Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   ik wil niet……

ik wil niet……

by de man in de zorg on December 28, 2007

ik wil niet……
Tis balen; een van mijn bewoners is verhuist. Een bewoner; plat rotterdams; recht voor zijn of haar raap. Ja; haar raap; tis een zij. Eerst zeggen; dan denken en dan lachen dat je het zo heb gezecht; hoe grof het ook was. Ja; waarnzinnig dat mensje; ik wou dat ik er zo meer had…….maar zulke bejaarden zijn er weinig in de aanbieding
Maarja; ze is naar humanitas. Die heeft zo’n supergebouw ergens in de grote stad; rotterdam; wat acropolis of zo heet. Zie de beelden wel eens op de tv; en ja; zo wil ik ook oud worden. Neen; geen oudbollig verpleeghuis; met een; twee en vierpersoonsslaapkamers; twee grote woonkamers; te weinig privacy en al wat nog meer waar iedereen altijd zo over loopt te zeiken als men het over oude tradiotionele verpleeghuizen heeft. Oke; even kort; ook ik werk in zo’n museum ;).
Maarja; het gaat daar niet over; ook in mijn ogen kan het beter en moet het ooit beter. Ooit zeg ik; want eer dat all verpleeghuizen in eenpersoons kamers zijn verbouwd met privancy en alles waar men het altijd over heeft zijn we een poos verder. En dan…..je kan dat verhaal van dat wiel opnieuw uitvinden. We gaan iets nieuws doen; zal men over twintig jaar zeggen. Een verpleeghuis; met 1, 2 en 4 persoonsslaapkamers, twee woonkamers…ach laat maar.
Neen; die bewoner gun ik het van harte; al zal ik haar enorm missen. Pootje haken is niet gelukt; dat mens loopt als een kieviet en ja; ach laat maar. Jammer; maar ik kan ze wel gelijk geven; voor acropolos van humanitas. Ziet er mooi uit.
Neen; vanmorgen werd ik aangeschoten door een bewoner op mijn afdeling. Een enorm balende bewoner. Gaat binnenkort ook weg. Moet naar een 1 persoonskamer; met eigen spullen en ja; geen recreatiezaal en ja; naar een plek met alle privacy en alle eigen spulletjes; hoog weggestopt in een of ander bejaardenpakhuis waar je geen bal heb. Ze baalt; geeft ze aan; en wil niet weg. Niet weg van hetgeen wat door iedereen in nederland word afgebroken en de grond in word geboord. Niet weg van haar drie snurkende buurvrouwen en haar keine kastje. Niet weg van die grote woonkamer waar ze altijd mensen ziet en ja; ook altijd het wit en de birkenstoks in de buurt. Ze wil blijven op de verpleeghuisafdeling. Mijn museum afdeling; waar een ieder altijd over klaagt dat het misschien niet zo hoort; die oude verpleeghuizen. Ze vind het gezellig, huiselijk en knus en ja; altijd goed verzorgd wordende; al kan zorg altijd beter. Ze wil echt niet; maar ze moet; we zijn geen opvang voor zelfstandig wonende bewoners…. Zal zij omdat ze echt niet weg wil; zal zij niet stiekem denken om over haar eigen benen te vallen om nog langer te blijven of een of ander kwaal bedenken waardoor ze absoluut; nee absoluut; nog niet weg kan…..om zo alle eenzaamheid die op haar afkomt te ontlopen?

Previous post:

Next post: