elf

gisteren vrij; vriendin dag
Donderdagavond toch nog maar even naar mijn tweede huis gegaan. In de zorg werken geeft een topinkomen en ja, als je aardig wat werkt en dus ook goed verdien, heb je als je een tweede huis. Mijn tweede huis… ja niet echt groot, maar wel groot genoeg om even tijd met zijn tweeen door te brengen. Er staat een bed, een badkamertje, een wc en ja een stukje tuin, op het zuiden, waar je in de zomer lekker op kan zitten.
Mijn tweede huis, ondanks alles wel lekker rustig gelegen en ja soms wel stil. Vind het leuk om daar soms even heen te gaan. Ja, even. Lekker even eruit, even de knop omdraaien en dan wat tijd gewoon met mijn vriendin door te brengen, en te doen en laten wat je wilt. Heerlijk voor je ontspanning om dan, als je weer uitgerust ben, er weer vol goede moed tegenaan te gaan thuis. Mijn tweede huis staat niet ver van de plaats waar ik werk, maar ook in de randstad zijn er nog plekjes waar je tot rust kan komen.

Neen; ik ben wel aardig wat thuis geweest de laatste dagen. Van de elf dagen ben ik tien dagen thuis geweest, dus ik heb niets te klagen dat ik nooit thuis ben. Maar om eerlijk te zijn, ook al ben ik thuis, ik verlang soms wel heel erg naar mijn tweede huis. Dan gaat thuis je vervelen en word je het zat. Hoe mooi dat het ook is, er is veel ruimte, grote badkamers en ja de woonkamer is ook niet echt klein het ga je hoe je het ook went of keert, vervelen en tegenstaan dat je zoveel dagen thuis bent. Je wilt weg, er uit, even weg van thuis. Het ziet er mooi uit, dat zeker, maar er moet nog wel aardig wat thuis gedaan worden. Net verbouwd en nog volop bezig met de inrichting, maar dat heeft zijn tijd nodig. Volop aan het sparen nog, en ja, er moet ook op de centen worden gelet, je kan je geld maar een keer uitgeven.

vandaag zaterdag eindelijk vrij. Na van de elf dagen tien dagen te hebben gewerkt, en dat ik mijn werk bijna als “thuis” ging beschouwen en dat ik mijn collega’s veel vaker heb gezien dan mijn kanjer, ben ik blij dat ik thuis ben. Mijn tweede huis bijna, omdat je met zoveel werken niet het idee meer heb dat je thuis woont met je vriendin. Kruisen elkaar veel en zien elkaar veels te weinig. Ben blij dat ik even vrij ben en dat ik me weer even op kan laden, van ja, een best wel enerverende reeks van diensten. Soms ben je het gewoon zat, maar dat zal niet door werkdruk, team of opperhoofd komen of zo. Zat van de hele lange reeks die ik achter de rug heb, het telkens naar je werk moeten, dag in dag uit, tien van de elf dagen. Willen omdat zorg verlenen gewoon leuk is. Moeten tuurlijk voor het geld, daar kan ik niet omheen draaien,. maar moeten word wel erg “moeten”, als het de zoveelste dag is in een zeer lange reeks.

Vriendin vandaag dag en zelf thuis, mijn tweede huis, mijn thuis. Even wat ik de afgelopen dagen als thuis beschauwde, mijn werk, opzij zetten en vandaag even lekker genieten. Vandaag lummelen en niksen. Morgen volop aan de sop en de zuig. Achterstallig onderhoud doen aan mijn tweede huis, mijn thuis, want ondanks dat je nooit thuis bent…. word het ook een rommeltje en de kaboutertjes hebben ook snipperdagen opgenomen. Maar vandaag…. lummeldag… heeeerlijk!
tot oneven

{ Comments on this entry are closed }