Posts tagged as:

stapje

niet in de maat

by de man in de zorg on March 5, 2010

vrijdag 5 maart 2010
gisteren laat; vriendin vrij
Loop met een bewoner op de gang; die ja; normaal eigenlijk best wel goed loopt. Gisteren; ach ja…. eigenlijk geen zin hebben om te lopen. Ging zeer moeizaam om eerlijk te zijn. Meestal werkt het inzetten van een wijsje wel goed om bewoners die moeizaam lopen te bewegen toch goed te gaan lopen. Nu ging het zo.
een….de bewoner doet een stapje
twee….de bewoner doet een stapje
in….de bewoner doet een stapje
de……. de bewoner doet een stapje
maat…..de bewoner doet een stapje
anders…..de bewoner doet een stapje
word….de bewoner doet een stapje
de…. de bewoner doet een stapje
juffrouw…. de bewoner doet een stapje
kwaad….de bewoner doet een stapje
maar…. de bewoner doet een stapje
de…. de bewoner doet een stapje
juffrouw….de bewoner doet een stapje
word… de bewoner doet een stapje
niet…. de bewoner doet een stapje
kwaad… de bewoner doet een stapje
want… de bewoner doet een stapje
ze…. de bewoner doet een stapje
is… de bewoner doet een stapje
van…. de bewoner doet een stapje
prikkeldraad…..de bewoner doet een stapje
Mijn god; ik had net zo goed het wilhelmus of waarheen waarvoor kunnen zingen; het ging echt niet.
De bewoners stopt. Ik kijk de bewoner aan.
Kunt u dit wijsje?
Welk wijsje?

“een twee in de maat
anders word de juffrouw kwaad
maar de juffrouw word niet kwaad
want ze is van prikkeldraad”

Ja; dat kan ik; geeft de bewoner aan
Kom da gaan we het op deze wijze doen. Ik zette in.
een.. twee.. in.. de.. maat..
De bewoner maakt een stap; en nog een en nog een…. en voor je het weet stapt de bewoner op de wijs van dit liedje; verder, de benen goed optillend en ja; in de wijs van de muziek.
Soms heb je van die trukjes en van die liedjes nodig waarmee je en bewoner die niet wil lopen; toch aan het lopen te krijgen. Dit was er weer een ;)

{ Comments on this entry are closed }

protocollen brei

by de man in de zorg on November 23, 2009

maandag 23 november 2009
gisteren vrij; vriendin vrij
Mijn najaarsvakantie zit erop……
Ik zag op televisie bij rtl7 een discussies over protocollen in de zorg. Twee mensen uit de praktijk; een heel geleerde man van buiten de praktijk van de zorg. Het ging over de overvloed aan protocollen in de zorg.
Ja; protocollen; we hebben ze hard nodig. Neen; ook ik kan niet zonder protocollen. Protocollen over het hoe en wat te doen en gewoon uit kwaliteits bepaling en handhaving. Ik ben de laatste die het gebruik van protocollen en de toepassing daarin zal aankaarten; we kunne gewoon niet zonder. Dit vind ik; maar ook een ieder die in de zorg werkt. Het word pas wat moeilijker dat er als veel protocollen om de protocollen zijn. Dit ook ter handhaving van de protocollen die we met zijn allen gebruiken. Telkens kijken met protocollen hoe de protocollen op de werkvloer zijn en toepasbaar zijn. Op zichzelf ook nog erg goed. Meten is weten; en ja; zonder dat er protocollen zijn kunnen we niet werken.
Deze schakel van de protocollen om de protocollen gaat telkens een stapje hoger; en ook jij weet hoever dit gaat als je in de zorg werkt.

Soms zijn er gewoon regels en protocollen dat je denk…….. waarom? Waarom deze ingewikkelde protocollen die jouw en mij gewoon belemmeren, om ons werk goed te doen? Belemmeren; want als je kijk naar de regelgeving in protocollen om de meest simpelste dingen; daar word ik net zoals velen soms wel erg gek van. Zoveel regels; zoveel protocollen en het protocol om het protocol om het protocol om het protocol. Ja er zal vast wel iemand die niets met de zorg of die niet aan het bed staat; hier lang over hebben nagedacht en hebben over hebben vergaderd; niet wetende dat deze procedures gewon niet werken in sommige gevallen en het gewone werk aan het bed soms gewoon belemmeren.
Dit weet degene aan het bed; de leidinggevende en hoger tot buiten de instelling.
Ja en dan houd het een beetje op. Dan komt men bij de mensen die niets met zorg te maken hebben; niets met zorg aan ervaring hebben; niets met zorg aan het bed te maken hebben; niets met uitvoering van zorg te maken hebben; niets weten hoe het effect is aan deze brei van protocollen. Het komt bij een slim iemand terecht……. die protocollen maakt waarvan een ieder die er mee werkt weet en ervaart en werkt dat deze regels ja…… soms belemmerend zijn in de uitvoering van de zorg. Protocollen om de protocollen om de protocollen om de protocollen…. Ja; ik weet zeker dat deze gemaakt worden door hele slimme mensen die niet weten dat hun regels om de regels om de regels om de regels niet werken in de praktijk. Of ben ik staande aan he bed en werkvloer waar al deze regels samenkomen daarvoor te dom dat ik misschien soms zo denk?

{ Comments on this entry are closed }

Nachtwinkel

by de man in de zorg on June 21, 2009

Zondag 21 juni 2009
Gisteren nacht; vriendin dag
Het viel ons al vaker op; in de nacht…….. kasten open en ja; er verdwenen regelmatig al koekjes uit de koektrommel. Niet dat alles geteld is; maar als er s’avonds een volle koektrommel staat; en s’morgens is hij leeg; dan is er bewoner aan het spoken geweest die in de nacht honger heeft gehad. Er verdwenen dus veel koekjes; maar ook verschillende pakken koeken verdwenen nachtenlang uit de kasten……..
Vannacht hoorde ik rond drie uur in de nacht wat in de woonkamer en ik liep er heen. Ik trof daar een bewoner hevig zoekend in de kastjes aan.

“Goedenmorgen; meneer wat bent u aan het doen”.
“Ik ben op zoek naar een boterham want ik ben vergeten boodschappen te doen en nu heb ik niets in huis; en ik heb honger”.
“Zal ik een boterham voor u klaarmaken” ?
“Ja; dat zou lekker wezen”
“Ga u maar even zitten bij de tafel dan maak ik het in orde”.

De bewoner ging zitten bij de tafel
Ik pakte een boterham, besmeerde hem met boter deed er beleg op.
Ik liep naar de bewoner en gaf het hem
Zat even wat te praten met de mannelijke bewoner en toen gaf hij nadat hij de boterham op had dat hij terug zou gaan naar huis (lees zijn slaapkamer).
Hij stapje op en liep de woonkamer uit.
“En de rest van uw boodschappen”……. vroeg ik hem
“Neen, nu heb ik geen honger meer, die haal ik morgen wel”
Hij liep de woonkamer uit en ik keen naar hem kijkend in de richting van zijn rug.
Op zijn rollator lag een handdoek, met daaronder netjes opgestapeld twee pakken koekjes……
Ja, ja; de uitspraak “de boodschappen doe ik morgen wel”, daar geloofde ik nadat ik hem via de rug bekeek en de “verdwenen” koekjes daar zag; weinig van.
Neen, hij zou morgen ook wel niet de boodschappen moeten doen; neen zijn boodschappen; voornamelijk koekjes; had hij vannacht al uit de nachtwinkel geleend ;)
Tot oneven

{ Comments on this entry are closed }

dames doe de bril omhoog; heren zitten ook graag droog

by de man in de zorg on June 19, 2008

donderdag 19 juni 2008
gisteren vrij; vriendin vakantie
Ja; en daar stond hij dan; eergisteren middag; toen ik dag had; met zijn goede gedrag. Twee meter voor de toilet en zijn hand gleed al naar zijn broek. Broek omlaag; hand in zijn onderbroek op zoek naar zijn…. ja gelachtsdeel; om te gaan plassen. Twee meter; dat moet kunnen en lukken; zal hij gedacht hebben. Ja; in zijn goede oude tijd; dat alles nog goed en optimaal werkte; dat hij “tarzan” heette en geen “pinkeltje” of “klein duimpje”; zou het misschien nog wel gegaan zijn. Ja; misschien; een kans van 1 op honderd of veel meer op succes van raakmikken in de pot vanaf zo’n afstand; ja maar nu…. Twee meter afstand en ja; dan nog in de pot kunnen plassen? Grote klasse als dat je dat lukt; zeker als hoogbejaarde man.
Ook een stapje naar voren; naar 1 meter; was geen optie. De kans van het raak mikken in de toiletpot is te klein; zeker met zo’n verschrompeld klein oud piemeltje. Een halve meter…. ach laat ik er maar over ophouden.
Oud worden bij mannen. Alles zakt uit; alles vershrompeld en veranderd. Ook “zijn grote trots”; bij die man; was geworden tot een klein wormvormig aanhangsel; met weinig of geen betekenis meer; het hangt en bungelt er maar bij.
Liet hem maar zitten op de toilet; omdat de kans van het raakmikken en drooghouden van het toilet; bril en pot dan zo het grootst was. Hij keek me vragend aan en je zag hem denken “zo jij bent toch ook een man; zo doen wij als mannen toch niet plassen?” Neen; inderdaad; sommige mannen staan vanaf een meter (of twee) te sproeien en laten van de toilet een beestenboel achter; een varkenskeet; waarin je stap in de urine van je voorganger. Smerig. En ja; hoe vraaggericht we ook mogen werken; liever niet mikken vanaf twee meter.
Neen ik liet hem zitten op de wc bril; omdat staand plasssen geen kans op een droge toilet en bril bood. Zitten op een bril; als man zijnde; met doch wel het advies aan alle vrouwen; “dames doe de bril omhoog; heren zitten ook graag droog” ;)
tot oneven

{ Comments on this entry are closed }