Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   heel druk maar toch helemaal alleen

heel druk maar toch helemaal alleen

by de man in de zorg on October 20, 2007

zaterdag 20 oktober 2007
gisteren gewerkt; dagdienst vriendin vrij; vandaag vrij; vriendin dagdienst
Ja; tis soms waanzinnig hard; wonen in een verpleeghuis danwel zorginstelling als bewoner….
Neen; gisteren gewerkt en ook toen ik met s’avonds met de pillen bij haar kwam klampte ze weer aan. Neen, niet voor de eerste of tweede maal maar talloze malen heeft ze me al aangeschoten en ja; ondanks misschien grote drukte heb ik talloze malen met haar gesproken deze week.
Ze wil haar verhaal kwijt; aan een ieder die in de buurt komt. Aan medebewoners; familie aan een ieder ja; en ons. Aan ieder wil ze vertellen. Aan mensen waaraan ze het herhaal verteld en dat ze dan het begripvolle antwoord krijgt “en nu moet ik plassen”, aan ieder die zegt “kep nu even geen tijd ik kom daarlijk terug. Ja; daarlijk maar wanneer is dat? Over een vijf minuten, over een uur, langer of ja…..
Neen; lang waren ze getrouwd; ze is op leeftijd. Veertig, vijftig jaar of misschien nog wel meer. Haar man is overleden. Haar man; haar allesie, haar alles. Haar goedenmorgen haar welterusten; haar “pas op de thee is nog warm”; haar alles. Maakt een gigantische impact op een ieder; en logisch; ook bij mijn bewoners. Ik zou gek worden; laat staan wat deze mensjes meemaken; in een wereld die hen veelal niet begrijpt, met veel mensen om je heen, die aleen druk zijn met zichzelf. Ja; druk om je heen, maar niemand om tegen te ventileren. Over haar man. Haar verhaal; niet 1 maal maar talloze malen; maakt haar niet uit of ze je 1 of tien maal hetzelfde verteld. Z moet ventileren wil ventileren en ja het proberen te verwerken…..met gelukkig ook haar familie die vaak langskomt; met mede beweoners die alleen druk met zichzelf bezig zijn en personeel wat niet echt alle tijd heeft. Ik maak tijd; probeer tijd te maken; maar om eerlijk te zijn besef ik dat ook ik soms niet alle tijd heb en tijd vrij kan maken. Ja; om haar verhaal aan te horen; mens te zijn en te praten over haar man; haar maatje; haar allesie. Moeilijk!

Previous post:

Next post: