by de man in de zorg on March 3, 2010
woensdag 3 maart 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Ik werk op een afdeling; waar ik het goed naar mijn zin heb. Een leuke baan; geweldig team en ja een goed afdelingshoofd.
Ik las een artikel op een rss feed en mijn nieuwsgierigheid werd gewekt. Onterecht beschuldigd van een zeden misdrijf in de zorg, was het onderwerp; en het effect wat zoiets heeft en had op de werknemer, in de zorg; de onschuldige werknemer wel te verstaan. Officieel onschuldig; maar toch met een stempel rondlopen. Deze man, was aangeklaagd door een vrouwelijke collega dat hij iets had gedaan wat niet kon. Er was werk van gemaakt. Werk van gemaakt ook door zijn werkgever. Het gevolg was dat hij maandenlang, jarenlang zou worden achtervolgd en geconfronteerd; door een incident wat een collega heeft en had geflikt waar hij nog part nog deel aan had gehad. Hij was bewezen onschuldig. Oh ja; geflikt, want het zou je maar gebeuren; als man; dat je met zulke dingen geconfronteerd word. Hiermee, terwijl je alleen maar met hard en ziel; stinkend je best doet in de zorg en altijd klaar staat voor je werk. Stempelvorming; en hoe onschuldig je ook bent; een baas altijd wint. Ook al win je, je bent altijd de grootste verliezer hierin. De werknemer; onschuldig belast met iets wat hem is aangedaan; maandenlang jarenlang achtervolgend.
Het zette me aan het denken. Ik ben ook een man. Ook ik werk met vrouwen op mijn werk; en ik weet dat er een idioot grote grens is in en op mijn werk. Ook ik werk met bewoners. Dementerende bewoners die uitspraken kunnen doen.
Een pakkend voorbeeld. Ik heb bij een vorige baas met een vrouwelijke bewoner gewerkt. Ze had in de oorlog in een kamp gezeten en daar zijn zeer heftige dingen mee gebeurd op sexueel gebied. Men wist dat en ik heb mevrouw als man zijnde nooit verzorgd. De angst van vijftig jaar geleden en vreemde mannen.
Ik werk met dementerende bejaarden. Maar wat zou er gebeuren als een bewoner aan zou geven dat hij of zij verkracht zou wezen; in hun denk en leefwereld, door jouw als verzorger? Heden, verleden door elkaar gooiend? In hun denk wereld komend op zulke dingen en deze uitspraken gaan doen. Bij familie, bij collega’s en waar al niet meer? Jouw naam; gekoppeld aan een zo’n zware beschuldiging van zo’n zwaar misdrijf? Wat zou het met je doen, als man, werknemer en mens? Een uitspraak waar je hoe dan ook; maar waarvan vast staat dat je als man in de zorg zijnde hiermee nooit iets mee te maken gehad zou kunnen hebben? Je heb er niets mee te maken; je bent toevallig een man; die ook stinkend zijn best doet; maar wat als een dementerende bewoner dit aan zou geven; met jouw naam erbij noemende?
Hoe handel een werkgever, een leidinggevende en collega’s?
Een uitspraak van een bewoner, een beschuldiging, een onterechte….Het kan gebeuren; en ik besefte eens temeer, na dit stuk wat ik las, dat dit ook als mij als man ook zou kunnen gebeuren. Een uitspraak van een bewoner; die mijn hele leven op zijn kop zet; terwijl je als man in de zorg zijnde totaal onschuldig bent. Het zou je maar gebeuren…..onterecht beschuldigd worden van het ergste strafbare misdrijf in de (ouderen) zorg…..
Ik werk op een afdeling; waar ik het goed naar mijn zin heb. Een leuke baan; geweldig team en ja een goed afdelingshoofd. Na het zien van dit stuk had ik het er thuis over. Het zou je maar gebeuren; ontrecht beschuldigd van een zedenmisdrijf in de zorg. Ik ben een man en kijkend naar dit stuk wat ik las….hoe zeer zou mijn wereld op zijn kop worden gegooid; en zal mijn mooie baan; voor maanden zoniet jaren veranderen door een willekeurige uitspraak van een bewoner of collega; waar je totaal aan onschuldig aan bent. Ik kijk om me heen; naar mijn bewoners…… Ondanks dat je zeer goed de grenzen weet en op je hoede bent als man in de zorg; besef ik dat ik altijd rekening mee moet houden dat er ooit eens zo’n onterechte uitspraak en beschuldiging komt die mijn mooie werk in de zorg voor maanden of jaren overhoop gaat gooien…..
by de man in de zorg on January 7, 2010
donderdag 7 januari 2010
gisteren nacht; vriendin dag
Mijn afdeling; mijn kleinschalig woonproject…. ja na eerst op somatiek te hebben gewerkt; loop ik daar al weer een aardige tijd rond te dartellen op pg. Ik schrijf er veel over; vertel elke oneven dag mijn stukje over zorg en kopzorgen; gewoon om de dag van mij af te schrijven. Veel weten jullie; over mijn werkgever…. geen slechte werkgever dat zeker; en over hoe wij daar in dat project de dingen een beetje op poten proberen te zetten.
Ja; wat weten jullie eigenlijk niet…. de dingen waar ik tegen aanloop denk ik; maar daar zal je mij nimmer over horen op deze weblog. Ik kan blijven schrijven; mits ik me aan bepaalde strenge eissen hou. Terecht; een werkgever mag nimmer schade ondervinden van een of andere werknemer die stukjes schrijf op internet en ten tweede….. ik zou verdomd stom wezen om de ellende met mijn werkgever op mijn hals te halen als ik stukjes schrijf.
Maarja; een chinees spreekwoord…. 1 plaatje zegt meer dan duizend woorden. Enkele foto’s van mijn afdeling; de aankomende dagen volgen er meer; gewoon om een indruk te geven van mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bewoners. foto’s; uiteraard altijd zonder personen of dingen die op enigerwijze de privacy kunnen schade van bewoners en of het belang van werkgever. Je ken dat wel; privacy, en werkgevers belangen en zo… zeer terecht!
Een bord bij de ingang van mijn afdeling.
Mooi hoogvliet; dichtbij rotterdam. De afdeligen zijn genoemd naar delen van rotterdam of wat dan ook. Een waanzinnig mooi en groot schilderij bij de brievenbussen; van de haven; met de namen oud rotterdam en nieuw rotterdam. Mooi….. maar een advies voor de schilder voor dit schilderij…. volgende keer als je blieft zonder groot logo. Ik zou heel graag zo’n schilderij willen kopen van je; maar als je midden op het schilderij een grote reclame uiting ga hangen…. echt zonde van dat hele mooie schilderij; ik zou ze er zelf niet opgetekend hebben.
Twee foto’s, er gaan er nog meer volgen van mijn afdeling.
tot oneven
by de man in de zorg on December 23, 2009
woensdag 23 december 2009
gisteren vrij; vriendin laat
“Nauw dat had ik weer” gaf mijn vriendin aan toe ze afgelopen dinsdagavond thuis kwam van haar werk.
“Wat” gaf ik aan.
“Naja; ik had late dienst op mijn werk; en dan sta ik met een uitzendkracht en een gastvrouw die veels te laat kwam. Neen; normaal sta je met het eten met zijn drieen; maar die gastvrouw kwam pas om kwart voor zes binnendartelen. Binnendartelen; dat zeker…. stelt zich geeneens voor; dat doen die gasten ook niet meer; en ja…. deze gastvrouw dus ook niet.
Duikt snel in de woonkamer van mijn bewoners.
De grotendeels vrouwelijke bewoners vragen wie de gastvrouw is en de gastvrouw antwoord “ik ben de keukenzuster”.
Gestoord; dat zeker; dat die je toch niet……….
Neen de gastvrouw zag er maar raar uit; gastvrouw; eigenlijk was het een man die de gastvrouw was;… en mannen die dit soort werk doen in de zorg…… Ja; en dan je als man nog voorstellen bij de bewoners als zijnde de keukenzuster; terwijl al mijn bewoners zien dat het een man is…. ja dat geef reacties bij mijn bewoners.
Neen; veel had ik er niet aan; ze…. neen hij wist geen bal; maar het was de eerste keer dat hij bij ons liep. Nauw, daar ben je klaar mee; met zo een en ik in de zorg met een uitzend kracht. Maar toch achteraf blij dat hij er was; het gaat om toezicht en om onrust te voorkomen in de woonkamers en ja; om een bakje koffie te delen.
Aardig was hij wel; dat wel en de bewoners vonden het ook wel leuk geloof ik. Een man; op de afdeling doet wonderen. Gaf een hoop rust in de woonkamer; die anders onrustig is. Idioot; liep een bewoner rond; die gaf hij opeens een vaatdoek. Liet hij die bewoner samen met hem de tafels afnemen…… Normaal gesproken in dat zijn taak; maar dat gaf hij ook nog aan de bewoners. Moet toch niet gekker worden. Hij moet toch weten dat hij op een afdeling kwam met dementerenden die dat soort dingen niet willen en kunnen….. maar het gekke was; het gebeurde wel en de bewoners vonden het nog leuk ook.
Op een gegeven moment had hij alle bewoners bij de tv gezet; en een om andere film van frans bouwer opgezet. Zat op zijn kont bij de tv en had de afwas; die wij altijd zelf moeten doen op tafel gezet; en liet mijn bewoners al het werk doen. Zitten mijn bewoners daar met handdoek op schoot daar alles af te drogen. Wat denk die jongen wel; dat is toch zijn werk om de afwas te doen. Zit erbij en help een beetje mee; en het enige wat hij deed was spullen aangeven aan de bewoners en ja; ze aan het werk zitten. Als beloning kregen ze een glaasje sap en nog een extra koekje….. Kleinschalig denken noemde hij dat; op zijn kont zitten en die bewoners aan het werk zetten om erbij te lullen…..hij schijnt ook een of andere cursus daarin te hebben gehad.
Neen; hij zag er wel moe uit; gaf aan dat hij s’morgens ook nog had gewerkt ergens anders. Een dagdienst ergens anders en ja toen hij gebeld was; dat hij maar gekomen was. Ja; vandaar dat hij zo laat was op de afdeling; maar ik was blij dat hij er was;
Schijnt dat hij een vriendin heeft. Daag; daar geloofde ik eerst geen bal van; een vreindin….. ja ja. Een vriendin bij een mannelijke gastvrouw…… dat soort werk doe je toch niet als man. Oke; stel dat hij een vriendin had…. Oke; misschien dan maar.
Zijn vriendin; daar had hij het althans over werkte ook in de zorg en ook onregelmatig. Schijnt veel langs elkaar heen te lopen en ja; daardoor is het niet altijd leuk en zie je elkaar veels te weinig gaf hij zelf ook aan. Heel herkenbaar…. geld is ook niet alles als je het niet samen over de balk heen kan gooien omdat je elkaar niet ziet. Het gekke is; daar waar hij werkte was het gras niet groener; nu gaat het nog wel; maar hij had het over die zzp’s en de eventuele grote gevolgen waar hij werkt. Baalt ervan gaf hij aan; echt een man met hart voor de zorg; met een hart voor zijn bewoners; volgens mij geen slechte.
Achteraf; misschien was het wel geen slechte; deze man; die veels te laat was. Weetje; hij vond me wel aardig….. heel aardig en ja; er was iets….wat ik niet kan beschrijven; ik kon hem ergens van; ik weet zeker dat ik hem wel eens heb gezien; maar waar o waar; daar loop ik de gehele tijd aan te denken.
Toen hij wegging wou hij een hand en een zoen. geven…….. gestoorderik!….. hij wist dat ik een vriend heb.
“Misschien zien we elkaar nog wel eens” gaf hij aan.
Neen Johan; nee…… maar toch Johan…… het was een heel aardige jongen; en je kon merken dat hij dit werk wel vaker had gedaan. De rust in de woonkamer, prettig. Maar of we elkaar nog wel eens zien….. hij als gastvrouw en keukenzuster zoals hij zich voorstelde aan mijn bewoners; oke een keer was leuk; maar ik wil hem absoluut niet vaker zien als hij aan het werk is op mijn afdeling.
Zo’n iemand; die moet je op de afdeling hebben, en als hij op zijn werk ook zo met die bewoners omgaat, daaraan kan je zien dat dat wel goed gaat; hoewel ik hem maar een poosje op mijn afdeling heb gezien. Raar he; dat je in zo’n korte periode al ‘n kijk op iemand heb….. en ja….. wat een gestoorde …. dat hij een hand en een kus wou geven toen hij wegging….. “misschien zien we elkaar nog wel eens” gaf hij aan….. ja ja.
Ik ga naar huis….. wil de straat inrijden….. zie ik hem weer. Stond daar staan te wachten…. verdomd hij wist waarschijnlijk ook nog waar ik woonde!!
Neen; donderdag belde mijn vreindin op; rond vijf uur in de middag; en ze had een groot probleem.Ze had een late dienst; met een uitzendkracht en niemand in de woonkamer. Ze vroeg mij of ik even gastvrouw wou spelen en zo voor toezicht kon zorgen inde woonkamer op de afdeling waar zij werkt. Ook een pg afdeling. Ik ben naar haar werk gegaan en heb me ja….. best wel leuk vermaakt daar als keukenzuster en gastvrouw.
tot oneven
by de man in de zorg on December 1, 2009
dinsdag 1 december 2009
gisteren vrij; vriendin dag
Een week of 2,3 geleden is er een brief naar familie voor onze dementerende bewoners gegaan; met de vraag of zij een pakje of presentje voor hun naasten mee willen nemen voor de viering van het sinterklaasfeest. Neen; het gaat niet om boormachines of een gourmetset of wat dan ook; maar om iets wat hun naaste kan gebruiken. Denk hierbij veelal aan zeep, een luchtje en ja; een chocolade letter. Dit omdat wij op 4 december met onze dementerende bewoners sinterklaasfeest willen gaan vieren. Een brief met een uitnodiging om zelf ook samen met hun naaste; die wij verzorgen; om daarbij aanwezig te zijn. Een klein pakje, een klein presentje, voor mensen die vergeten zijn dat het sinterklaasfeest voor de deur staat; en hij wegens tijdsgebrek; op vrijdag al kom buurten.
Sinterklaasfeest; een feest wat altijd word gevierd en ja; kijkende naar de keren dat ik heb gewerkt; is het wel erg leuk en gezellig en ik verwacht ook dat mijn dementerende bewoners die ik verzorg goed zullen reageren op de zwarte pieten en een oude man; met een baard die “verdwaald is zeker”…..
Ach die arme man…. verdwaald……. bof hij even dat hij op mijn kleinschalig woonproject langskomt voor dementerende bewoners en wij nog bedden vrij hebben. Lijkt me wel gezellig om sinterklaas op mijn afdeling te hebben wonen; alleen waardeloos dat hij overdag slaap en s’avonds met zijn maatjes moet werken. Pakjes bezorgen……. net zoals die drugsdealers die verder op in mijn wijk staan te dealen en met een veels te dure auto’s op weg zijn naar hun klant voor een bezorging…
Er is dus een brief naar de familie gegaan om een presentje mee te nemen. Op zichzelf gaat dit goed; bijna alle familieleden hebben een pakje voor hun naaste meegenomen; al dan niet met een enveloppe met daarin ongetwijfeld een gedicht. Bij de meeste; maar van enkele bewoners is er nog niets. Sommige bewoners waarvan de familie even vijf minuten komt langswippen per maand; en ja waarbij je altijd loopt te leuren voor zeep en dergelijk; omdat men niet begrijpt dat hun naaste niet een half jaar met 1 flesje sjampoo doet en een tube tandpasta ook wel eens op is. Je vraagt erom als het bijna op is; de familie neemt het na drie weken mee; en de bewoner; lees hun naaste zit al twee weken zonder. Heb je naaste lief…… sorry; hoe hard ik het nu ook opschrijf…… het is soms zo ongelooflijk triest hoe men een vader of moeder behandeld als ze bij ons wonen; afhankelijk van zorg zijn omdat ze dementerend zijn.
Dus ja; ook aan deze mensen is een brief gestuurd met het verzoek een pakje te bezorgen voor hun naaste. Er hangt een lijst in de zusterpost, van welke familie iets heeft meegenomen en ja; hij is zeer compleet. Bijna geheel compleet; maar nog niet helemaal en ook weer bij de familie die het soms te veel moeite kost om gewoon voor de dingen die we nodig hebben voor de verzorging; is het pakje nog niet bezorgd. Ik hoop echt; ik hoop echt dat deze familie hun naaste niet gaat vergeten. Ik hoop echt dat deze hulpsinterklazen niet vergeten hun dementerende naaste een pakje te bezorgen… hun vader….hun moeder…
Alsjeblieft niet vergeten….het is Sinterlaasfeest….. ook voor uw dementerende vader of moeder die wij verzorgen
