by de man in de zorg on March 9, 2010
dinsdag 9 maart 2010
gisteren vrij; vriendin dag
We hebben een badkamer met ligbad op kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners. Een badkamer; eigenlijk met hoofdletters zo groot en ja van alle gemakken en voorzieningen voorzien om een bewoner te verzorgen. Alle ruimte en ja; wat ook prettig is, met tilapertatuur om ook passieve bewoners in bad te kunnen laten gaan.
Een bewoner komt s’avonds laat kijken bij mijn collega’s van de nachtdient. Het is rond elf uur in de avond.
“Ik kan niet slapen” geeft hij aan.
“Niet slapen” vraagt mijn collega
“Neen ik ben al zo lang wakker en ik kan echt niet slapen”
“Kom dan gaan we eens kijken bij de badkamer; hij is net volledig ingericht” geeft mijn collega aan.
De bewoner gaat mee.
En…. wat vind u daarvan”?
“Mooi” geeft de dementerende bewoner aan
“Wilt u in bad”?
“In bad”?
“Ja, in bad; dan slaapt U zodadelijk lekker”
“Ik in bad…..ik denk er niet aan….. ga jij maar in bad…… dan slaap JIJ lekker 
by de man in de zorg on July 3, 2009
vrijdag 3 juli 2009
gisteren laat; vriendin dag
Stik jaloers zullen velen zijn kijkend naar ons op ons kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners in mooi Hoogvliet. Ja, sorry dat ik het zo opschrijf; maar toch; stik jaloers; dat weet ik zeker
Schreef ik in mijn vorige log dat onze climate control “nog niet optimaal” werkte. Climate control, dat het een beetje normaal is kwa temperatuur voor onze bewoners en niet dat de buiten temperatuur even hoog of laag is in de zomer als binnen; en of andersom. Neen, hij deed het niet optimaal; toen ik dit schreef, in mijn vorige log. Niet optimaal; eigenlijk voor geen meter.
Bloedverziekend heet was het op mijn afdeling. Bloedverziekend heet voor onze bewoners. Zaten voor pampus in hun stoel te hangen; niet wetende hoe ze zich de dag door moesten wurmen; kijkend naar de warmte. Heet als je in de avond; net zoals gisteren; bewoners op bad lag. Bewoners geplakt in hun stoel en zitting; van de warmte.
Dinsdag begon ik in mijn zorgtoko; ik had laat en ja; ook weer warm.
Iedereen lag te slapen niemand was actief. Bewoners die altijd op zoek zijn naar…. naar alles; zaten stil op de afdeling.
Maaaaar…. opeens in de loop van de middag. Mijn god…; dankje (ver)koeling. Ik merkte het in de woonkamer; toen ik daar binnenstapte. Een frisse verkoeling kwam op me af. Ik liep naar de andere woonkamer; en ook daar begon het koel te worden. De slaapkamers; verfrissend lekker.
Weetje; het is super voor onze bewoners dat dit er is; eerlijk. Gewoon op de afdeling; een lekkere temperatuur; en niet warm. Buiten de zon; in de zon; uit de wind; boven de dertig graden; en binnen… heerlijk. Normaal in de avond valt tijdens het naar bed brengen van de bewoners de ” warmte op de afdeling”; en als je een bewoner op bed heb gelegd; drijf je uit je kleding. En nu…heerlijk. Het is goed te doen; ook inde avond en ook op de dag met dit super systeem.
Stik jaloers zullen velen wezen als ze dit lezen; dat weet ik zeker. Ik heb sinds 1992 nog nooit hiermee gewerkt; en altijd; altijd op veels te warme afdelingen gewerkt; en zorg verleend aan ouderen die dit veels te warm vinden. Wel koelen met vannen; maar het niet koel te krijgen. Te warm voor bewoners; veels te warm. Maar gelukkig; nu; hoe warm het nu ook is; hoe warm het ook gaat worden; welke hitte golf ook mooi Hoogvliet zal gaan treffen; binnen is het heerlijk koel op de afdeling. en op de slaapkamers van onze bewoners die wij verzorgen. En jullie…jullie die dit niet hebben….. we zoeken nog collega’s.
Tot oneven
by de man in de zorg on October 21, 2008
dinsdag 21 oktober 2008
gisteren nacht; vriendin dag
Kleinschaligheid….. ja kleinschaligheid.
Het mooiste wat ik onlangs meemaakte wat kleinschaligheid is en betekend maakte ik vorige week mee in een avonddienst. Een passieve volledig hulpbehoevende bewoner wou in bad; in de avonddienst. Een idioot groot “karwij”; dat zeker…
Het andere denken; ten aanzien van vroeger is zoi idioot groot. Vroeger; was dit schijnbaar onmogenlijk en kon dit absoluut niet. Gelukkig ; ja gelukkig werken we anders; denken we anders; handelen we anders.
Iets wat vroeger niet of onmogenlijk was; daaraan word keihard aan gewerkt om dit mogenlijk te maken. Ja; wat moet ik er over krabbelen…. Als je dit tegen mij een half jaar geleden had gezecht; dan had ik je voor gek verklaard. Onmogenlijk; hoezeer ik er wel een enorme voorstander van ben om alles in het werkt te stellen dit te bereiken.
Het anders werken; denken; handelen en doen en vooropgesteld kleinschaligheid heeft zo enorm veel invloed op alles. In positieve zin. Ik leef op; op deze afdeling; eerlijk. Ehhhm. Vroeger dacht ik vaak “kon ik maar”; en nu werken we zo dat we het gewoon mogenlijk gaan maken. Zorg verlenen zoals ik dat graag wil; op kleinschalig wonen; in 1 woord super. Op dit moment geeft het zoveel plezier in mijn job… waanzinnig. Ja; ik durf eerlijk te zeggen; ik heb een fantastich mooie job op een zeer leuk project. Geen seconde spijt dat ik hiervoor heb gekozen; het is en blijft gewoon leuk. Alleen al om deze woorden….. “meer mogenlijk maken”. Beter voor mijn oudjes; en ja….zeker ook beterder voor mij.
tot oneven
by de man in de zorg on February 18, 2008
maandag 18 februari 2008
liedjes van vroeger Alle weken twee maal.
Alle weken twee maal, ga ik in het bad
Jongens jongens, wat een pret is dat.
‘k Tuimel vierkant op mijn kin,
zo pardoes de badkuip in.
‘k Tuimel vierkant op mijn kin,
zo pardoes de badkuip in.
Truitje treuzel, steekt eerst half haar teentje in.
Stopt en dan voorzichtig,’t halve beentje in.
Staat te huilen bij het bad,
Hi, hi, hi het is zo nat.
Staat te huilen bij het bad,
Hi, hi, hi, het is zo nat.
