Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Ja knikkers en dwarsliggers

Ja knikkers en dwarsliggers

by de man in de zorg on February 3, 2006

ja knikkers en dwarsliggers
Neen; ik ben zeker geen jaknikker. Een jaknikker in de zin dat je overal ja op zeg. Neen; dat zeker niet. Ik kan het zeker niet overal mee eens zijn wat er gebeurd en lachend met de groep meegaan. De groep, het collectief en wij.
Neen; zo ben ik niet. Ik ben kritisch in keuzes en beslissingen en ben me bewust van 1 zeer belangrijk aspect en denken in mijn zorg en dat besef ik keer op keer.
Ik besef heel goed dat de bewoners niet bij mij zitten omdat ze mij zo aardig vinden (of juist niet); maar ik besef dat ik er voor hen ben.
Niet naar mijn job gaan om er met een team “gezellig het met elkaar te hebben”; maar naar mijn job gaan om wat goeds neer te zetten; met een leuk team.
Maar de zorg; mijn zorg; onze zorg daar gaat het om; waarbij en leuk team enorm belangrijk is; omdat dat gewoon de zorg ten goede komt.
Niet denken naar wat ik wil; maar denken wat de bewoner wil. Niet denken wat voor mij het makkelijkste is; maar liever een stuk moeilijker hebben en werken vanuit wat de bewoner wil. Niet denken; ik ga vandaag zoveel geld verdienen; maar denken; we gaan er wat leuks van maken met mijn bewoners, en zorgen dat er een mens aan het bed staat.

Mijn denken; soms anders als anderen; maar we met een hard op de juiste plaats denk ik. Ik loop er niet voor mijn te dure hypotheek; tuurlijk; geld is ook voor mij belangrijk; maar dat is niet de voornaamste reden waarom ik naar mijn werk toegaat. Neen; ondanks drukte er wat leuks van maken; met mijn bewoners; in een team. Geen machine zijn maar mens zijn. Dat is altijd mijn manier van werken en ik wil dit zekr niet gaan veranderen.

Ik maak deel uit van een team; en ook ik besef dat we met een team de zorg verlenen. Met zij allen.
Maar ik kan niet altijd een jaknikker wezen; en zal dat nooit niet worden. Lachen omdat iedereen dat doet of om wat dan ook. Neen, zo ben ik niet. Ik ben kritisch ten opzichte van mijn werk (lees zorg); wat ik aflever en wat ik zeker ook kan verbeteren. Vebeteren kan ik ook altijd; ook mijn zorg is niet altijd perfect. Let op beslissingen en praat erover; kaart ze eventueel aan en kijk kritsch naar keuzes. Waarom?

Ik wil geen jaknikker zijn die elke keuze vanzelfsprekend beschouw en ook geen papagaai. Misschien ben ik daarom juist een beetje een dwarsligger.
Een dwarsligger die kritisch is; niet elke belsissing aankaartend; maar kritisch kijend naar hoe de zorg; mijn zorg beter kan. Ik heb een kijk op mijn werk ;een visie zoals dat heet en misschien ben ik zelfs iemand me idealen; werkend vanuit wat een bewoner wilt.
Mischien dat ik daarom soms een dwarsliger ben en een neeknikker…..de bewoners zitten niet op mijn afdeling voor mij….ik zit daar voor hun. Om wat goeds neer te zetten en vooral op een zeer mensenlijke manier.
Idealen; ik heb ze nog.

Previous post:

Next post: