Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   gezellig aan de wandel

gezellig aan de wandel

by de man in de zorg on March 24, 2006

gezellig aan de wandel
Ja; gisteren; lente in mooi Hoogvliet.
Een bewoner op mijn zorgafdeling gaat vrijwel nooit naar buiten; ja en vrijwel ook niet uit bed. Neen; ze wilt het niet… wat we ook doen.
Neen; ze wil echt niet. Het gekke is dat ik veel met haar kan doen en kan bereiken. Gisteren lente in mooi Hoogvliet; lente zon; blauwe lucht.
Ik deed het gordijn bij haar open en zei “kijk wat een mooi weer”
Ze keek naar buiten.
“Ja; ik zie het de zon schijnt”; gaf ze aan.
Ja; een poosje aan het “onderhandellen” geweest en haar zover kunnen krijgen dat ze misschien meeging naar buiten.
Naar buiten; ze was al lang niet uit bed geweest en ja; naar buiten……
Ja; erg lang; ze wil niet en gaat niet.
Kan veel met haar en bij haar bereiken; veel met haar doen.
Gisterenmiddag heb ik haar uit bed geholpen; was een hele poos bezig om haar uit bed te krijgen en ook goed in de stoel.
Warm aangekleed; goed ingepakt; dikke jas; sjaal en exra dekens over haar knieen.
Ja; ze zat er warm bij.
Kortgesloten met mijn collega’s dat als ik haar zover kan krijgen loop in niet alleen naar de tuin van de zorginstelling maar ga ik met haar aan de wandel; de wijk in. Collega’s vonden het goed.
Ja; een half uur bezig geweest om haar uit bed en goed en ingepakt in de stoel te krijgen.
Ze kwam de gang op en vol verbazing werd er gereageerd.
“Ga je naar buiten? ”
“Ja ; ik ga wandellen met Johan; ” gaf ze vol trots aan….

Naar de tuin van de zorgsinstelling met haar geweest en na een kwartiertje haar over kunnen halen om een blokje om te gaan; de wijk in; naar de rivier.
Ja; ze vond het wel wel wat.
Via de rivier naar de kinderboerderij geweest en ook nog hoog het gebouw; mijn zorginstelling; in geweest; je heb daar een waanzinnig mooi uitzicht over Hoogvliet.
Toen naar de afdeling; ja; we waren een lang poosje weggeweest en ze genoot zichtbaar……

Haar verzorgd en haar op bed gelegt; ja het koste veel tijd. Ze gaf aan genoten te hebben en ja; ze straalde als je haar zag.
Was leuk; kostte een hoop tijd; het in en uit bed halen en ja; overredingskracht. Zeer veel overredingskracht om haar zover te krijgen; naar buiten; naar de tuin en aan de wandel; ze had het zolang niet gedaan en gewild.

Ja; je gaat dan naar huis en dan heb je zo iets….wauw wat gaaf dat dat is gebeurd.
Een bewoner zover kunnen krijgen om naar b?iten te gaan; praten als brugman om haar zover te krijgen; veel tijd om haar in en uit bed te halen en haar “in te pakken”.
Haar gezicht; haar glimlach en haar zichtbare plezier van het buiten zijn; de wind door de haren waaiend….dat doe je als zorgverlener zo goed.
Ze genoot; en ik….ja……weetje voor zulke momenten doe je het. Vond het fantastisch dat het was gelukt!

Previous post:

Next post: