by de man in de zorg on June 25, 2009
donderdag 25 juni 2009
gisteren dag; vriendin vrij
Zelf geen kinderen; maar ik heb het altijd bij deze vrouwelijke bewoner over mijn zoon die bij Sparta voetbalt. (Ik heb geen zoon; geen kinderen; maar zij denkt dat wel zo is, en daar praten we altijd over).
“En hoe gaat het met je zoon”.
“Goed; elke dag trainen bij Sparta; ja; hij wil eerst in het eerste van Sparta komen en daarna naar Feijenoord, landskampioen worden en de Europacup winnen”.
“En wat speelt hij”?
“In de spits, net zoals Pierre van Hooijdonk”
“Ahhh….Pierre van Hooijdonk; die ken ik wel; zeer goed zelfs”
“Oh ja”???
“Ja, die kwam bij mij altijd aan de deur; en at wel eens mee bij ons. Kon goed voetballen. Ja; was altijd aan het voetballen op het plein bij ons voor”. Morgen komt hij weer bij mij thuis; om mee te eten; laat je zoon ook komen; dat zal hij leuk vinden. Ja, Pierre van Hooijdonk; ach hoe oud zal hij nu zijn; een jaar of twintig; kon ook zo goed voetballen, net zoals jouw zoon”.
“Leuk dat u Pierre van Hooijdonk kan”
“Ja; een goede voetballer; weetje; binnenkort gaan we wel eens samen bij hem kijken”.
“Ja; dat zou mooi wezen; een fantastische voetballer; die jongen”.
“Dat zeker; neem je zoon ook maar eens mee als hij bij mij thuis op visite is; dan kan je zoon zijn voorbeeld zien; Pierre van Hooijdonk”
“Dat zal ik doen mevrouw; dat zal mijn zoon leuk vinden”; “dat zal ik zeker doen; mijn zoon naar u toesturen als zijn grote voorbeeld er is……. ehhhhh; hoe heette die voetballer ook al weer die altijd bij u voor de deur voetbalde en ook altijd mee at”???
Het werd stil……. ehhhhhh….. . die goede spits net zoals jouw zoon…. ehhh Hans van Breukelen heet hij , nu weet ik het weer. Kon goed voetballen; was altijd aan het voetballen op het plein bij ons voor en at vaak mee. Morgen komt hij thuis bij ons eten. Neem je zoon eens mee; dat kan hij hem zien; Hans van Breukelen die goede spits van Feijenoord” 
tot oneven
by de man in de zorg on May 15, 2009
Vrijdag15 mie 2009
Gisteren nacht; vriendin laat
Steeds meer mannen kiezen voor de zorg, hoor je steeds vaker in de media. Nu nog is “slechts dertig procent in de zorg man” en zeventig procent vrouw. Zeker in deze tijd kiezen steeds meer mannen voor zorg; omdat zorg nog steeds toekomst heeft; er is altijd werk.
Neen, het zag er leuk uit het presentje wat ik kreeg van de dag van de verpleging van mijn werkgever. Een mooi homorose tasje met een strandmat erin. Kijk daar heb ik wat aan, dacht ik. Even naar het plaatselijke winkelcentrum met mijn witte uniform en mijn homorose tasje; lekker zwierend aan mijn……..neen niets voor mij. Ja; ze gaan toch naders naar je kijken. Kijken; mannen, vrouwen of ja weet ik veel. Geen wit uniform en leuk homorose tasje om even boodschappen te halen na mijn werktijd….. Vooroordelen. Neen; van mij mag een ieder zijn wie hij of zij is en ik vind dat in Nederland een ieder voor zijn geaardheid uit mag komen; ik vind het echt prima; maar ik heb liever niet dat zo naar mij word gekeken als hetero in de zorg met wit uniform en rose tasje.
Neen; dus ja; wat ik met dat homorose tasje moet weet ik niet. Wel zat er een matje bij; en dat is niet weg. Neen, vriendin is best wel bang dat er bij het verven verf op de tegels komt en er gaat altijd wat onder op de tegels. Zo’n matje komt dan wel goed van pas en ja doordenkend; in die tas kunnen mooi een paar kwasten; terpetine en doeken voor als je morst met verf. Dus toch. Tasje en matje; niet alleen voor vrouwen mar ook voor ons als man zijnde
Maarja, je mag een paard wat gegeven is niet in de bek kijken en ja; het is het idee denk ik dan maar. Wat ik er nauw echt zelf mee moest kon ik niet echt zeggen. Zal wel her of der neergelecht worden thuis, om niet door mij te gebruiken.Wat moet ik hier in godsnaam mee.
