Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Kep er moeite mee

Kep er moeite mee

by de man in de zorg on January 10, 2006

Kep er moeite mee
Vandaag vrij; kep vier dagen gewerkt en morgen ben ik er weer; op mijn werk.
Lekker uitgeslapen tot zeven uur vanmorgen; de wegmannetjes zijn weer bezig. Ben blij; tis nog steeds een enorme rommel in de straat en kijkend naar wat er vakkundig is gesloopt; niet alleen bij ons maar ook bij vele buren zijn we allen blij als het achter de de rug is.
Gisteren gewerkt. We liggen weer vol; daarmee de afdeling bedoelend. Tweeendertig bewoners zijn er weer. Veel gebeurd op de afdeling; heb het er onlangs over gehad. Veel; te veel mensen zijn overleden de afgelopen periode.
Kijkend hoe het nu gaat; maak ik me ernstige zorgen.
Mensen komen niet binnen met een verkoudheid; kijkend naar wat opgenomen word.
Wel twee revalidanten gekomen. Gebroken heupen. Oefenen en leren en dan…naar de plek waar ze horen. Thuis en niet in het verpleeghuis.
Kep er moeite mee; zoveel nieuwe bewoners weer. Weetje; het kost altijd weer een tijdje om mensen echt te leren kennen. Ook de band opbouwen met familie duurd soms wat langer; terwijl deze band bij de zorg rondom hun naaste zo belangrijk is.
We liggen vol en ik kan de gezichten wel bij de namen plaatsen en de pillen ook; maar toch.
Tis zwaar geweest en als afdeling zijnde hebben we ons er goed vanaf gemaakt. Enkele mooie brieven gekregen van famiele. Bedankt en zo; wel mooi. Geeft aan dat je geen sbs6 zorg levert; maar nog relatieve goede zorg. Reatief; want ook wij kunnen en moeten beter; zorg is nooit niet perfect!

Tis wennen zoveel nieuwe bewoners en ook ik kijk regelmatig teug. Pffff tis wel snel gegaan. 1 zesde van de afdeling “verliezen” in vijf weken; Heavy! Oke we gaan weer verder; met hetgene waar we voor staan. Goede en menswaadige zorg verlenen.

Wennen zoveel wisselingen. Zou ook nooit in een ziekenhuis willen werken. Voordat je mensen ken,?zijn ze met ontstlag. Van mij mogen ze ook bij mij allemaal naar huis; maar gezien de ziektes en de aandoengen is dat voor het overgrote deel uitgesloten…….

Vanavond naar mijn vader; een man; begin zeventig waavan ik besef dat hij in een gevaarlijke leeftijd zit en wat me absoluut ook angstig maak. Ben zo zuinig op hem; maar besef dat ook ik veels te weinig tijd heb; zeker voor hem.
Gelukkig vanavond even langs; zal hen en ook mij goed doen. Ben blij dat ik hem weer ziet!

Previous post:

Next post: