Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   jomanda op de afdeling

jomanda op de afdeling

by de man in de zorg on January 23, 2010

jomanda op de afdeling
Ja; ach wat zal ik er van zeggen…… al die aandacht is misschien ook wel erg prettig. Neen; vorige week is er een man bij mij op de afdeling gevallen. Gevallen; niets ernstigs en ja; eigenlijk ook niet veel aan de hand. Als oude mensen vallen; is er meestal wel een zeer grote kans op een breuk of wat dan ook; maar dat was gelukkig niet het geval. Neen; echt een blauwe plek was ook niet waarneembaar bij deze man. Gewoon; als je valt; heb je pijn en ja….. dat is meestal na een dag wel weg.
Dit zou je ook wel verwachten; als een bewoner is gevallen; en ja; dat zou ook het geval moeten wezen; ook bij deze mannelijke bewoner.
Deze mannelijke bewoner is zich na deze val best wel erg passief gaan gedragen en ja; uit de woorden van deze man begrijpende kon en kan hij echt niets meer. Kon niet meer lopen; kon zich niet meer verplaatsen; kon niet alleen meer naar de toilet. Overal moest hij bij geholpen worden en ja; overal gaf hij pijn aan. Hij vond het misschien wel prettig al deze aandacht en ja; om zo “verwend te worden”.
Bij de toiletgang was het een groot probleem Met hulp van twee verzorgende werd deze man geholpen en ja; hangende tussen twee personen en ja met erg veel pijn kreten; ging het zeer moeizaam. Dit is enkele dagen zo doorgedaan. Tot het moment; ach ja; woensdag. Toen duurde het wachten op de verzorgers waarschijnlijk te lang; dat hij geholpen werd en ja; is deze man die zelf aangaf niets meer te kunnen en die met zeer veel hulp en pijnkreten werd geholpen……. zelfstandig gaan staan en heeft zelf zijn kleding omhoog getrokken.
Aangetroffe bij de toilet hadden we daar de vraagtekens bij. Op donderdag; hebben we een rollator neergezet bij deze bewoner en hem enkele stapjes laten lopen. Neen dit ging absoluut niet en ja; weer hetzelfde; hangen tussen twee personen; niet kunnen lopende en ja….. pijn…. zeer veel pijn. Maar; het ging…. maar echt zeer moeizaam.
Gisteren tijdens mijn late dienst heb ik hem geholpen en heb ik een klein stukje met hem vanaf de rostoel met een rolaltor naar de wc gelopen. wederom veel pijn en ja…… zeer moeizaam.
Het ging en ik besloot de rolstoel wat verder in de kamer te zetten eigenlijk op de gang. Niet om te pesten; maar gewoon; om de spieren in beweging te krijgen en ja; om te kijk hoe het ging; ik had de verwachting dat hij meer kon. De bewoner moeizaam geholpen om van de toilet af te komen en met veel pijnkreten en hangend kwam hij overeind. We gaan samen naar zijn rolstoel op de gang en ik loop achter hem. Hij vergeet te gaan zitten in zijn rolstoel die en stukje verder staat; en ja ik attendeer hem ook niet daarop. Hij loopt er voorbij. Ik zeg tegen hem; ik moet even wat pakken en ja… hij ziet mij niet; ik ga een halve meter achter hem lopen. Mocht hij vallen; dan kan ik hem opvangen. Hij ziet mij niet en hoort mij niet.
Op het moment; een halve minuut later eigenlijk; dat ik weg ben ….. strekt hij zijn rug… geeft hij geen enkel pijn kreet meer en ja…. loopt als een zeer jonge man; zonder pijn; zonder voorover gebogen te zijn; zonder tekenen van een valpartij; die een halve minuut daarvoor duidelijk aanwezig waren; over de gang. Hij liep daar als een ” normale bewoner “; waarvan geensinds te merken was dat hij gevallen was.
jomanda was op de afdeling; een geneesde erg snel. Als een witte rakker het ziet kan je niets en heb je veel pijn en moet je overal bij geholpen worden….. als een verzorgende het niet ziet…. loop je als een jonge man; zonder pijn over de afdeling. Jomanda was op de afdeling en heeft deze man zeer snel genezen….. binnen vijf minuten. Dank je jomanda.

Previous post:

Next post: