by de man in de zorg on March 17, 2010
woensdag 17 maart 2010
gisteren dag; vriendin vrij
Het is eigenlijk zo simpel dat wij eigenlijk zo dom zijn geweest om nooit met die meneer zo bezig te zijn geweest op mijn afdeling hiermee. Het woord…. de electric boogie. Het bestaat al idioot veel jaren en overal word het gebruikt. Shake hands en geef die beweging door.
Toen deze ouwe bok jong was, was het een rage. Een schokkende epileptie beweging aan de linkerkant beginnende; drie maal met je hoofd schudden en ja dan de wave via je arm naar je vingers door laten glijden en dan deze wave doorgeven aan de volgende persoon naaste. kon je dit good… dan was jepas echt cool. Ja vroeger… heel vroeger!
Dit moeten ook de gaste die pdl hebben uitgevonden ook hebben gedacht. Of is het andersom. Een stel gasten zagen pdl en dachten…. dit is cool, we jatten gewoon die beweging en we noemen het de electric boogie.
Ik denk dat het zo is gegaan; maar de ectric boogie bij bewoners werkt super. Oh ja; dat pdl is passiviteiten dagelijks leven, maar dat weet idereen. Naja iedereen….. natuurlijk wisten wij dat maar we deden het niet bij deze mannelijke bewoner. Het is geen gouden ei waar zij mee kwam met haar voorstel om te gaan pdl-len bij deze man die contracturen had en daardoor moeilijk te verzorgen was, maar we deden het niet. Neen, liever moeilijk en tobben dan makkelijk. Een pdl achtergrond had zij, vanuit een andere zorginstellen en volop aan de slag bij ons. In overleg met hogerop; het idee is verdomd goed; maar het moet wel toestemming hebben van bovenaf, maar om eerlijk te zijn het werkt goed.
Een bewoner met contracturen die anders moeizaam te verzorgen is; komt met de electric boogie helemaal los en is een bewoner de gewoon goed te verzorgen is. Idioot prettig voor de bewoner; omdat je ziet en merkt dat de bewoner geheel los komt en ontspannen is. Prettig voor ons; omdat met een klein stukje…. boogien zij volledig los komt en het gewoon makkelijker is die mannelijke bewoner te verzorgen. Beide partijen veel voordeel hiervan; maar om dat dit een zorgsite is, zal ik krabbellen vanuit de kant van de bewoner en terecht. De bewoner heeft het meeste voordeel hiervan.
De electric boogie beweging bij mijn bewoners. Die beweging; die beweging die weer gejat is van mensen die pdl hebben uitgevonden…. zo simple en zo’n groot resultaat. Maar toch….wat ik mezelf eigenlijk telkens afvraag…… zijn wij nauw heel de tijd zo dom bezig geweest; of is deze collega hier zo verdomd goed mee bezig?
Oh ja gisteren werd mij gevraagd op mijn werk hoevaak deze krabbels gelezen werden per dag. Er worden vijftienhonderd pagina’s bekeken per dag! En jij bent er een van. Bedankt dat je er bent.
tot oneven
by de man in de zorg on March 9, 2010
dinsdag 9 maart 2010
gisteren vrij; vriendin dag
We hebben een badkamer met ligbad op kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners. Een badkamer; eigenlijk met hoofdletters zo groot en ja van alle gemakken en voorzieningen voorzien om een bewoner te verzorgen. Alle ruimte en ja; wat ook prettig is, met tilapertatuur om ook passieve bewoners in bad te kunnen laten gaan.
Een bewoner komt s’avonds laat kijken bij mijn collega’s van de nachtdient. Het is rond elf uur in de avond.
“Ik kan niet slapen” geeft hij aan.
“Niet slapen” vraagt mijn collega
“Neen ik ben al zo lang wakker en ik kan echt niet slapen”
“Kom dan gaan we eens kijken bij de badkamer; hij is net volledig ingericht” geeft mijn collega aan.
De bewoner gaat mee.
En…. wat vind u daarvan”?
“Mooi” geeft de dementerende bewoner aan
“Wilt u in bad”?
“In bad”?
“Ja, in bad; dan slaapt U zodadelijk lekker”
“Ik in bad…..ik denk er niet aan….. ga jij maar in bad…… dan slaap JIJ lekker 
by de man in de zorg on March 1, 2010
maandag 1 maart 2010
gisteren vrij; aukje (fictieve naam) haar laatste werkdag op mijn afdeling 
Een lokatiemannager; zo heten de directeuren van zorginstellingen tegenwoordig veelal; zei ooit eens tijdens een nieuwjaarstoespraak “het kapitaal van deze instelling zijn jullie; en daar zijn we zuinig op”. Het kapitaal…. het personeel wat er voor zorgt dat een zorginstelling de zorg verkoopt die ze graag willen en ook naar buiten word uitgedragen. Zonder goed en deskundig personeel kan een zorginstelling nooit staan waar ze staan en zullen ze nooit zo ver gekomen zijn als dat ze gekomen zijn. Ik hoorde deze woorden tijdens deze nieuwjaarstoespraak aan en ja… het deed me veel. Dat je als personeel ergens voor staat; dat men zuinig op je bent; dat je als individu zo belangrijk bent op een afdeling en zorginstelling; dat je als waarde word gezien. “Zonder jouw kunnen we het niet”.
De klappen vallen op mijn afdeling en project. Schreef ik in januari dat er mensen uitmoesten en dat er grote kans was dat ik het zou zijn; zijn de keuzes voorlopig anders uitgevallen. Voorlopig; want ik weet niet wat er nog komen gaat. Er zijn mensen die wegmoeten; en ook een enkeling wacht de onzekerheid niet af en kiezen voor een baan in de buurt. Stuk voor stuk; mensen die we heel hart nodig hebben op mijn afdeling. Deskundige en gemotiveerde collega’s die staan voor een afdeling, een team en een project; ONS project. Collega’s die hebben gezorgd dat we draaien zoals het nu gaat, en zonder hun inzet hadden we nooit geweest waar we nu waren.
Aukje haar laatste werkdag op mijn afdeling…. daar begon ik mee. Auke; een fantastisch goede collega. Goede collega kijkend naar haar kijk op zorg en hoe ze met de bewoners omging. Een collega die onmisbaar is en waar eke zorginstellng blij mee zou zijn. Prettig om mee te werken; en zeker niet van tien in een dozijn. Ik schrok ervan toen ik de berichten hoorde; en ik vroeg me af… waarom???? In het grote geheel; het inkrimpen van formatieplaatsen als gevolg van de zorgzwaartepakketten; terwijl een ieder roept dat er meer handen aan het bed moeten komen; snap ik er echt geen bal van… of wil ik het nog wel snappen. Minder geld betekend minder geld voor de instellingen en ja… bezuinigen op je uitgaven. Vooropgesteld; dat ik het mijn werkggever niet kwalijk kan nemen; met moet het ook maar vanuit de verzekerings maatschappijen en vanuit den haag.
Aukje; ik al je missen; niet alleen als collega; maar zeker ook als mens; ik vond het idioot prettig met je werken. Zoals jij bezig bent of ja was op de afdeling met je zorg….petje af. Balen; als team, en collega’s dat het allemaal zo moet gaan; omdat wij mensen zoals jij nodig hebben; voor wat leuks en goeds neer te zetten voor die oudjes die wij verzorgen.
Aukje haar laatste werkdag op mijn afdeling; kapitaal vernietiging in de zorg……. ; “het kapitaal van en zorginstellig is het personeel wat er loopt”… er is gisteravond weer een berg geld verdwenen.
Het gaat je goed…hoop ik…. groetjes Johan
by de man in de zorg on February 17, 2010
woensdag 17 februari 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Neen; mijn werk; ja best wel leuk. Veel leuke dingen maar om eerlijk te zijn ook wel minder leuke kanten. Niet over de dood; daar wil ik het even niet over hebben. De dood; die ook wel eens bij ons op visite komt. Niet leuk; maar in het “vak” van ziekenverzorgende zijnde heb je gewoon te maken met dingen in je werk die gewoon niet prettig zijn; kijkend puur naar werk. De leuke dingen zijn gewoon de zorg; het werken met mensen; en alles daar omheen. Kijkend naar mijn baan; ja best wel een leuke baan. Van de tien dingen die ik moet doen; het zijn er nartuurlijk vele meer; zijn er ook wel eens mindere kanten. Ook ik sta niet te springen als ik iemand uit het braaksel moet vissen; dat je regelmatig in de groene griezels; lees fluimen van sputum; grijp met je blote haden. Neen; ik vind dit ook niet prettign; om daar per ogeluk met mijn blote handen in te grijpen. Zie je dit; pak je van die handschoentjes en ruim je het op. Grijp je toch per ongeluk daarin; dan ril je even van binnen; omdat het gewoon vies is als je daar met je blote haden ingrijp; je laat niets merken en was daarna goed je handen. Voor je het weet; zit je met die handen; waarmee je net in de braaksel greep of in een stuk sputum; vijf minuten later weer gewoon aan je boterham. Water en zeep doet wonderen.
Ook met ontasting; heb ik ja eigenlijk geen problemen. Het is gewoon rot voor bewoners als ze een ongelukje hebben dat ze heirmee geconfronteerd worden. Zeker als zij incontinent zijn. Het idee alleen al dat je je ontlasting verlies zonder dat je geen controle erover heb zou mij gek maken. Mijn bewoners die ik verzorg zijn dementerend; maar ik weet zeker; hoe ver ze ook weg zijn; dat ze dit besef ook hebben. Het is niet mijn hobby; iemand helpen die zich geheel onder heeft gesmeerd met otlasting; of iemand die net doet; uitschaamte; alsof er niets aan de hand is en in de woonkamer zit; de geur van diaree of ontlasting over een volle woonkamer verspijdend. Minder leuke dingen; een enkele tegenover de vele lueke dingen van mijn werk.Een onder deel van mij werk. Een onderdeel van mijn zorg; onze zorg. Deze minder leuke dingen wegen niet op tegen de vele leuke van mijn werk en ja; om het zo maar neer te zetten; het hoort erbij. Mensen helpen als ze hebben gerbaakt; als je sputum hebben gespugt of dat ze in hun broek hebben geplast of hebben gedrukt. Mijn werk; zorgverlenen; hoe mooi ook; ook dit hoort erbij.
Een volle woonkamer; bewoners gezellig bij de tafel ; allemaal bezig met kleuren. Gezellig en met zijn allen gezellig aan de koffie en een koekje. Leuke muziek aan; een gezellige sfeer. Ik keek van buiten naar binnen en zag ze; ja leuk bezig. Een verzorgende; leuk bezig met de bewoners. Ik stapte naar binnen en ja… de geur kwam me tegemoed. De indringende geur van ontlasting; rook ik in de woonkamer waar een actviteit was en er een verzorgende aanwezig was. Ik deed net alsof er niets aan de hand was en ik ging de geur; lees de bewoner; die in zijn broek had gedrukt localiseren. Geen probleem; de geur van ontlasting was overduidelijk aanwezig; en ik kan me niet voorstellen dat niemand er last van heeft gehad of dat niemand dit had geroken.
Een bewoner met een ongelukje; braaksel; sputum ontlasting of urine; die help je; direct. Dan ga je niet gezellig erbij zitten; en doen alsof er niets aan de hand is en aan de kleur; met een muziekje bakje koffie en een koekje. Je zoekt de oorzaak op; want niemand; ook geen dementerende bewoner; vind dit prettig. Van buiten af; van buiten de woonkamer een leuk geheel; van binnenuit…. absoluut niet prettig en een penetrante ontlasting geur door de gehele woonkamer. Een ieder; ook de verzorgende; een ieder in de woonkmaer moet het gemerk hebben. Bewoners en ja…. ook de verzorgende die gezellig erbij zat. Ik dacht; nadat ik de bewoner met het ongeluk had meegenomen en direct ging verzorgen…….. als je dit soort dingen niet wil doen; een bewoner die duidelijk merkbaar in zijn broek had gedrukt; en je gaat gewoon bij de bewoners zitten net alsof er niets an de hand is…. ga dan niet in de zorg werken!
tot oneven
