geven

woensdag 3 maart 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Ik werk op een afdeling; waar ik het goed naar mijn zin heb. Een leuke baan; geweldig team en ja een goed afdelingshoofd.
Ik las een artikel op een rss feed en mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Onterecht beschuldigd van een zeden misdrijf in de zorg, was het onderwerp; en het effect wat zoiets heeft en had op de werknemer, in de zorg; de onschuldige werknemer wel te verstaan. Officieel onschuldig; maar toch met een stempel rondlopen. Deze man, was aangeklaagd door een vrouwelijke collega dat hij iets had gedaan wat niet kon. Er was werk van gemaakt. Werk van gemaakt ook door zijn werkgever. Het gevolg was dat hij maandenlang, jarenlang zou worden achtervolgd en geconfronteerd; door een incident wat een collega heeft en had geflikt waar hij nog part nog deel aan had gehad. Hij was bewezen onschuldig. Oh ja; geflikt, want het zou je maar gebeuren; als man; dat je met zulke dingen geconfronteerd word. Hiermee, terwijl je alleen maar met hard en ziel; stinkend je best doet in de zorg en altijd klaar staat voor je werk. Stempelvorming; en hoe onschuldig je ook bent; een baas altijd wint. Ook al win je, je bent altijd de grootste verliezer hierin. De werknemer; onschuldig belast met iets wat hem is aangedaan; maandenlang jarenlang achtervolgend.

Het zette me aan het denken. Ik ben ook een man. Ook ik werk met vrouwen op mijn werk; en ik weet dat er een idioot grote grens is in en op mijn werk. Ook ik werk met bewoners. Dementerende bewoners die uitspraken kunnen doen.
Een pakkend voorbeeld. Ik heb bij een vorige baas met een vrouwelijke bewoner gewerkt. Ze had in de oorlog in een kamp gezeten en daar zijn zeer heftige dingen mee gebeurd op sexueel gebied. Men wist dat en ik heb mevrouw als man zijnde nooit verzorgd. De angst van vijftig jaar geleden en vreemde mannen.
Ik werk met dementerende bejaarden. Maar wat zou er gebeuren als een bewoner aan zou geven dat hij of zij verkracht zou wezen; in hun denk en leefwereld, door jouw als verzorger? Heden, verleden door elkaar gooiend? In hun denk wereld komend op zulke dingen en deze uitspraken gaan doen. Bij familie, bij collega’s en waar al niet meer? Jouw naam; gekoppeld aan een zo’n zware beschuldiging van zo’n zwaar misdrijf? Wat zou het met je doen, als man, werknemer en mens? Een uitspraak waar je hoe dan ook; maar waarvan vast staat dat je als man in de zorg zijnde hiermee nooit iets mee te maken gehad zou kunnen hebben? Je heb er niets mee te maken; je bent toevallig een man; die ook stinkend zijn best doet; maar wat als een dementerende bewoner dit aan zou geven; met jouw naam erbij noemende?
Hoe handel een werkgever, een leidinggevende en collega’s?
Een uitspraak van een bewoner, een beschuldiging, een onterechte….Het kan gebeuren; en ik besefte eens temeer, na dit stuk wat ik las, dat dit ook als mij als man ook zou kunnen gebeuren. Een uitspraak van een bewoner; die mijn hele leven op zijn kop zet; terwijl je als man in de zorg zijnde totaal onschuldig bent. Het zou je maar gebeuren…..onterecht beschuldigd worden van het ergste strafbare misdrijf in de (ouderen) zorg…..
Ik werk op een afdeling; waar ik het goed naar mijn zin heb. Een leuke baan; geweldig team en ja een goed afdelingshoofd. Na het zien van dit stuk had ik het er thuis over. Het zou je maar gebeuren; ontrecht beschuldigd van een zedenmisdrijf in de zorg. Ik ben een man en kijkend naar dit stuk wat ik las….hoe zeer zou mijn wereld op zijn kop worden gegooid; en zal mijn mooie baan; voor maanden zoniet jaren veranderen door een willekeurige uitspraak van een bewoner of collega; waar je totaal aan onschuldig aan bent. Ik kijk om me heen; naar mijn bewoners…… Ondanks dat je zeer goed de grenzen weet en op je hoede bent als man in de zorg; besef ik dat ik altijd rekening mee moet houden dat er ooit eens zo’n onterechte uitspraak en beschuldiging komt die mijn mooie werk in de zorg voor maanden of jaren overhoop gaat gooien…..

{ Comments on this entry are closed }