by de man in de zorg on March 25, 2010
donderdag 25 maart 2010
gisteren vrij; vriendin vrij
Neen; best wel iets raars meegemaakt tijdens mijn nachtdiensten.
Kan het lang of kort beschrijven; maar ik heb de mail die ik heb verstuurd aan mijn hoofd gebruikt voor deze krabbel.
Dag afdelingshoofd; dag hoofd zorg.
Gedurende mijn nachten in mijn locatie is er op zaterdag op zondag nacht en zondag op maandag nacht visite geweest in de beneden hal.
Visite; lees een dakloze man van iets ouder van zeventig jaar. Een man; keurig net in pak; een actetasje en een tas van albert hein. Van zaterdag op zondag nacht gaf hij aan de metro te hebben gemist en dat hij zou wachten in het gebouw. In het gesprek dat ik met hem had kwam naar voren later dat hij zeventig jaar is of ouder; geen huis en geen onderdak heeft en dat hij naar de hal van het gebouw waar wij zitten kwam, om droog te zitten en bij de kachel voor de warmte.
Van zondag op maandag nacht verbleef deze man wederom in de hal.
Vooropgesteld dat er van hem kant zijnde geen enkele dreiging uit gaat of wat dan ook en dat het hier om een man van boven de zeventig is; keurig gekleed en zeer keurig in zijn woorden. Op straat zou je niet herkenen dat deze man geen dak boven het hoofd heeft.
Ik heb deze man laten zitten; en zoals dat hoort deze man rond zeven uur in de ochtend koffie gegeven. Menselijkheid. Ik vind dat deze man, als hij warmte vind en zonder iemand te storen hier veilig de nacht kan doorbrengen; in dit openbare gebouw; dat ik de laatste ben en was die hier wat op tegen heeft of had. Liever hier dan dat deze man gaat lopen op straat en bij de metro in elkaar word geslagen omdat hij kwetsbaar is en een kofftertje bij zich heeft…..
Ik heb geen last gehad van deze man en ik weet zeker dat ik aankomde nacht; mocht hij hier wederom eventueel “overnachten”; geen last of overlast zal bezorgen. Ik weet dat hij hier droog zit en vooral veilig zit; want een man van zeventig jaar hoort niet te zwerven op straat. Ik hoop dat ook de bewonerscommise of woningbouwvereniging hier menselijk mee omgaat…. maar je weet nooit helaas.
Vooropgesteld; ik heb er geen last van gehad en en gaat geen enkel drijging van deze hoogbejaarde dakloze keurg nnet geklede man af. Zit te slapen in een stoel in de hal; en is weg om half acht.
Tot zover mijn mail aan afdelingshoofd en hoofd zorg. Mijn laatste nacht was hij er niet meer. Ik hoopte enorm dat de bewonerscommisie of de wonigbouwvereniging niet zo onmenselijk was om deze hoogbejaarde man uit dit openbare gebouw te zetten….. maar mijn laatste nachten was hij er niet meer.
Ik hoop dat hij op een andere veilige plaats onderdak voor de nacht heeft; en niet dat hij “weg is gestuurd”; want een bejaarde man van in de zeventig hoort niet te zwerven op straat!
by de man in de zorg on March 19, 2010
vrijdag 19 maart 2010
gisteren vrij; vriendin dag
Probleem…. ehhhhh…. een bewoner heeft moeite met lopen
Doel …. ehhhhh…. veiligheid
Actie …. ehhhhh…. rollator
Evaluatie…. ehhhhh…. over een jaar
Dus dit is jouw zorgplan?
Ja, dat is hem.
Dat is goed, jij beheers zorgplannen, een van de belangrijkste punten van de opleiding tot vig, verzorgende in de gezondheidzorg, nivo drie op mbo nivo. Ik ga hem voor je aftekenen. Neen, voor jouw niet zoals het hoort en ook vroeger was, dat je op je werk net zo goed je zorgplannen moet kunnen maken als wat je op school geleerd heb. Dit is de praktijk van verzorgende nivo drie en bijna gediplomeerd zijn, en dan word er van jouw verwacht dat je op debielen nivo denkt. Dat is belangrijk; want in de praktijk, waar honderd en een dingen moeten gebeuren en je verdomd goed moet weten hoe je problemen oplos en met talloze dingen gelijk komt te werken en dus ook moet inspelen, omdat dit van jouw als gediplomeerde word verwacht….. mag je op debielen nivo 1 denken.
We gaan pillen delen.
De leerling deelt honderd pillen. Negen en negentig verkeerde pillen geeft ze, maar ze geeft toch 1 pil goed.
Gefeliciteerd, je beheerst een van je belangrijkste punten in de opleiding nivo drie vig tot verzorgende. Ik teken hem af. Natuurlijk, die negen en negentig verkeerde pillen die je geef, dat kan gebeuren. Je gaf toch 1 pil goed?
Ja geeft de leerling trots aan.
Kijk dat is netjes. Ik teken hem af. Je beheerst pillen delen, en je mag in de praktijk van de ouderenzorg pillen delen. Je geeft in ieder geval 1 pil goed. Gefeliciteerd met je punt.
Waar is de tijd gebleven, dat ik super gemotiveerde leerlingen had, met kennis en bagage en die gemotiveerd waren. Met gasten die weten dat ze met een zorgopleiding bezig zijn en datje voor het vak verzorgende in de ouderenzorg ook kennis moet hebben. Hoger als op kleuternivo denken. Waar zijn de christines en dianes en wie al niet meer? Idioot goede leerlingen, misschien wel buiten gewoon goede leerlingen. Ik heb ze gehad, talloze, maar ik schrik regelmatig van de kwaliteit van de leerlingen die deze opleiding volgen. Het lijkt soms wel of het diploma van verzorgende is afgezakt naar het kennis nivo van een kleur of teken wedstrijd van het peuterschool. Een pakje boter bij de albert hein is moeilijker te verkrijgen dan een diploma vig, omdat je bij de albert hein moet denken waar de boter staat. Soms, ik heb het niet over alle leerlingen, schrik ik er echt van.
Ik praat er thuis over, met mijn vriendin, die ook leerlingen begeleid in haar zorginstelling, en het lijkt wel of we beiden op dezelfde afdeling staan met dezelfde leerlingen. Ook zij loopt tegen dit soort dingen aan. Ja, het lijkt inderdaad soms wel of het mbo nivo van de opleiding van vigger nivo drie op mbo nivo is afgezakt naar het lagere dibielen school nivo.
Vroeger was niet alles beter in de zorg, maar de opleidingen in de zorg waren goed. Vroeger…..
Sorry voor mijn taalgebruik, en sorry voor de vele goede gemotiveerde leerlingen die deze opleiding volgen.
by de man in de zorg on March 3, 2010
woensdag 3 maart 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Ik werk op een afdeling; waar ik het goed naar mijn zin heb. Een leuke baan; geweldig team en ja een goed afdelingshoofd.
Ik las een artikel op een rss feed en mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Onterecht beschuldigd van een zeden misdrijf in de zorg, was het onderwerp; en het effect wat zoiets heeft en had op de werknemer, in de zorg; de onschuldige werknemer wel te verstaan. Officieel onschuldig; maar toch met een stempel rondlopen. Deze man, was aangeklaagd door een vrouwelijke collega dat hij iets had gedaan wat niet kon. Er was werk van gemaakt. Werk van gemaakt ook door zijn werkgever. Het gevolg was dat hij maandenlang, jarenlang zou worden achtervolgd en geconfronteerd; door een incident wat een collega heeft en had geflikt waar hij nog part nog deel aan had gehad. Hij was bewezen onschuldig. Oh ja; geflikt, want het zou je maar gebeuren; als man; dat je met zulke dingen geconfronteerd word. Hiermee, terwijl je alleen maar met hard en ziel; stinkend je best doet in de zorg en altijd klaar staat voor je werk. Stempelvorming; en hoe onschuldig je ook bent; een baas altijd wint. Ook al win je, je bent altijd de grootste verliezer hierin. De werknemer; onschuldig belast met iets wat hem is aangedaan; maandenlang jarenlang achtervolgend.
Het zette me aan het denken. Ik ben ook een man. Ook ik werk met vrouwen op mijn werk; en ik weet dat er een idioot grote grens is in en op mijn werk. Ook ik werk met bewoners. Dementerende bewoners die uitspraken kunnen doen.
Een pakkend voorbeeld. Ik heb bij een vorige baas met een vrouwelijke bewoner gewerkt. Ze had in de oorlog in een kamp gezeten en daar zijn zeer heftige dingen mee gebeurd op sexueel gebied. Men wist dat en ik heb mevrouw als man zijnde nooit verzorgd. De angst van vijftig jaar geleden en vreemde mannen.
Ik werk met dementerende bejaarden. Maar wat zou er gebeuren als een bewoner aan zou geven dat hij of zij verkracht zou wezen; in hun denk en leefwereld, door jouw als verzorger? Heden, verleden door elkaar gooiend? In hun denk wereld komend op zulke dingen en deze uitspraken gaan doen. Bij familie, bij collega’s en waar al niet meer? Jouw naam; gekoppeld aan een zo’n zware beschuldiging van zo’n zwaar misdrijf? Wat zou het met je doen, als man, werknemer en mens? Een uitspraak waar je hoe dan ook; maar waarvan vast staat dat je als man in de zorg zijnde hiermee nooit iets mee te maken gehad zou kunnen hebben? Je heb er niets mee te maken; je bent toevallig een man; die ook stinkend zijn best doet; maar wat als een dementerende bewoner dit aan zou geven; met jouw naam erbij noemende?
Hoe handel een werkgever, een leidinggevende en collega’s?
Een uitspraak van een bewoner, een beschuldiging, een onterechte….Het kan gebeuren; en ik besefte eens temeer, na dit stuk wat ik las, dat dit ook als mij als man ook zou kunnen gebeuren. Een uitspraak van een bewoner; die mijn hele leven op zijn kop zet; terwijl je als man in de zorg zijnde totaal onschuldig bent. Het zou je maar gebeuren…..onterecht beschuldigd worden van het ergste strafbare misdrijf in de (ouderen) zorg…..
Ik werk op een afdeling; waar ik het goed naar mijn zin heb. Een leuke baan; geweldig team en ja een goed afdelingshoofd. Na het zien van dit stuk had ik het er thuis over. Het zou je maar gebeuren; ontrecht beschuldigd van een zedenmisdrijf in de zorg. Ik ben een man en kijkend naar dit stuk wat ik las….hoe zeer zou mijn wereld op zijn kop worden gegooid; en zal mijn mooie baan; voor maanden zoniet jaren veranderen door een willekeurige uitspraak van een bewoner of collega; waar je totaal aan onschuldig aan bent. Ik kijk om me heen; naar mijn bewoners…… Ondanks dat je zeer goed de grenzen weet en op je hoede bent als man in de zorg; besef ik dat ik altijd rekening mee moet houden dat er ooit eens zo’n onterechte uitspraak en beschuldiging komt die mijn mooie werk in de zorg voor maanden of jaren overhoop gaat gooien…..
