by de man in de zorg on January 5, 2010
dinsdag 5 januari 2010
gisteren dag; vriendin vrij
Ja; handig die mobieltjes op mijn werk; ja dat zeker. In het begin vond ik het maar onzin; we konden al honderd jaar zonder immers; maar om eerlijk te zijn; het is wel verdomd handig. Vroeger als de telefoon ging op je afdeling op mijn werk; dan moest je rennen naar de telefoon; maar nu met die mobieltjes komen ze gelijk bij je binnen; althans de telefoontjes. Ja; alleen al daarvoor ideaal. Ook als je ergens mee vastloopt en direct hulp nodig heb van een collega werkt het goed. Een belletje en je heb je maatje gelijk aan de telefoon voor de hulp.
Ook voor even “kort te sluiten” op de afdeling; wie is waar en wie gaat wat doen en wat moet er nog….. super. Super dat zeker en ik zou niet anders meer willen eigenlijk.
Die mobieltjes; zo handig en ja ze worden ook steeds kleiner. Nog even ja…. kunnen ze nog kleiner worden? Kan ze overal insteken en ja; je merk haast niet mee dar je hem draag. Zo handig……. dat je ook zo snel kan vergeten om ze op te bergen op de daarvoor bestemde plaats op je werk; als je wegga naar huis. Neen; als we weggaan moeten we ze in een of andere oplader doen.
Ja; en dan heb je altijd van die sukkels die dat niet doen. Die zeggen gedag en gaan naar huis. Openen de deur thuis en zetten een bakje koffie. Pakken nog even de peuken uit de jas…… en merken dan dat je peuken nog op je werk liggen en ja….. de telefoon van je werk in je zak zit en je ja…. verplicht terug moet en gaat naar je werk om die verdomd makkelijke kleine onmisbare mobiel op je werk in te leveren en op de oplader te zetten. Voortaan maar als ik naar huis ga; even goed mijn zakken navoelen of er nog een mobiletje van mijn werk inzit. Hoef ik niet meer terug naar mijn job; als ik hem weer….. sorry die ezel en die steen gaat voor mij allang niet meer op; vergeten ben om hem in te leveren aan het einde van mijn
werkdag 
tot oneven
by de man in de zorg on December 7, 2009
maandag 7 december 2009
gisteren vrij; vriendin laat
Stel je voor; je bent achttien jaar en je heb niet zoveel geld en je doet een opleiding in de zorg. Je werkt met bejaarde en ja; die mensen vergeten wel eens iets denk je. Je denkt dat je erg slim ben en jat dingen zoals geld van deze bejaarden. Niet bij 1 persoon maar bij negentien personen. Dat is nog eens de zaken groot aanpakken denk je; en als ik het doe; dan doe ik het zeer goed!
Dan kijk je na een maand in je portemonee en ja; dan denk je dat je een hoop geld bij elkaar heb gejat. Het gaat goed en ja; je gaat door; niet wetende dat men reeds het vermoeden heb; dat jij degene bent die steelt. Je steelt nog wat; snuffelt in eigendommen van de mensen die jouw vertrouwen en die door jou verzorgd worden. Je lacht en zegt netjes gedag bij het weggaan. Ook dat is weer netjes gejat; zonder betrapt te worden…….
Totdat je word aangehouden door de politie. Het stelen van jouw is opgenomen in de zorginstelling waar jij werk; met een webcam….. en toen was het meisje van achttien jaar; wat dacht slim te zijn en een leuke aanvulling op haar salaris dacht te hebben een beetje erg dom……
Er werd aangifte gedaan en ja; door het bewijs dat men tegen je had; kon je niets ontkennen. Zo; dat was het einde van je opleiding; en ik hoop oprecht; ook van je baan; en al je toekomstige banen inde zorg!
Van spullen van bewoners; blijf je me je poten af! Spullen van je collega’s jat je niet. En ben je toch in de verleiding om spullen te jatten…… die paar honderd euro; die je als het meezit bij elkaar jat; zullen nooit opgewegen tegenover de straf die je krijg. Voor stelen ga je niet te je baan en je carriere op het spel zetten; dan ben je echt dom.
Ook ik wil veilig werken; zonder de angst te hebben dat er in mijn tas word gekeken omdat men spullen of geld wil lenen, en ik weet zeker dat wil jij ook. Dus dom meisje van achtien jaar….. kom ook liever niet bij mij werken; want natuurlijk zul je aandragen dat het nooit meer gebeurd en dat je spijt heb; en dat je natuurlijk hoop dat men het ooit gaat vergeten…..
Vergeten….. ik heb vroege een spreekwoord geleerd…… en zonder vooroordelen te zijn……; of wel… hoe ging dat ook al weer….. eens een dief; altijd een …… en toen kwam er nog iets.
(op teletext stond afgelopen donderdag het bericht dat een achttien jarige leerling verzorgende betrapt was bij het bestelen van bewoners die zijn verzorgende. Het bewijs daarvan was geleverd door middel van webcams op te hangen. Er stond vermeld dat ze waarschijnlijk haar opleiding moest beeindigen)
Oh ja; van mijn kant nog even….. heel dom meisje van achttien jaar…….. succes met je verdere carriere
by de man in de zorg on November 5, 2009
Donderdag 5 november 2009
“God zal je belonen; want geld dat heb ik niet” gaf een bewoner op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bejaarden aan; toen ik haar vannacht tijdens mijn nachtdienst verzorgde. Een uitspraak van een gelovig iemand uit dankbaarheid aan een sukkel die vrouw en kinderen verlaat om te werken in de nacht en die bewoners moet verzorgen; omdat hij toevallig zustertje wou worden.
Ik stapte naar buiten bij mijn bewoner en liep peinzend weg.
Wat een aparte uitspraak…. mijn god….. Neen; zo kan ik dat ook niet neerzetten; staat een beetje… ja. Maar wat een uitspraak van die bewoner. Neen; die uitspraak kon ik nog niet.
Toch knap wat die man heeft gedaan in zeven dagen. Zeven dagen keihard zwoegen om al dat moois neer te zetten; wat we nu met zijn allen aan het verkloten zijn. Zeven dagen; achtereen; vier en twintig uur per dag; zeven dagen achter elkaar zijn schouders eronder zetten. Zou hij ooit erbij nagedacht hebben wat zijn bruto of netto uurloon was. Wat hij verdiend had aan het einde van deze zeven dagen; nadat hij thuis onderuit hangend op de bank met en biertje in zijn hand naar een goede voetbalwedstrijd keek?
Zou hij gedacht hebben net zoals zoveel van ons; heb ik daar nauw dag en nacht voor op mijn poten gestaan. Dat hij net als zo velen dacht na vier dagen; ik ben het zat maar ik moet er nog drie werken? Dat hij na de zoveelste tegenslag dacht; had ik maar een echt vak geleerd; of wat een klote baan heb ik?
Een ding weet ik zeker; hij heeft vakwerk afgeleverd na zeven dagen achter elkaar te hebben gewekt. En zijn salaris….. ik denk dat hij daar nog op zit te wachten. Of was het liefde werk wat hij deed? Deed hij het uit roeping zoals soms over van die gasten in de zorg word gezegd. Ook zijn schoorsteen moest roken; dus hij zal er ongetwijfeld nadat de fiscus hem ook heeft kaalgepluk er nog wat aan over hebben gehouden. Persoonlijk denk dat hij er weinig in geld aan over heeft gehouden. Hij deed het misschien wel uit liefde.
God zal je belonen; want geld dat heb ik niet….. Ik keek net op mijn salarisstrook. Heb ik daarvoor heel de maand voor op mijn benen gestaan.
“Is jouw salaris weer zo slecht” gaf mijn vriendin aan.
