Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   het is goed hoor anita

het is goed hoor anita

by de man in de zorg on March 29, 2010

het is goed hoor anita
Soms, soms zijn het van die kleine dingen die je dag al goed maken. Soms heb je van die momenten waarvan je kippevel krijgt, als je bezig bent met de zorg van dementerende bewoners. Mijn bewoners, op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Dementerend, van licht tot geheel in hun eigen wereld levende. Oke; voor vrijwel elke bewoner ben ik elke dag de nieuwe zuster, of zelfs na vijf minuten ben ik weer de nieuwe verzorger. De zuster met de prikkelbaard, een rokershoest en die nooit als vrouw verkleed gaat. Ja; je heb wel eens van die zusters die er ook zo uitzien. Ze zijn zeldzaam en heten mannen. Mannen in de zorg…. zeldzaam.
Oke, je heb wel eens van die momenten.
Verzorg een bewoner. Help haar op haar kamer. Normaal gesproken is er geen contact, in de zin dat er geen normaal contact is tussen zorgverlender en bewoner. Wel een glimlach, wel soms een uitrukking, soms een gebaar. Antwoorden op vragen die niet bij de vraag horen. Af en toe een knikje…. ja of neen.
Ik help een bewoner op de kamer, familie is er bij. Familie is bezig met kleiding aan het uitzoeken voor haar moeder, die er altijd op en top en perfect uitziet. “Moeder zag er altijd al zo netjes uit, en dat wil ik hier ook”, geeft de familie vaak aan.
Familie praat tegen hun moeder terwijl de kleding word gepakt. Ze pakt wat, laat het zien en de bewoner staart voor zich uit.
“Zal ik deze voor morgen neerleggen; deze vind ik wel erg mooi”, geeft de familie, aan terwijl ze de rok en het bloesje laat zien.
Moeders reageert niet.
De familie draait zich om.
Opeens…. “het is goed hoor anita”….. hoor ik de bewoner zeggen. Familie kijkt op, ik ben stom verbaast… hoorde ik dat nauw goed? “Het is goed hoor anita……”
“Wat goed van u, moeders dat u dit zeg. u heeft al maandenlang mijn naam niet utgesproken…..”

Diepdementerend is ze, soms zeer moeilijk om contact te krijgen bij deze bewoner en af en toe een ja of nee knik. En dan opeens deze woorden tegen haar dochter. Soms, soms zijn het van die kleine dingen die je dag al goed maken. Vrijdag avond toen ik dit hoorde uit de mond van deze bewoner kon bij voorbaat mijn gehele avonddienst niet meer stuk. Waanzinnig, echt!

het is goed hoor anita
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg

Previous post:

Next post: