by de man in de zorg on March 9, 2010
dinsdag 9 maart 2010
gisteren vrij; vriendin dag
We hebben een badkamer met ligbad op kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners. Een badkamer; eigenlijk met hoofdletters zo groot en ja van alle gemakken en voorzieningen voorzien om een bewoner te verzorgen. Alle ruimte en ja; wat ook prettig is, met tilapertatuur om ook passieve bewoners in bad te kunnen laten gaan.
Een bewoner komt s’avonds laat kijken bij mijn collega’s van de nachtdient. Het is rond elf uur in de avond.
“Ik kan niet slapen” geeft hij aan.
“Niet slapen” vraagt mijn collega
“Neen ik ben al zo lang wakker en ik kan echt niet slapen”
“Kom dan gaan we eens kijken bij de badkamer; hij is net volledig ingericht” geeft mijn collega aan.
De bewoner gaat mee.
En…. wat vind u daarvan”?
“Mooi” geeft de dementerende bewoner aan
“Wilt u in bad”?
“In bad”?
“Ja, in bad; dan slaapt U zodadelijk lekker”
“Ik in bad…..ik denk er niet aan….. ga jij maar in bad…… dan slaap JIJ lekker 
by de man in de zorg on January 11, 2010
by de man in de zorg on May 21, 2009
Donderdag 21 mei 2009
Gisteren dag; vriendin vrij
“Mag ik u komen douchen”, vroeg ik haar
“Douchen”????
“Neen, ik wil niet gedoucht worden”
“Maar u bent vorige week voor het laatst geweest” gaf ik haar aan.
“Neen, ik wil niet douchen en ik ga niet douchen”, gaf ze weer aan.
“Toch even lekker; even opfrissen”; gaf ik haar aan.
“Ik ben niet vies? “Ik ga niet douchen; waarom zou ik dan elke week onder de douche gaan, als ik toch niet vies ben”?
“Dat hoor toch gaf ik haar aan”.
“Dat vinden jullie. “Wij gingen vroeger zelden onder de douche”.
Ehhhhhhhh
“U houd van gymnastiek, u doet altijd mee als er gymnastiek op de afdeling is”????
“Ja, dat vind ik wel leuk om te doen”, gaf ze aan
“Heeft U zin om te gaan watergymnastieken in de badkamer”?
Neen, ook hier trapte ze niet in. “Watergymnnastieken; douchen zal die witte rakker bedoelen, ze denken dat ze me alles wijs kunnen maken ” zal ze gedacht hebben.
Douchen; (bijna) elke dag omdat “het hoort”, althans bij ons.
Neen, voor de bewoners die ik verzorg is dat niet de gewoonste zaak van de wereld. Als ik wel eens zeg dat sommige bewoners 1 maal per week onder de douche gaan, krijg ik rare blikken.
“Ohh wat erg; een maal per week onder de douche” zie je dan mensen denken en zeggen.
Oke, als een bewoner elke dag onder de douche wilt, dan kan dat ook geregeld worden; maar toch is het bij onze bewoners niet de gewoonste zaak.
Zit hem in de generatie. Vroeger ging men naar het badhuis; of als derde of vierde in de tijl. Vader en moeder eerst; en dan de kinderen, van de oudste naar de jongste, hoor ik wel eens.
In de tijl of naar het badhuis; omdat men thuis geen douche had. In onze tijd de gewoonste zaak van de wereld. Neen, wij gaan niet elke week onder de douche maar (veel) vaker. Voor mijn bewoners, ook zij die ik wou gaan douchen ……..ja, die zullen vaak denken, “onder de douche; ik ben vorige week toch nog geweest” en het is voor hun geensinds een vanzelfsprekendheid dat men meerdere malen per week gaat douchen.
We krijgen scheve gezichten als we het wel eens hebben dat bewoners “slechts 1 maal per week onder de douche gaan”.
Toch is het voor de generatie die wij verzorgen een hele gekke vraag of ze vaker, of zelf elke dag willen douchen. Neen, zeker bij de generatie die de pech had dat zij als vierde of vijfde in de tijl gingen, na vader moeder hun oudere broertje en dan hun zusje en ja…… dan pas zij in de tijl.
“Ik ben niet vies? “Ik ga niet douchen; waarom zou ik dan elke week onder de douche gaan, als ik toch niet vies ben”?
Misschien wel een heel logisch antwoord van haar op mijn vraag om weer te gaan douchen. Weer……; 1 maal per week.
