Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   klootjesvolk

klootjesvolk

by de man in de zorg on June 4, 2007

maandag 4 juni 2007
Vandaag gewerkt; dagdienst.
Vandaag toen ik de niet rokers woonkamer binnenkwam zag ik hem zitten. Beide handen in zijn broek, gulp en knopen open. Druk bezig met zijn “geslachtsdeel” en friemmelend.
Ik liep naar hem toe en vroeg “wat doet U nou, in een volle woonkamer”.
“Ik heb daar zo’n pijn, heel erg veel pijn” . “Weetje, gaf ik aan, even je shirt eroverheen en dan neem ik U mee naar de toilet, en dan daan we het oplossen”.
Hij keek me begripvol aan.
Ja, wij mannen begrijpen elkaar soms, zonder een woord uit te spreken, neen eigenlijk omtrend dat soort dingen altijd.
Ik nam en mee, naar de toilet en maakte wat ruimte bij zijn schaamstreek. “Ja, dat doet inderdaad enorm veel pijn gaf ik aan, het zit daar wel heel erg klem”, zei ik.
Een strakke broek, een dikke tena en ja zijn testiekels, plat hollands kloten, klem. Wij mannen, het klootjesvolk………
Wij mannen begrijpen dat dat zeer doet. Als deze dingen klem zitten, in een te strakke broek, een dikke tena (neen, de man in de zorg draagt geen tena, maar is op de afdeling wel regelmatig een enorme zeikerd) alles samengepropt in een te strakke en zeer beperkte ruimte.
Elke man heeft gevoel, en zouden sommige mannen geen gevoel hebben, dat hebben ze het daar altijd.
Deze dingen horen vrij en zeker niet opgeprop en ingeklemd te zitten. Dat doet pijn, bij het klootjesvolk!

Dus ik hielp zijn edeledelen uit deze zeer beklemmende positie,en hij zucte. Dat deed zeer gaf hij aan, als hetdaar zo klem zit. Ik weet het, maar dat snappen die vrouwen soms niet…….
Bewoner, opgelucht naar de woonkamer terugebracht. Bedankt zei hij zeer dankbaar. Graag gedaan zei ik zeer begripvol.
Tot woensdagavond.

Previous post:

Next post: