manindezorg.nl elke dag het laatste nieuws uit de zorg en de heerlijkste recepten

dinsdag 2 maart 2010
recept van de log dag zoete popcorn
benodigdheden: mais (gedroogd), olie/olijf olie. (geen boter), pannetje, met deksel, suiker.
bereiding: Doe een beetje olie in het pannetje, gewoon een klein laagje. Doe er een bodempje mais bij. Doe het pannetje met de deksel op het gas. Zet het vuur goed hoog. Wacht tot het gaat poppen. Als het poppen gestopt is doe je het vuur uit. Laat je het heel even staan. Doe er wat suiker bij, en roer door de popcorn, en schut je een beetje met het pannetje terwijl je de deksel vasthoud. Laat het nog even afkoelen. Doe de popcorn in een schaaltje.

maandag 1 maart 2010
gisteren vrij; aukje (fictieve naam) haar laatste werkdag op mijn afdeling
Een lokatiemannager; zo heten de directeuren van zorginstellingen tegenwoordig veelal; zei ooit eens tijdens een nieuwjaarstoespraak “het kapitaal van deze instelling zijn jullie; en daar zijn we zuinig op”. Het kapitaal…. het personeel wat er voor zorgt dat een zorginstelling de zorg verkoopt die ze graag willen en ook naar buiten word uitgedragen. Zonder goed en deskundig personeel kan een zorginstelling nooit staan waar ze staan en zullen ze nooit zo ver gekomen zijn als dat ze gekomen zijn. Ik hoorde deze woorden tijdens deze nieuwjaarstoespraak aan en ja… het deed me veel. Dat je als personeel ergens voor staat; dat men zuinig op je bent; dat je als individu zo belangrijk bent op een afdeling en zorginstelling; dat je als waarde word gezien. “Zonder jouw kunnen we het niet”.

De klappen vallen op mijn afdeling en project. Schreef ik in januari dat er mensen uitmoesten en dat er grote kans was dat ik het zou zijn; zijn de keuzes voorlopig anders uitgevallen. Voorlopig; want ik weet niet wat er nog komen gaat. Er zijn mensen die wegmoeten; en ook een enkeling wacht de onzekerheid niet af en kiezen voor een baan in de buurt. Stuk voor stuk; mensen die we heel hart nodig hebben op mijn afdeling. Deskundige en gemotiveerde collega’s die staan voor een afdeling, een team en een project; ONS project. Collega’s die hebben gezorgd dat we draaien zoals het nu gaat, en zonder hun inzet hadden we nooit geweest waar we nu waren.

Aukje haar laatste werkdag op mijn afdeling…. daar begon ik mee. Auke; een fantastisch goede collega. Goede collega kijkend naar haar kijk op zorg en hoe ze met de bewoners omging. Een collega die onmisbaar is en waar eke zorginstellng blij mee zou zijn. Prettig om mee te werken; en zeker niet van tien in een dozijn. Ik schrok ervan toen ik de berichten hoorde; en ik vroeg me af… waarom???? In het grote geheel; het inkrimpen van formatieplaatsen als gevolg van de zorgzwaartepakketten; terwijl een ieder roept dat er meer handen aan het bed moeten komen; snap ik er echt geen bal van… of wil ik het nog wel snappen. Minder geld betekend minder geld voor de instellingen en ja… bezuinigen op je uitgaven. Vooropgesteld; dat ik het mijn werkggever niet kwalijk kan nemen; met moet het ook maar vanuit de verzekerings maatschappijen en vanuit den haag.
Aukje; ik al je missen; niet alleen als collega; maar zeker ook als mens; ik vond het idioot prettig met je werken. Zoals jij bezig bent of ja was op de afdeling met je zorg….petje af. Balen; als team, en collega’s dat het allemaal zo moet gaan; omdat wij mensen zoals jij nodig hebben; voor wat leuks en goeds neer te zetten voor die oudjes die wij verzorgen.
Aukje haar laatste werkdag op mijn afdeling; kapitaal vernietiging in de zorg……. ; “het kapitaal van en zorginstellig is het personeel wat er loopt”… er is gisteravond weer een berg geld verdwenen.
Het gaat je goed…hoop ik…. groetjes Johan

28 februari 2010
recept van de log dag stofoe kwiekwie met kerrie en aardappels creools
8 kwiekwies, 200 gr boter of olie, 4 teentjes knoflook, 1 ui, 1 tomaat, 2-3 eetlepels kerrie, 8 aardappels, 3 takjes selderij

Bak de vissen 15-20 minuten aan beide kanten in de boter of de olie en neem ze uit de pan. Fruit de knoflook, ui en tomaat in het achtergebleven vet. Leg de vissen terug in de pan en voeg de kerrie en de geschilde, in stukken gesneden aardappels toe. Laat dit ± een half uur zachtjes stoven. Laat op het laatst de selderij nog ± 5 minuten mee sudderen. Serveer beide gerechten met rijst en een of meer groenten naar keuze.

zaterdag 27 februari 2010
Gisteren laat; vriendin vrij
Sprak gisteren ochtend een zeer naast familielid van mij over de beste wel grote effecten en gevolgen van het beiden in de zorg werken. Beiden in de zorg en onregelmatig werken betekend heel simple dat je vaak langs elkaar heenloop. Dat je weinig dagen samen bent. Dat avonden die je samen bent zondermeer kostbaar zijn danwel onbetaalbaar zijn. Dat je niet atijd een sociaal leven goed kan onderhouden. Dat je vaak werk; op avonden dat anderen vrij zijn. Dat je met feestdagen altijd… altijd een van de twee moet werken.
Ik gaf aan dat zo ons leven is en dat het helaas…. helaas niet anders is. Ik gaf aan dat er soms problemen zijn en dat mensen het totaal niet begrijpen dat als je of alleen komt; of een andere dag kijkend naar verjaardagen. Soms is het onbegrip er totaal niet. Mijn verhaal werd aangehoord en ja…. ze begreep het wel.

“Het is inderdaad rot dat jullie soms zo langs elkaar heenlopen en dat jullie niet op alle verjaardagen kunnen komen. Een ieder vind het rot; maar kijkend naar julle werk; jullie werken beiden in de zorg is het gewoon niet anders”, gaf ze aan.
“Gelukkig maar dat u er zo over denkt” ; gaf ik aan ; “maar niet ieder begrijp dit soms en ja…. dat levert spanningen op onderling in de familie. Soms totale onbegrip”.
“Ik snap niet dat ze dat niet snappen; ik begrijp het wel dat jullie elkaar weinig zien en gewoon niet alle verplichtingen na kunnen komen die een ander wel kan nakomen”.

“En Johan; komen jullie morgen op mijn verjaardag”?
“Ik zou graag willen; maat ik heb late dienst en ik kan dus niet komen”.
Het knopje ging om.
De persoon die begripvol was; en het niet snapte dat anderen niet begrepen dat wij ondermatig werken; dat we daardoor soms amper een relatie hebben; dat ons sociale leven niet net als anderen is…… vernaderde in een onbegripvol begripvol persoon. Alle begrip was weg; want het was immers haar verjaardag…… Het begrip… dat begrip verdween als sneeuw voor de zon…. want wij konden niet komen, en dat op haar verjaadag. Het knopje ging om; en de persoon werd erg boos en er onstond een niet prettige sfeer bij een persoon die ik als zeer naaste moet rekenen…..
Ik moest giteravond werken; vriendin had dag….. op ons commucatie briefje schreef ik aan mijn vriendin TOTAAL GEEN BEGIRP….. DOOR EEN ZEER BEGRIPVOL PERSOON!!!!!