Tot oneven
by de man in de zorg on February 15, 2009
zondag 15 februari 2009
gisteren dag; vriendin dag
Mijn zorgtoko waar ik werk; ja; het is er wel supermodern en mooi. Het is allemaal nieuw, dus dat kan niet anders. De afdeling op zichzelf, ja die ziet er waanzinnig mooi uit. Niemand zou daar omheen kunnen draaien. Hele grote eigen eenpersoonskamers voor al mijn bewoners; met alle ruimte om alles wat men wil neer te zetten. Een eigen badkamer met alles erop en eraan. Een grote woonkamer; een ligbad op de afdeling; zonnescreens; die automatisch werken; climatecontrol en wat al niet meer. Kwa gebouw is het gewoon een idealle plek voor een kleinschalig woonproject. Ziet er mooi uit; licht en veilig voor mijn bewoners. Ja, veel gericht op veiligheid. Veiligheid voor zowel bewoners alsook
personeel. Qwa afdeling en indeling kan ik er niet om heen draaien; het is een van de beste en mooiste waar ik heb gewerkt en nu werk.
Kijk om me heen en ja; dan met ik ook eerlijk zijn….. er moet ook nog aardig wat gebeuren en aardig wat komen. Wat ik al eens eerder aangaf; het heeft iets met geld te maken en ja; een project als waar ik werk moet je gewoon tijd gunnen. Je kan of ken niet verwachten dat iets op en top draait in een enkele maand. Er word hard aan gewerkt; van diverse kanten.
Een van de belangrijkste dingen die echter te veel ontbreken op mijn afdeling is echter personeel. Er staan zo veel vacatures open; die niet of zeer moeilijk op te lossen vallen. Handen aan het bed om te bereiken, hetgeen wat je wilt gaan doen; zo thuis mogelijk voor dementerende bewoners in een kleinschalig woonproject en dat is ondanks keihard werken helaas nog niet altijd haalbaar. Je kunt pas hetgeen gaan doen en realiseren met de broodnodige handen aan het bed; en ja daar ontbreek het aan.
Overal in het nieuws hoor je van ontslagen en inkrimpingen; mensen verliezen hun baan, hebben geen baan meer; vacatures worden niet meer ingevuld en meer. In de zorg; ook bij mijn afdeling is het helaas anders. Vacatures die open staan en niet ingevuld kunnen worden; omdat er simpelweg geen handen zijn die dit willen en kunnen; en dat is jammer. Daar valt of staat hetgeen mee wat wij willen neerzetten.
Ook aan leidinggevende functies is er een tekort; althans; ja dat ook. Keek onlangs op de vacature site van mijn zorgtoko en ja, ook daar zie je de functies van zorgcordinatoren openstaan. (Wil je werken bij ons; mail me even. Vermeld vervolgens mijn naam in de sollicitatiebrief. Ik krijg er een cadeaubon voor als mijn naam in de sollicitatiebrief sta, en ik wil graag met mijn vriendin binnenkort een midweek naar centerparks) Maaaaar, we hebben nu ook een geheim wapen in de strijd geworpen, om vakmensen in de zorg aan te trekken.
Stoelverwarming.
Stoelverwarming?
Ja; stoelverwarming voor leidinggevenden.
Op een gesloten afdeling; voor dementerende bewoners staan wel de deuren open, niet naar buiten begrijp me niet verkeerd. Ook soms de deuren van de kantoren van leidinggevenden. Bewoners lopen; bewoners zwerven op zoek naar wat dan ook. Moeten plassen en ja….. dan zie je een open kantoor met een stoel met een zeer zachte zitting.
Dat is mooi zo zou een bewoner hebben gedacht. Geen keiharde toiletbril; maar speciaal voor mij een gestoffeerde zitting…. Broek naar beneden en plassen; even lekker de blaas legen op zo’n zachte stoel. Geen zere billen van het zitten ja; dan gewoon naar buiten lopen; alsof er niets aan de hand is. Ik heb geplast op een heerlijke zachte zitting. De zitting van de bureaustoel van een van mijn leidinggevenden
Ik denk dat ik de mensen achter de vacatures op de internetsite van onze zorgtoko maar eens op de hoogte ga stellen. Buiten een goed salaris en ook goede secundaire arbeidsomstandigheden bieden wij leidinggevenden iets wat nergens in de zorg word aangeboden….. een heerlijke zachte bureaustoel om op te zitten en te werken met ja….. bijna dagelijks stoelverwarming. Als daarmee geen leidinggevend personeel word aangetrokken; dan weet ik het niet meer; want dit staat nergens op geen enkele site van zorgtoko’s en concurenten in de buurt aangeboden. Stoelverwarming voor leidinggevenden
tot oneven