by de man in de zorg on February 17, 2010
woensdag 17 februari 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Neen; mijn werk; ja best wel leuk. Veel leuke dingen maar om eerlijk te zijn ook wel minder leuke kanten. Niet over de dood; daar wil ik het even niet over hebben. De dood; die ook wel eens bij ons op visite komt. Niet leuk; maar in het “vak” van ziekenverzorgende zijnde heb je gewoon te maken met dingen in je werk die gewoon niet prettig zijn; kijkend puur naar werk. De leuke dingen zijn gewoon de zorg; het werken met mensen; en alles daar omheen. Kijkend naar mijn baan; ja best wel een leuke baan. Van de tien dingen die ik moet doen; het zijn er nartuurlijk vele meer; zijn er ook wel eens mindere kanten. Ook ik sta niet te springen als ik iemand uit het braaksel moet vissen; dat je regelmatig in de groene griezels; lees fluimen van sputum; grijp met je blote haden. Neen; ik vind dit ook niet prettign; om daar per ogeluk met mijn blote handen in te grijpen. Zie je dit; pak je van die handschoentjes en ruim je het op. Grijp je toch per ongeluk daarin; dan ril je even van binnen; omdat het gewoon vies is als je daar met je blote haden ingrijp; je laat niets merken en was daarna goed je handen. Voor je het weet; zit je met die handen; waarmee je net in de braaksel greep of in een stuk sputum; vijf minuten later weer gewoon aan je boterham. Water en zeep doet wonderen.
Ook met ontasting; heb ik ja eigenlijk geen problemen. Het is gewoon rot voor bewoners als ze een ongelukje hebben dat ze heirmee geconfronteerd worden. Zeker als zij incontinent zijn. Het idee alleen al dat je je ontlasting verlies zonder dat je geen controle erover heb zou mij gek maken. Mijn bewoners die ik verzorg zijn dementerend; maar ik weet zeker; hoe ver ze ook weg zijn; dat ze dit besef ook hebben. Het is niet mijn hobby; iemand helpen die zich geheel onder heeft gesmeerd met otlasting; of iemand die net doet; uitschaamte; alsof er niets aan de hand is en in de woonkamer zit; de geur van diaree of ontlasting over een volle woonkamer verspijdend. Minder leuke dingen; een enkele tegenover de vele lueke dingen van mijn werk.Een onder deel van mij werk. Een onderdeel van mijn zorg; onze zorg. Deze minder leuke dingen wegen niet op tegen de vele leuke van mijn werk en ja; om het zo maar neer te zetten; het hoort erbij. Mensen helpen als ze hebben gerbaakt; als je sputum hebben gespugt of dat ze in hun broek hebben geplast of hebben gedrukt. Mijn werk; zorgverlenen; hoe mooi ook; ook dit hoort erbij.
Een volle woonkamer; bewoners gezellig bij de tafel ; allemaal bezig met kleuren. Gezellig en met zijn allen gezellig aan de koffie en een koekje. Leuke muziek aan; een gezellige sfeer. Ik keek van buiten naar binnen en zag ze; ja leuk bezig. Een verzorgende; leuk bezig met de bewoners. Ik stapte naar binnen en ja… de geur kwam me tegemoed. De indringende geur van ontlasting; rook ik in de woonkamer waar een actviteit was en er een verzorgende aanwezig was. Ik deed net alsof er niets aan de hand was en ik ging de geur; lees de bewoner; die in zijn broek had gedrukt localiseren. Geen probleem; de geur van ontlasting was overduidelijk aanwezig; en ik kan me niet voorstellen dat niemand er last van heeft gehad of dat niemand dit had geroken.
Een bewoner met een ongelukje; braaksel; sputum ontlasting of urine; die help je; direct. Dan ga je niet gezellig erbij zitten; en doen alsof er niets aan de hand is en aan de kleur; met een muziekje bakje koffie en een koekje. Je zoekt de oorzaak op; want niemand; ook geen dementerende bewoner; vind dit prettig. Van buiten af; van buiten de woonkamer een leuk geheel; van binnenuit…. absoluut niet prettig en een penetrante ontlasting geur door de gehele woonkamer. Een ieder; ook de verzorgende; een ieder in de woonkmaer moet het gemerk hebben. Bewoners en ja…. ook de verzorgende die gezellig erbij zat. Ik dacht; nadat ik de bewoner met het ongeluk had meegenomen en direct ging verzorgen…….. als je dit soort dingen niet wil doen; een bewoner die duidelijk merkbaar in zijn broek had gedrukt; en je gaat gewoon bij de bewoners zitten net alsof er niets an de hand is…. ga dan niet in de zorg werken!
tot oneven
