Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Gezellig he

Gezellig he

by de man in de zorg on August 21, 2005

Gezellig he
Oke, ik rook. Persoonlijk vind ik dat niemand last hoeft te hebben van mijn rook; en daar zorg ik op mijn werk ook voor.
Ik zit altijd buiten; in de regen of met vorst, hoewel ik ook naar een “rookhok” kan gaan.

Vroeger; voor de invoering van de tabakswet zat ik altijd binnen in de rokerswoonkamer op de afdeling.
Terwijl ik daar zat voorkwam ik dat bewoners vielen. Schonk tussendoor nog wat drinken in voor de mensen en ruimde gelijk nog wat rommel op. Hielp tussendoor nog een bewoner die niet zelfstandig mocht roken met een sigaretje.
Ik had als verzorgende alle tijd voor een praatje en hoefde niet op mijn klok te kijken; het was mijn eigen tijd immers.

Ik zat daar veelal alleen als roker. Mijn pauze was nooit dertig minuten; veel tijd ging naar mijn bewoners; maar ik had het er graag voor over. Het werd gewaardeerd door de bewoners dat je er even was; ze zagen je als personeelslid al zo weinig. Even een praatje en een dolletje. Gezellig he en zonder jullie is het hier zo’n dooie boel hoorde je vaak de bewoners zeggen.
Ook familie vond het prettig, omdat je juist hun vader onder begeleiding een sigaretje gaf. Ze konden rustig wat vragen zonder te zoeken naar een verzorgende en dat er dan gezegd werd “ik kom zo bij U”. We maakten tijd; ook voor hen.
Ik was er altijd langer, elke dag, en sloot meestal mijn dag af met een bakje koffie bij de bewoners.

En nu? Nu met deze tabakswet sta ik buiten. In de regen. Ik ga direct na werktijd naar huis en zie ik mijn bewoners alleen met het wassen; de medicijnen en als ze naar het toilet moeten.
Ik vind het een wet waar bewoners enorm het dupe van kunnen zijn. Voor de bewoners was het leuk. En laat ik eerlijk zijn; ik vond het ook erg leuk. Maarja, die domme tabakswet, wat doe je eraan?

Previous post:

Next post: