen laat komen.
Vanmorgen naar de tandarts geweest; vullen.
“Wilt u het verdoofd hebben….want ik zie dat U pijn heeft”; gaf ze aan.
“Ach, laat maar zeg ik met mijn “stoere” mond; ach het valt wel mee”; wetende dat ik liever veel pijn heb, dan dat ik zelf gespoten word.
En morgen…ja dan sta ik weer aan het bed. “Goedenmorgen ik kom U even prikken hoor; doet geen pijn en het is zo gedaan”; zeg ik waarschijnlijk weer met een stalen gezicht.
Spuiten; zolang het maar bij een ander is.

Previous post:

Next post: