by de man in de zorg on March 17, 2010
woensdag 17 maart 2010
gisteren dag; vriendin vrij
Het is eigenlijk zo simpel dat wij eigenlijk zo dom zijn geweest om nooit met die meneer zo bezig te zijn geweest op mijn afdeling hiermee. Het woord…. de electric boogie. Het bestaat al idioot veel jaren en overal word het gebruikt. Shake hands en geef die beweging door.
Toen deze ouwe bok jong was, was het een rage. Een schokkende epileptie beweging aan de linkerkant beginnende; drie maal met je hoofd schudden en ja dan de wave via je arm naar je vingers door laten glijden en dan deze wave doorgeven aan de volgende persoon naaste. kon je dit good… dan was jepas echt cool. Ja vroeger… heel vroeger!
Dit moeten ook de gaste die pdl hebben uitgevonden ook hebben gedacht. Of is het andersom. Een stel gasten zagen pdl en dachten…. dit is cool, we jatten gewoon die beweging en we noemen het de electric boogie.
Ik denk dat het zo is gegaan; maar de ectric boogie bij bewoners werkt super. Oh ja; dat pdl is passiviteiten dagelijks leven, maar dat weet idereen. Naja iedereen….. natuurlijk wisten wij dat maar we deden het niet bij deze mannelijke bewoner. Het is geen gouden ei waar zij mee kwam met haar voorstel om te gaan pdl-len bij deze man die contracturen had en daardoor moeilijk te verzorgen was, maar we deden het niet. Neen, liever moeilijk en tobben dan makkelijk. Een pdl achtergrond had zij, vanuit een andere zorginstellen en volop aan de slag bij ons. In overleg met hogerop; het idee is verdomd goed; maar het moet wel toestemming hebben van bovenaf, maar om eerlijk te zijn het werkt goed.
Een bewoner met contracturen die anders moeizaam te verzorgen is; komt met de electric boogie helemaal los en is een bewoner de gewoon goed te verzorgen is. Idioot prettig voor de bewoner; omdat je ziet en merkt dat de bewoner geheel los komt en ontspannen is. Prettig voor ons; omdat met een klein stukje…. boogien zij volledig los komt en het gewoon makkelijker is die mannelijke bewoner te verzorgen. Beide partijen veel voordeel hiervan; maar om dat dit een zorgsite is, zal ik krabbellen vanuit de kant van de bewoner en terecht. De bewoner heeft het meeste voordeel hiervan.
De electric boogie beweging bij mijn bewoners. Die beweging; die beweging die weer gejat is van mensen die pdl hebben uitgevonden…. zo simple en zo’n groot resultaat. Maar toch….wat ik mezelf eigenlijk telkens afvraag…… zijn wij nauw heel de tijd zo dom bezig geweest; of is deze collega hier zo verdomd goed mee bezig?
Oh ja gisteren werd mij gevraagd op mijn werk hoevaak deze krabbels gelezen werden per dag. Er worden vijftienhonderd pagina’s bekeken per dag! En jij bent er een van. Bedankt dat je er bent.
tot oneven
by de man in de zorg on March 5, 2010
vrijdag 5 maart 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Loop met een bewoner op de gang; die ja; normaal eigenlijk best wel goed loopt. Gisteren; ach ja…. eigenlijk geen zin hebben om te lopen. Ging zeer moeizaam om eerlijk te zijn. Meestal werkt het inzetten van een wijsje wel goed om bewoners die moeizaam lopen te bewegen toch goed te gaan lopen. Nu ging het zo.
een….de bewoner doet een stapje
twee….de bewoner doet een stapje
in….de bewoner doet een stapje
de……. de bewoner doet een stapje
maat…..de bewoner doet een stapje
anders…..de bewoner doet een stapje
word….de bewoner doet een stapje
de…. de bewoner doet een stapje
juffrouw…. de bewoner doet een stapje
kwaad….de bewoner doet een stapje
maar…. de bewoner doet een stapje
de…. de bewoner doet een stapje
juffrouw….de bewoner doet een stapje
word… de bewoner doet een stapje
niet…. de bewoner doet een stapje
kwaad… de bewoner doet een stapje
want… de bewoner doet een stapje
ze…. de bewoner doet een stapje
is… de bewoner doet een stapje
van…. de bewoner doet een stapje
prikkeldraad…..de bewoner doet een stapje
Mijn god; ik had net zo goed het wilhelmus of waarheen waarvoor kunnen zingen; het ging echt niet.
De bewoners stopt. Ik kijk de bewoner aan.
Kunt u dit wijsje?
Welk wijsje?
“een twee in de maat
anders word de juffrouw kwaad
maar de juffrouw word niet kwaad
want ze is van prikkeldraad”
Ja; dat kan ik; geeft de bewoner aan
Kom da gaan we het op deze wijze doen. Ik zette in.
een.. twee.. in.. de.. maat..
De bewoner maakt een stap; en nog een en nog een…. en voor je het weet stapt de bewoner op de wijs van dit liedje; verder, de benen goed optillend en ja; in de wijs van de muziek.
Soms heb je van die trukjes en van die liedjes nodig waarmee je en bewoner die niet wil lopen; toch aan het lopen te krijgen. Dit was er weer een 
by de man in de zorg on February 17, 2010
woensdag 17 februari 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Neen; mijn werk; ja best wel leuk. Veel leuke dingen maar om eerlijk te zijn ook wel minder leuke kanten. Niet over de dood; daar wil ik het even niet over hebben. De dood; die ook wel eens bij ons op visite komt. Niet leuk; maar in het “vak” van ziekenverzorgende zijnde heb je gewoon te maken met dingen in je werk die gewoon niet prettig zijn; kijkend puur naar werk. De leuke dingen zijn gewoon de zorg; het werken met mensen; en alles daar omheen. Kijkend naar mijn baan; ja best wel een leuke baan. Van de tien dingen die ik moet doen; het zijn er nartuurlijk vele meer; zijn er ook wel eens mindere kanten. Ook ik sta niet te springen als ik iemand uit het braaksel moet vissen; dat je regelmatig in de groene griezels; lees fluimen van sputum; grijp met je blote haden. Neen; ik vind dit ook niet prettign; om daar per ogeluk met mijn blote handen in te grijpen. Zie je dit; pak je van die handschoentjes en ruim je het op. Grijp je toch per ongeluk daarin; dan ril je even van binnen; omdat het gewoon vies is als je daar met je blote haden ingrijp; je laat niets merken en was daarna goed je handen. Voor je het weet; zit je met die handen; waarmee je net in de braaksel greep of in een stuk sputum; vijf minuten later weer gewoon aan je boterham. Water en zeep doet wonderen.
Ook met ontasting; heb ik ja eigenlijk geen problemen. Het is gewoon rot voor bewoners als ze een ongelukje hebben dat ze heirmee geconfronteerd worden. Zeker als zij incontinent zijn. Het idee alleen al dat je je ontlasting verlies zonder dat je geen controle erover heb zou mij gek maken. Mijn bewoners die ik verzorg zijn dementerend; maar ik weet zeker; hoe ver ze ook weg zijn; dat ze dit besef ook hebben. Het is niet mijn hobby; iemand helpen die zich geheel onder heeft gesmeerd met otlasting; of iemand die net doet; uitschaamte; alsof er niets aan de hand is en in de woonkamer zit; de geur van diaree of ontlasting over een volle woonkamer verspijdend. Minder leuke dingen; een enkele tegenover de vele lueke dingen van mijn werk.Een onder deel van mij werk. Een onderdeel van mijn zorg; onze zorg. Deze minder leuke dingen wegen niet op tegen de vele leuke van mijn werk en ja; om het zo maar neer te zetten; het hoort erbij. Mensen helpen als ze hebben gerbaakt; als je sputum hebben gespugt of dat ze in hun broek hebben geplast of hebben gedrukt. Mijn werk; zorgverlenen; hoe mooi ook; ook dit hoort erbij.
Een volle woonkamer; bewoners gezellig bij de tafel ; allemaal bezig met kleuren. Gezellig en met zijn allen gezellig aan de koffie en een koekje. Leuke muziek aan; een gezellige sfeer. Ik keek van buiten naar binnen en zag ze; ja leuk bezig. Een verzorgende; leuk bezig met de bewoners. Ik stapte naar binnen en ja… de geur kwam me tegemoed. De indringende geur van ontlasting; rook ik in de woonkamer waar een actviteit was en er een verzorgende aanwezig was. Ik deed net alsof er niets aan de hand was en ik ging de geur; lees de bewoner; die in zijn broek had gedrukt localiseren. Geen probleem; de geur van ontlasting was overduidelijk aanwezig; en ik kan me niet voorstellen dat niemand er last van heeft gehad of dat niemand dit had geroken.
Een bewoner met een ongelukje; braaksel; sputum ontlasting of urine; die help je; direct. Dan ga je niet gezellig erbij zitten; en doen alsof er niets aan de hand is en aan de kleur; met een muziekje bakje koffie en een koekje. Je zoekt de oorzaak op; want niemand; ook geen dementerende bewoner; vind dit prettig. Van buiten af; van buiten de woonkamer een leuk geheel; van binnenuit…. absoluut niet prettig en een penetrante ontlasting geur door de gehele woonkamer. Een ieder; ook de verzorgende; een ieder in de woonkmaer moet het gemerk hebben. Bewoners en ja…. ook de verzorgende die gezellig erbij zat. Ik dacht; nadat ik de bewoner met het ongeluk had meegenomen en direct ging verzorgen…….. als je dit soort dingen niet wil doen; een bewoner die duidelijk merkbaar in zijn broek had gedrukt; en je gaat gewoon bij de bewoners zitten net alsof er niets an de hand is…. ga dan niet in de zorg werken!
tot oneven
by de man in de zorg on February 9, 2010
dinsdag 9 februari 2010
vannacht nacht; vriendin vrij
De meeste ongelukken gebeuren thuis; waarom ben ik nooit eens de lul; vraag ik me soms wel eens hardop af? Neen; samen werken betekend voor ons; lees voor mijn kanjer en ik; dat we thuis allebei het huishouden doen. Geen onderscheid tussen wat en hoe. Nauw; dat eigenlijk ook weer niet; strijken doe ik niet en mijn vriendin gaat niet op een ladder staan om de ramen van de bovenverdieping te wassen. Oke; we doen veel samen; om het thuis voor elkaar te boksen.
Ja; bij tijd en wijlen ben ik op mijn vrije dagen gewoon de man des huizes. Klikt best wel nichterig; maar ik kan het niet anders omschrijven. Doe veel thuis; zorg voor de kook en ja ook het huis is vaak voor mij. Tel daarbij de buitenboel eens op en ja je heb als huisman een aardig pakket. Mijn god; ik zou bijna medelijden met mezelf krijgen na dit alles; maar dat hoef niet; ik ga gewoon door.
Neen; je hoort wel eens dat de meeste ongelukken thuis en om het huis gebeuren; en ja; ik begin er onderhand best wel eens de pest in de krijgen waarom ik nooit de lul ben hierin.
Zou om eerlijk te zijn gewoon weleens lekker wezen om…. ja… het elastiek wat zeer gespannen staat even te laten vieren; door een of ander “lullig ongelukje” en ja; vooral even rust te krijgen van mijn werk. Zit hem niet in de zwaarte van mijn werk; daarover hoor je me niet klagen; en het aantal dagen dat ik moet werken; daar hoor je mij ook niet om te klagen; maar de enorme berg late en nachtdiensten per maand beginnen me op te breken. Per maand en gigantisch aantal avond en nachtdiensten en ja; zelden of nooit meer op de dag werken; begint zijn tol te eisen. Ik merk dat mijn vije dagen; meer en meer hangdagen worden en er komt thuis met moeite wat uit mijn handen; al howel het wel allemaal gedaan word door mij.
De massa late en nachtdiensten beginnen me te slopen… en ik ja…. kan ik het zo wel opschrijven… ik vraag me wel eens de laatste tijd af “waarom ben ik nooit eens de lul”? Waarom ben ik altijd op mijn werk. Waarom word ik nooit eens ziek of heb ik nooit een dom ongelukje zoals iedereen dat ik me gewoon eens kan ziekmelden? Ik ben nooit ziek eigenlijk en ja; ondanks thuis veel klootzakken overkomt mij nooit en ongelukje; terwijl het elastiek wat op springen staat maar niet wil breken. De vele late diensten beginnen me te slopen; als zorgverlener. Natuurlijk; je kan erdoor wel netjes verdienen; maar wat heb je eraan als je het niet uit kan geven. Wat heb je eraan als je; het ergste; nooi of amper je vriendin meer ziet…..
De meeste ongelukken gebeuren thuis…. de rek begint eruit te gaan…. morgen het huishouden… er zal wel geen dom ongelukje thuis gebeuren 