Niet lopen klagen… het is wel laag; we kunnen er net (niet) van rondkomen; maar ik heb vannacht een tegoedbon van boven gekregen.
Tot oneven
by de man in de zorg on September 7, 2009
lullen
maandag 7 september 2009
gisteren vrij; vriendin vrij
Lullen….praten…beppen.
Het is zo druk bij mij op de afdeling; hoorde ik van het week-end een oud collega zeggen; toen ik deze tegenkwam op het winkelcentrum….. Ik hoorde het verhaal aan en ik schrok best wel. Zo laat de bewoners uit bed; ja erg voor de bewoners en ook hen als zorgverleners aan het bed. Ik vroeg wat de dagbezetting was op de dag en in de avond. Ja; het was op zich zelf geen slechte bezetting en kijkend naar wat en hoeveel men per persoon moest wassen; dat viel ook wel mee. Natuurlijk komen er op de dag en in de avond de verwachte en ook onverwachte dingen tussen en ja; ook al verlies je tijd met van alles en nog wat; men was toch erg laat klaar.
Ik vroeg aan haar hoe laat de overdracht klaar was en ja die verliep altijd wel netjes. Ik vroeg ook hoe laat men daadwerkelijk aan het bed bij de bewoner begon; en ik merkte dat daar een enorm gat qwa tijd in zat. Men verloor en enorme hoeveelheid tijd na de overdracht en het begin van de zorg. Een heel simpel voorbeeld…. Als je op een team van zes verzorgende op dertig bewoners; waarbij er gemiddeld vijf bewoners per man moet worden gewassen; vijf minuten later begin…. Vijf minuten maal zes verzorgende; is dertig minuten; dat is de tijd van een bewoner wassen. Ze gaf aan dat er ook aan dat er soms wel wat langer zat tussen het einde van de overdracht en dat deze tijd soms wel eens opliep naar vijftien minuten. In deze vijftien minuten maal zes verzorgende; is negentig minuten … is drie bewoners eerder uit bed. Drie bewoners die eerder uit bed kunnen zijn als de tijd na de overdracht beter word benut en dat en gelijk na de overdracht naar het bed gaat. En stomweg gezegd; drie bewoners eerder uit bed is eerder klaar zijn voor het team.
Soms is zorg en werkdruk te verklaren door simpel de minuten op te tellen die men verliest; met praten,na de overdracht en koffiepauze. Het is slechts minutenwerk; maar vermenigvuldig deze enkele minuten eens met het aantal medewerkers aan het bed.
Waarom als de overdracht van de nacht naar de dag; blijven plakken en even doorpraten. Je kan gelijk naar het bed toe en beginnen. Is de verzorging blij; eerder klaar; en zijn het belangrijkste; de bewoners blij; eerder uit bed. Werkdruk en drukte op het werk; ik kan en zal er niet aan twijfelen dat het zo is; maar hoeveel tijd word er niet verloren met lullen en lummellen….. Kijk om je heen; en vermenigvuldig elke minuut dat je later begin met het aantal medewerkers aan het bed; en hou deze tijd eens bij op een ochtend dat het erg druk is. In een ochtend dat het druk is; en de bewoners die je verzorg laat uit bed komen…
Zorg is geen minuten werk; zeker geen fabriekswerk; maar ik gaf aan; aan mijn oud collega de ik tegenkwam op het winkelcentrum; hoeveel minuten word er door gezilligheid verloren bij jouw? Mijn oud collega begon te rekenen en kwam tot een ongelooflijk aantal minuten. Het is ongelooflijk druk bij jouw; maar als je de tijd benut en niet zoveel lult; kan je simpel weg veel eerder klaar wezen op jouw afdeling. Jou afdeling; waar de bewoners veels te laat uit bed komen; en ja een ieder loopt te klagen dat men zo laat klaar is…. Soms zijn zorgminuten kostbaar als je het vermenigvuldigd met de dagbezetting. Wees eerlijk.. hoeveel tijd worden bij jouw verlult?
tot oneven