“En wat heb jij gekregen voor de dag van de verpleging”, vroeg mijn vriendin die bij de buren in de zorg werk.
“Een of ander rose tasje en een matje……. leuk voor vrouwen maar voor ons als dertig procent mannen in de zorg vraag ik me af wat ik er mee moet”.
“En waar licht het”?
“Ehhh……. ik heb hem bij mijn verfspullen neergezet; want jij loop altijd terecht te klagen als ik mors met verf op je tegels”
“Pak het even; dan kan ik kijken wat je heb gekregen” vroeg mijn vriendin uit nieuwsgierigheid.
Ik liep naar de schuur en nam het mee naar binnen.
Ik gaf het aan kelly en zei “ja; wat moet je hier als man zijnde mee”?
“Zo johan; dat is nauw eens een handig tasje; wel lopen in de vakantie altijd zo te klootzakken dat je net geen goed tasje heb voor als je even gewoon even gaat kijken voor bijvoorbeeld souveniers. Jij loop altijd met je Bas van der Heiden plastictas en ik loop altijd met zo’n rugtasje op je rug. Ideaal voor als we met vakantie zijn. Jij met je verven; kom ik leg het boven; bij de spullen die altijd mee gaan; dan gaat het dit jaar gewoon mee. Jij altijd met je gezeik over die vrouwen dingen die in het dag van de verpleging presentje zitten van je baas. Dat manicuresetje wat je vorig jaar heb gekregen; waar je ook al zo over liep te zeiken; gebruik ik nog steeds; en dat tasje komt zeker ook weer goed van pas”!
Ja; en dan ben je als man zijnde uitgeluld en uitgeklaagd PUNT.
Maar toch…..
De zorg gaat veranderen; steeds meer manen kiezen voor zorg. Eens komt de tijd nu steeds meer mannen voor zorg kiezen dat er in het dag van de verpleging presentje geen manicure setje zit of een homorose tasje; maar iets waar mannen ook echt blij mee zijn. Bijvoorbeeld een parfumbon om voor jezelf een luchtje voor te kopen of iets te kopen voor je vriendin en net te doen dat je speciaal een lekker luchtje heb gekocht van deze bon voor je vriendin.
Of ja, een bloemenbon. Om deze in te ruilen bij de bloemist; waar je anders nooit wat koop voor je vrouw of vriendin; en bij je vriendin aan te kloppen om te vertellen dat je dit speciaal voor haar heb gekocht omdat ze zo bijzonder is
Maar toch; dat homorose tasje voor ons als dertig procent zijnde mannen in de zorg. Ach, weetje….. mijn vriendin vond het handig; kon het gebruiken en gaat ongetwijfeld mee op vakantie. Soms krijg je van die dingen zoals dit waar je zelf als man zijnde geen flikker aan heb; maar je vriendin of vrouw blij mee is. Weetje; het gaat om het idee dat je baas aan je heeft gedacht met de dag van de verpleging. Baas; namens Kelly bedankt voor dit presentje.
Tot oneven
by de man in de zorg on January 5, 2009
maandag 5 januari 2009
gisteren vrij; vriendin vrij
“Wie is toch die vent met die koude poten die elke avond naast me in bed kruipt”; zal mijn vriendin afgelopen week gedacht hebben. Van de zeven avonden, zes aan het werk geweest in mijn zorgtoko; en mijn vriendin op de dagen dat ik avond had dag diensten. Zij vroeg op; lees kwart voor zes in de ochtend; ik lig nog te snurken op bed. Zij gaat naar haar werk; ik lig nog steeds te slapen. Ik word wakker; mijn vriendin is aan het werk. Ik ga werken; mijn vriendin komt thuis, in een leeg huis. Mijn vriendin gaat vroeg naar bed; de volgende ochtend moet ze immers weer vroeg op. Ik ga naar huis. Ik kom thuis, mijn vriendin ligt te slapen. We slapen. Mijn vriendin sta op; ik lig te slapen…..
Van de zeven dagen is dat zes dagen zo gegaan. Niet optimaal als je een relatie heb, zal ik maar zo neer krabbelen.
Maaaaar… maar van het weekend gelukkig samen vrij geweest. Gelukkig voor mijn relatie, want het is wel leuk als je elkaar af en toe ziet denk ik dan maar weer. Van het weekend samen vrij geweest en ja; zaterdagavond vuurwerk afgeschoten. Het was onze eerste dag samen na oud en nieuw en met oud en met nieuw had ik haar niet gezien; ook s’nachts niet. Wel gebellofoneerd naar elkaar; dat wel; en vrijdag toen ik n mijn late dienst thuiskwam, was zij nog op.
Dus ja; zaterdag avond aan de champagne en oud en nieuw vieren. Niet dat we elkaar om middennacht gelukkig nieuwjaar wenste; maar wel zaterdag avond vuurwerk afgestoken; zoals een ieder dat met oud en nieuw deed. Gelukkig nieuwjaar kanjer!!!
Weekend samen vrij geweest; de kerstzooi uit het huis gegooid en de lampen buiten eraf gehaald. Goed aan de sop en de zuig in huis; want met die kerstrommel in huis is het wel moeilijk of lastiger klootzakken in huis. Kerst is leuk en al die dingen ook; maar op gegeven moment ben je ook wel weer blij dat die troep weg is en je weer normaal kan lopen in je huis zonder dat maria naar beneden valt en de ezels in het kerststalletje omvallen
Samen vrij geweest twee dagen….
Oh ja Kelly; die vent die een hele week in bed kroop met zijn koude poten was ik. Ik ben Johan; je vriend… en jij was ehhh Kelly mijn vriendin??? Samen vrij. Eindelijk!
tot oneven
by de man in de zorg on January 3, 2008
donderdag 3 januari 2007
vandaag laat; vriendin vrij
Tis hollen of stilstaan op de afdeling; althans dat idee had ik gisteren toen ik late dienst had. Net voor oud en nieuw drie avonden gehad waar we wel heel erg goed ons werk hadden. Ja; het was bizzy vanaf het begin tot het einde en best wel goed doorwerken met allerlei gekke dingetjes tussendoor en ja; ook beide dagen langer werken om het goed en netjes af te ronden.
Neen, gisteren een stille avond; heel stil gelukkig voor bewoners alsook ons. Dat mag ook wel eens denk ik; maarja het kan zo omdraaien; vanavond kan het wel weer een gekkenhuis wezen….
Neen, kerst is voorbij. Het leuke van kerst is het van te voren alles ophangen van rommel en ja; als alles brand genieten van de sfeer van de velen lampjes. Drie en twintig lichtsnoeren hadden we dit jaar; of mijn telraam hield op bij de dienetwintig; omdat we meestal rommel blijven bijkopen. Ja; genoten maar aan alles komt een eind. Vandaag aan het klootzakken buiten geweest om alles er maar weer af te halen. Gisteren mijn vriendin binnen deels alles verwijderd en vandaag zou ze de rest doen. Ja; ik lekker buiten; ook in hoogvliet is het niet echt een lekkere temeratuur. Koud; waterkoud. Kromme vingers om alle tirerapes los te maken en alle snoeren uit elkaar te peuteren. Met blote handen; anders werkt het niet prettig. Vanmorgen best wel vroeg begonnen en volop kunnen genieten van de buitenlucht. Lekker. Maar toch was ik om twaalf uur blij dat ik klaar was. Even bij de kachel opwarmen en mijn iglo in de magnetron gooien. Nog even krabbelen op mijn log en daarlijk; nadat ik heel de ochtend lekker in de kou heb gestaan op mijn stalen ros naar m’n job. De kou in. Maaja ik al niet klagen. Koud…..koud is het op de noordpool en niet hier. Ijsberen lopen toch ook niet te klagen over de lage temperatuur?
Ehhh….de log gaat voortaan op alle oneven dagen verschijnen; en niet meer op de even en oneven dagen. Wel zal er voortaan op elke oneven enook even dag een recept van de dag gescheven worden. Tijd is kostbaar; vrije tijd is onbetaalbaar.
