Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Ik wil naar huis

Ik wil naar huis

by de man in de zorg on December 16, 2005

ik wil naar huis
We praten er zo makkelijk over; althans wij als verzorgende. Met een bewoner “even” naar het ziekenhuis…..
Ja; ook ik gisteren.
“Even” met een bewoner naar het ziekenhuis. Begeleiden en terug. Voor een ingreepje; die wij in het verpleeghuis niet kunnen doen.
Een bewoner naar de specialisten brengen om daar de nodige medische zorg te krijgen. “Even mee”.
“Even mee” voor een handeling als ik die zou ondervinden; over een maand; ik nu al volop in de zenuwen zou zitten.

Een bewoner; alles komt over ze heen.
Zitten veelal in hun eigen wereld te denken en praten daarover….ja dat zou ik ook graag willen; dagenlang als het aan mij lag.
Een bewoner naar het ziekenhuis; voor een ingreepje. “Even” voor mij; een berg voor de bewoner om tegen op te zien.
Oke; dus gisteren met de bewoner “even” naar het ziekenhuis; voor een ingreep.
Dus met de bewoner met de ligambulance naar het ziekenhuis.
Gespannen was ze; angstig.
Gaf aan dat ze blij was dat ik mee ging. Ja; ken het enorm goed met haar vinden; dat zeker.
Lief… maar enorm angstig; kon het enorm merken in de ambulance.
Keurig opgehaald en naar het ziekenhuis gebracht; door die gasten van de ambulance.
Aan gekomen op de poli en de arts kwam zeer snel. De assistente van de arts; heel lief voor mevrouw. Het was voor haar geen patient nummer 12345 van de dag; maar een bewoner van een verpleeghuis.
Vond het tof zals ze met haar omging. Lief en misschien wel erg meelevend. Kom je niet vaak tegen als ik eerlijk ben.
Dus de handeling werd uitgovoerd. Een enorme pluim voor m’n bewner hoe ze zich hield.
De handeling is afgelopen; de arts verteld dat het goed is gegaan en gaat weg.
Later komt de assistente naar haar toe…….
“U zal vannacht wel een nachtje bij ons moeten blijven……”
De bewoner begint te huilen en pakt mijn hand beet.
“Ik wil naar huis; ik wil met jou mee terug….Johan……ik wil hier niet blijven”.
Krokodillentranen en een gevoel bij mij als ik daar aan terug denkt…kippevel….shit; wat vond ik dat rot….(Sorry hoor ben ook maar een mens).
Je moet iemand achter laten; denkend dat ze eerst gewoon met je terug kan.
Okee; ze werd naar een afdeling gebracht in het ziekenhuis.
Het een en ander doorgenomen met de verpleging over te hoe en watten.
Morgen; vandaag zou ze weer tegugkomen.
Ben nog even naar het winkeltje gegaan van het ziekenhuis.
Ships kopen en lekkere Tukkies.
Kwam boven .
Ahhh johan; dat vind ik zo lief van je; gaf ze aan.
Aangegeven dat ik terug naar m’n job moest en met pijn in m’n hart afscheid genomen…..na best wel lang bij haar te zijn gebleven.
Terug naar m’n job en daar aangekomen zonder m’n bewoner.
Uitgelecht en het hoe en wat.
Niemand vond het leuk; maar het is best wel begrijpelijk dat na zo’n ingreep een nacontrole is.
Je kan veel; je wilt veel; maar in het ziekenhuis zijn de specialisten.
Vandaag komt ze terug. Ben vrij; morgen ben ik op m’n werk.
Zal blij wezen dat ik ze weer ziet.

Previous post:

Next post: