Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   koffertje

koffertje

by de man in de zorg on July 23, 2008

koffertje
Ja; en daar stond hij weer; ja weer; niet voor de eerste keer en zeker niet voor de laatse keer; bij de deur en in en uitgang van mijn psychogeriatrishe verpleeghuisafdeling.
Neen; hij liep vandaag al weer een poosje over de afdeling; schuchter voor zich uit kijkend; met ogen die je allen bij pg bewoners tegenkomt. Ja; dat zeker.
Na een poosje ging hij weg bij de deur en ja; hij had uit een kamer een jas aangetrokken. Hij was er helemaal klaar voor; naja; klaar; bijna klaar eigenlijk. Toch bleef hij maar steeds lopen; naar deuren die voor een pg bewoner gesloten blijven; kijken en voelen. Weer!!! had hij geen succes om weg te komen.
Hij was het zat; erg zat; wou naar huis. Ruim in de tachtig; naar zijn ouders; zijn vader en moeder. Hij vond niet dat hij hier hoorde;en wist megod niet meer hoe hij hier ooit gekomen was….
Hij liep vergeefs van deur naar deur; met zijn jas aan en ja op een geven moment nog even naar zijn kamer. Pakte zijn spulletjes bij elkaar. Zijn spulletjes; ja; een paar broeken; overhemden en ja; gewoon wat overige kleding. Propte het in een koffertje…..
Een koffertje; die hij waaschijnlijk ooit had meegenomen toen hij voor vast kwam wonen op mijn gesloten pg afdeling. Zijn koffer in de hand; een jas aan en loerend… loerend op het ene moment van onachtzaamheid van iemand of de kans om in een lift te stappen die toevallig stopte en dat hij zo mee kon “liften” naar huis; zijn thuis.
Hij; een man; dementerend; ruim in de tachtig; wou naar huis. Naar zijn moeder en vader…… zijn ouders die misschien al tig jaar niet meer leven ; maar in zijn leef en denkwereld nog springlevend zijn…..
tot oneven

Previous post:

Next post: