wat een mooie jurk heb je aan

by de man in de zorg on July 21, 2010

Woensdag 21 juli 2010
“Wat kom je hier doen” vroeg een dementerende bewoner mij toen ik gistermiddag de huiskamer van mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden binnenstapte.
“Ik kom hier werken”
“Werken” zei ze verbaast
“Ja, ik kom hier werken en ik kom mensen die niet kunnen staan en niet kunnen lopen verzorgen”
“Niet kunnen staan en niet kunne lopen….. ik kan ook niet staan en ik kan ook niet lopen….”
“Dan kom ik u vanavond helpen, mag dat”?

Neen, een collega liep in een groene jurk rond te dartellen op mijn afdeling, en heel vaak werd aangeven door mijn dementerende bewoners “wat een mooie jurk heb je aan” Mijn collega ging hier dan op in.
Vijf minuten later zag ze dezelfde bewoner weer, en weer was hetgeen wat de bewoner zei “wat een mooie jurk heb je aan”, en weer het verhaal. Dit bleef niet alleen bij deze bewoner, maar bij talloze andere bewoners ging dit zo. Hoe vaak dat ze dit niet heeft gehoord, soms vijf minuten na elkaar van dezelfde bewoner, en hoe vaak zij niet geantwoord heeft, ik weet het echt niet meer. De jurk die ze aanhad vond men mooi, en dat is enorm vaak gezegd. Een hele hele hele hele mooie jurk!

Weetje… weetje wat ik denk, omdat zij anders nooit met een jurk aanloopt, wat zij vanavond tegen haar man zeg…..
“Zie je wel dat die jurk die jij zo stom vond omdat mijn kont wel erg dik erin staat, heel erg goed bij na staat en dat hij gewoon mooi is. Jij ook altijd met dat gezeur over mijn kleding…. Nauw ik heb hem naar mijn werk aangetrokken en iedereen vond hem gewoon heel mooi en zeer goed bij mij passen, ik heb het vanavond zo vaak gehoord. Jij….. jij altijd me je gezeur over die jurk, die niet bij me pas en die dikke kont….. ook daar heb ik niks over gehoord. Iedereen vond hem mooi,en wat jij er van vind…. Hij is gewoon mooi, punt uit!” ;)

{ Comments on this entry are closed }

windows 7 nl dutch werkend en geactiveerd

by de man in de zorg on July 20, 2010

dinsdag 20 juli 2010; een tussenblog; niet over werk maar over ehhh..
Dag collega.
windows 7 werkend en geactiveerd.
Deze versies zitten erop, Starter 32bit, Home Basic 32bit, Home Premium 32bit, Professional 32bit, Ultimate 32bit, Enterprise 32bit, Home Basic 64bit, Home Premium 64bit, Professional 64bit, Ultimate 64bit, Enterprise 64bit.
(Maak wel eerst een backup van al je bestanden en sla deze elders op)
Je download met een torrent programma zoals bijvoorbeeld utorrent.
de torrent pagina: (knip en plak even, een aanklikbare link plaatsen is strafbaar)

http://btjunkie.org/torrent/Windows-7-Dutch-NL-Retail-32bit-64bit-all-versions-Joske/86123420b24be7207fb283a867bf8eb1aef1441b9d1a

Open dit bestand met bijvoorbeeld utorrent. Download dit bestand en brand deze bestanden op een dvd. Dvd erin windows opnieuw opstarten. Installeer windows in de versie die je wilt, maar registreer niet. De crack om te activeren gebruik je niet, omdat dat niet werkt.
Hoe werkend te krijgen: Ga naar google en zoek dit bestand w7lxe-v10.exe (hij is overal te vinden) en zet dit bestand op je bureaublad. Open het bestand en doe niets, maar wacht. Je harde schijf gaat aan het werk en aan het einde word je computer opnieuw opgestart. Windows 7 werkt en je heb een “legale versie” (en werkende versie van welke versie van windows 7 je ook geinstalleerd heb.
Succes
Johan

{ Comments on this entry are closed }

Het is nog steeds oorlog in haar hoofd

by de man in de zorg on July 19, 2010

Maandag 19 juli 2010
Het is elke dag voor een bewoner oorlog op mijn afdeling. Een bewoner, lees een vrouwelijke bewoner, wonende op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Een bewoner, lees een vrouwelijke bewoner, Een bewoner…. Jood en de oorlog in Nederland nog bewust meegemaakt hebbende.
Haar vader….. vermoord
Haar broer….. vermoord
Haar familie vermoord…..
Zij….. niet vermoord, en ze heeft de oorlog overleefd. Niet doodgeslagen, niet vergast…. niet in een concentratiekamp gezeten. Haar Joodse familie…. vergast, concentratiekampen…. doodgeslagen.

Zij….. zij heeft het overleefd. Zij is nu oud, dementerend en wonend op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden. Ze is bang vaak, zoniet altijd. Ze praat over de oorlog, alsof die nu plaats vind. Dat het nu oorlog is. Dat ze nu kan worden opgepakt, meegenomen…. omdat ze Joods is. De oorlog, de angst, de nachtmerries, het verleden naar het heden brengen en alles weer meemaken. De oorlog is in haar. Haar gedrag wordt bepaald door de oorlog, zij praat alleen maar over de oorlog. Ze is jood, niet doodgelagen, afgevoerd en niet vergast. De angst, haar angst…. vreselijke angst.
Kippevel als ik haar zie. Kippevel als ze weer verteld over de oorlog. De oorlog die voor haar niet het veleden is, maar het heden. Alles beleeft ze opnieuw, elke dag, vandaag morgen en overmorgen…. Kippevel; weer als ze verteld wat er met haar familie is gebeurd….. Ze heeft als Jood de oorlog overleefd. Niet vergast, doodgeslagen of in een concentratiekamp hebben gezeten…., haar familie…. wel.

Ze heeft de oorlog overleefd en is nu dementerend. De oorlog, beleeft ze elke dag opnieuw. Het is nog steeds oorlog in haar hoofd, ze is vaak bang…… erg bang…. want ze kan worden opgepakt. Worden afgevoerd. Worden vergast, net zoals velen in haar omgeving. De oorlog, haar oorlog… beleeft ze elke dag opnieuw. Vreselijk!

{ Comments on this entry are closed }

Zo verdomd zonde

by de man in de zorg on July 17, 2010

zaterdag 17 juli 2010
Een theeblad met mooie kommetjes voor de feestdagen en de zondagen
Een koffer met herinneringen aan vroeger
Een stil hoekje op de afdeling, huiselijk met dingetjes zodat mensen zich terug kunnen trekken
Spullen bestellen en aan het bakken gaan op de afdeling, pannenkoeken, eieren en wat al niet meer

Slechts een handvol van goede ideen en dingen die we hebben geleerd en ook hebben toegepast op de afdeling. Geleerd op een cursus van kleinschalig wonen in oktober, toegepast tot pak hem beet januari. Toe de grote verandering. Damocles in de zin van verzekeringsmaatschappijen en overheid hebben er al goed op ingehakt, en ik ben bang dat we er nog niet zijn. Zorgzwaarte pakketen….. minder wit aan het bed, collega’s met ontslag en wat er aan gaat komen, meer bewoners. Een persoonkamertjes worden twee persoonkamers. Er moet meer zorg productie geleverd worden. Zorgproductie, lees meer bewoners, minder personeel…..

Een theeblad met mooie kommetjes voor de feestdagen en de zondagen. Een waanzinnig leuk idee wat goed ten uitvoer werd gebracht en waar mijn dementerende bewoners zoveel plezier aanhebben gehad. Kleine dingen, die net dat extra gaven aan mijn bewoners en hun leef en denkwereld….. weg!!!!
Die koffer….. weg. Dat stille hokje…. weg. Bakken op de afdeling….. weg. Hoe lang nog doorgaan met zulke dingen, er zijn er zoveel, en er werden zoveel goede ideen ten uivoer gebracht, en het werkte allemaal zeer goed. Weg, weg weg weg weg….. Zo verdomd zonde, en mijn werkgever kan er niks aan doen……

{ Comments on this entry are closed }