by de man in de zorg on March 25, 2010
donderdag 25 maart 2010
gisteren vrij; vriendin vrij
Neen; best wel iets raars meegemaakt tijdens mijn nachtdiensten.
Kan het lang of kort beschrijven; maar ik heb de mail die ik heb verstuurd aan mijn hoofd gebruikt voor deze krabbel.
Dag afdelingshoofd; dag hoofd zorg.
Gedurende mijn nachten in mijn locatie is er op zaterdag op zondag nacht en zondag op maandag nacht visite geweest in de beneden hal.
Visite; lees een dakloze man van iets ouder van zeventig jaar. Een man; keurig net in pak; een actetasje en een tas van albert hein. Van zaterdag op zondag nacht gaf hij aan de metro te hebben gemist en dat hij zou wachten in het gebouw. In het gesprek dat ik met hem had kwam naar voren later dat hij zeventig jaar is of ouder; geen huis en geen onderdak heeft en dat hij naar de hal van het gebouw waar wij zitten kwam, om droog te zitten en bij de kachel voor de warmte.
Van zondag op maandag nacht verbleef deze man wederom in de hal.
Vooropgesteld dat er van hem kant zijnde geen enkele dreiging uit gaat of wat dan ook en dat het hier om een man van boven de zeventig is; keurig gekleed en zeer keurig in zijn woorden. Op straat zou je niet herkenen dat deze man geen dak boven het hoofd heeft.
Ik heb deze man laten zitten; en zoals dat hoort deze man rond zeven uur in de ochtend koffie gegeven. Menselijkheid. Ik vind dat deze man, als hij warmte vind en zonder iemand te storen hier veilig de nacht kan doorbrengen; in dit openbare gebouw; dat ik de laatste ben en was die hier wat op tegen heeft of had. Liever hier dan dat deze man gaat lopen op straat en bij de metro in elkaar word geslagen omdat hij kwetsbaar is en een kofftertje bij zich heeft…..
Ik heb geen last gehad van deze man en ik weet zeker dat ik aankomde nacht; mocht hij hier wederom eventueel “overnachten”; geen last of overlast zal bezorgen. Ik weet dat hij hier droog zit en vooral veilig zit; want een man van zeventig jaar hoort niet te zwerven op straat. Ik hoop dat ook de bewonerscommise of woningbouwvereniging hier menselijk mee omgaat…. maar je weet nooit helaas.
Vooropgesteld; ik heb er geen last van gehad en en gaat geen enkel drijging van deze hoogbejaarde dakloze keurg nnet geklede man af. Zit te slapen in een stoel in de hal; en is weg om half acht.
Tot zover mijn mail aan afdelingshoofd en hoofd zorg. Mijn laatste nacht was hij er niet meer. Ik hoopte enorm dat de bewonerscommisie of de wonigbouwvereniging niet zo onmenselijk was om deze hoogbejaarde man uit dit openbare gebouw te zetten….. maar mijn laatste nachten was hij er niet meer.
Ik hoop dat hij op een andere veilige plaats onderdak voor de nacht heeft; en niet dat hij “weg is gestuurd”; want een bejaarde man van in de zeventig hoort niet te zwerven op straat!
by de man in de zorg on March 11, 2010
donderdag 11 maart 2010
gisteren dag, vriendin laat
Onbegrijpelijk dat een kerk homo zijn openlijk veroordeeld en dit ook zo naar buiten brengen, terwijl men het jarenlang sexueel misbruik van kinderen naar buiten toe verzwijg, en dat men dit “binnenshuis” wil oplossen….
Onbegrijpelijk….. als een of andere vieze vent met zijn poten aan kinderen komt…. dan los je dat niet binneshuis op… dan ga je naar justitie en zorg je dat ze voor jarenlang de gevangenis in gaan en nooit nooit meer iets met kinderen mogen doen.
Mijn eigen mening…. maar het zal wel na onderzoek verzwegen gaan worden. Van kinderen blijf je met je poten af!
Sorry dat ik zo begin, ik wou het gewoon even kwijt, ik las net de krant van gisteren nog even door.
Weetje; hoe langer ik met dementerende bewoners werk… des te vergeetachtiger ik word. Nauw eigenlijk ik niet alleen; maar kijk ik om me heen; naar al dat wits wat er loopt; is het gewoon een collectieve ziekte op mijn afdeling aan het worden. Mijn afdeling; niet met het jongste personeel en ja collectief zeer vergeetachtig aan het worden. Persoonljk loop ik ook zeer vaak mijn sleutels te zoeken. Ik heb er al een lang koord aangehanegn; zodat ik hem van ver ziet hangen. Op zichzelf een goed idee; maar mijn ogen vliegen achteruit en ik ben te eidel om een keer naar een opticien te gaan. Ga ik een bril dragen; dan ga ik me wel heel erg bejaard voelen. Dus niet; alhoewel ik beter mijn toetsenbord van mijn computer binnenkort in braile stand kan gaan zetten.. Vreselijk zo snel dat dit achteruit gaat.
Dus ja; per dag talloze malen mijn sleutels kwijt en ook mijn telefoon. Gelukkig hebben we op de afdeling ook de avondtelefoons hangen; dus dan kan ik mezelf opbellen en kijken waar ik ben. De telefoon dus, die vind ik best wel snel, maar met sleutels, mijn god wat een gatenkaas in mijn hersenen. Ik loop ze continu te zoeken. En het rotte is; je heb ze steeds nodig op mij afdeling; want bijna alle deuren zijn op slot.
Een ieder heeft er last van, en ik vraag me af of het werken met dementerende bwoners soms besmettelijk is. Werk je er lang dan ga je het gedrag overnemen. Het valt op; want toen ik op somatiek werkte was ik nog niet zo vergeetachtig.
Zoeken… zoeken naar sleutels, van kasten van deuren….. net zoals mijn bwoners die ook altijd zoeken… naar kasten en ja deuren om naar huis te gaan.
Maar toch… de verstrooidheid, van mij en al mijn collega’s…. eens… eens…eens komt er en tijd dat we als personeel vragen aan de diep dementerende mevrouw jansen die ook altijd op zoek is naar… ja naar wat eigenlijk? Ja; mevrouw jansen…. kunt u ons helpen mevrouw jansen, wij zijn op zoek naar de sleutels van de deur 
by de man in de zorg on February 11, 2010
donderdag 11 februari 2010
gisteren vrij; weer geen ongelukje; vriendin dag
Aanstaande maandag gaan we in mijn zorginstelling beginnen met het ecd; het electronisch clieneten docier zoals dat zo mooi het. (zie ook log twee januari twee duizendacht; citaat “neen er gaat veel veranderen het aankomende jaar op mijn job. Het electronisch zorgdocier komt eraan in 2008. Voor ons iets geheel nieuws; voor velen van jullie iets waarmee jullie al een poos werken. De computer….”;) Dus ja; vanaf 15 februari gaan we er mee werken dus. Grote brief met de aankondiging om te kijken of je wachtwoord nog de juiste is. Al gedaan dus ja; ik kan aan de slag met het ecd. Iedereen een cursus gehad voor het ecd; oke bijna iedereen. Zelf heb ik hem niet gehad; ik moest wel; maar er is iets tussen gekomen. Mezelf kennende is dat met het electronisch zorgdocier geen enkel probleem. Neen; ik kan aardig overweg met die dingen. Niet alleen met de standaard programma’s maar de computer taal html; waarmee websites worden gemaakt; heeft denk ik weing geheimen meer voor mij. Ik werk daarmee niet met de standdaard programma’s maar gewoon met kladblok; een programma wat op elke windows computer bestaat sinds windows 1800; en niemand gebruikt. Ook deze weblog is geheel aangepast; zowel in layoud als ook software door mezelf. Het orgineel is onherkenbaar geworden ten aanzien van deze “uitvoering van manindezorg.nl”. Neen computers; ik weet er erg veel vanaf en ja; ik zie de dingen van het ecd niet als iets moeilijks wat op me afkomt. Geen problemen met computer software voor mij.
Neen; gisteren thuis achter de computer gezeten. Een leuk programmatje geinstaleerd in windows xp. Neen; het oude vertrouwde xp; voor mij geen overgang naar vista wof windows7. Ik kan xp goed; werkt lekker en snel. Dus ja; even een programma erop gezet. Even…. werd wat langer en ik ben gigantisch in het besturingssysteem van xp aan het klootzakken geweest. Telkens de waarschuwingen van “wilt u echt doorgaan” op ja gedrukt; en ja ook bij “hiermee verliest u” op ja gedurkt. Wat kan dat nauw voor kwaad; ik weet alles van computers en ja; ook dat xp…. kan ik dromen. Kon ik dromen eigenlijk; omdat de laatste “hiermee verliest u” een zeer groot effect heeft gehad. Alles van packard bell; ook de herstelsoftware en grote eiekel ook mijn xp betanden voor herstel; heb ik netjes bij het op “ja” drukken van “hiermee verliest u” verloren. En toen…. toen deed de omputer het niet meer bij onze deskundige; die alles weet van xp; programmeren en ja ook het ecd. Vriendin blij hiermee. Mijn god hoe ken je nauw zo stom wezen om alles te wissen; inclusief data; bestanden documenten en wat al niet meer. En een backup van je gegevens Johan? Neen; niet gemaakt; ik weet alles van computers en mij overkomt nooit iets gaf ik aan. Buiten dat doe ik nooit updaten; staat er geen virusbeveiliging op of wat dan ook. Ik ben van mening dat als je alles open zet; en er geen privegegevens op je computer staan; dat men wel rondsnuffeld in je computer maar niets sloopt. Doe je hem beveiligen en ja; alles eraan om het inbrekers zo moeilijk mogenlijk te maken; dan men aan de slag gaat om overal in te komen; en men dan meer sloopt dan dat alles open staat. Ze kunnen het zo meenemen… alsjeblieft; en nu snel weg!
Ik heb het besturgssysteem lunix ubuntu op mijn computer gezet…. de man die alles van het ecd weet; van computers internet en programmertalen… is zo stom geweest om de 3 basisregels te negeren omdat hij alles weet… 1 maak altijd een backup 2 ga nooit zelf dingen veranderen aan je besturingsystem 3 verwijder nooit dingen bij “hiermee verliest u alle gegevens”. Oh ja; lunix ubuntu; grafisch heel lelijk; maar het werkt super!
P.s. Wens mijn baas succes met dat ecd; er zijn van die “deskundige” gasten op je werkvloer; die laten alles vastlopen!
tot oneven
EFBQHKWXBD59
by de man in de zorg on January 23, 2010
zaterdag 23 januari 2010
gisteren laat; vriendin laat
Ja; ach wat zal ik er van zeggen…… al die aandacht is misschien ook wel erg prettig. Neen; vorige week is er een man bij mij op de afdeling gevallen. Gevallen; niets ernstigs en ja; eigenlijk ook niet veel aan de hand. Als oude mensen vallen; is er meestal wel een zeer grote kans op een breuk of wat dan ook; maar dat was gelukkig niet het geval. Neen; echt een blauwe plek was ook niet waarneembaar bij deze man. Gewoon; als je valt; heb je pijn en ja….. dat is meestal na een dag wel weg.
Dit zou je ook wel verwachten; als een bewoner is gevallen; en ja; dat zou ook het geval moeten wezen; ook bij deze mannelijke bewoner.
Deze mannelijke bewoner is zich na deze val best wel erg passief gaan gedragen en ja; uit de woorden van deze man begrijpende kon en kan hij echt niets meer. Kon niet meer lopen; kon zich niet meer verplaatsen; kon niet alleen meer naar de toilet. Overal moest hij bij geholpen worden en ja; overal gaf hij pijn aan. Hij vond het misschien wel prettig al deze aandacht en ja; om zo “verwend te worden”.
Bij de toiletgang was het een groot probleem Met hulp van twee verzorgende werd deze man geholpen en ja; hangende tussen twee personen en ja met erg veel pijn kreten; ging het zeer moeizaam. Dit is enkele dagen zo doorgedaan. Tot het moment; ach ja; woensdag. Toen duurde het wachten op de verzorgers waarschijnlijk te lang; dat hij geholpen werd en ja; is deze man die zelf aangaf niets meer te kunnen en die met zeer veel hulp en pijnkreten werd geholpen……. zelfstandig gaan staan en heeft zelf zijn kleding omhoog getrokken.
Aangetroffe bij de toilet hadden we daar de vraagtekens bij. Op donderdag; hebben we een rollator neergezet bij deze bewoner en hem enkele stapjes laten lopen. Neen dit ging absoluut niet en ja; weer hetzelfde; hangen tussen twee personen; niet kunnen lopende en ja….. pijn…. zeer veel pijn. Maar; het ging…. maar echt zeer moeizaam.
Gisteren tijdens mijn late dienst heb ik hem geholpen en heb ik een klein stukje met hem vanaf de rostoel met een rolaltor naar de wc gelopen. wederom veel pijn en ja…… zeer moeizaam.
Het ging en ik besloot de rolstoel wat verder in de kamer te zetten eigenlijk op de gang. Niet om te pesten; maar gewoon; om de spieren in beweging te krijgen en ja; om te kijk hoe het ging; ik had de verwachting dat hij meer kon. De bewoner moeizaam geholpen om van de toilet af te komen en met veel pijnkreten en hangend kwam hij overeind. We gaan samen naar zijn rolstoel op de gang en ik loop achter hem. Hij vergeet te gaan zitten in zijn rolstoel die en stukje verder staat; en ja ik attendeer hem ook niet daarop. Hij loopt er voorbij. Ik zeg tegen hem; ik moet even wat pakken en ja… hij ziet mij niet; ik ga een halve meter achter hem lopen. Mocht hij vallen; dan kan ik hem opvangen. Hij ziet mij niet en hoort mij niet.
Op het moment; een halve minuut later eigenlijk; dat ik weg ben ….. strekt hij zijn rug… geeft hij geen enkel pijn kreet meer en ja…. loopt als een zeer jonge man; zonder pijn; zonder voorover gebogen te zijn; zonder tekenen van een valpartij; die een halve minuut daarvoor duidelijk aanwezig waren; over de gang. Hij liep daar als een ” normale bewoner “; waarvan geensinds te merken was dat hij gevallen was.
jomanda was op de afdeling; een geneesde erg snel. Als een witte rakker het ziet kan je niets en heb je veel pijn en moet je overal bij geholpen worden….. als een verzorgende het niet ziet…. loop je als een jonge man; zonder pijn over de afdeling. Jomanda was op de afdeling en heeft deze man zeer snel genezen….. binnen vijf minuten. Dank je jomanda.
