Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   levenslang

levenslang

by de man in de zorg on May 7, 2007

levenslang
Bracht een bewoner naar bed en hij begon uit zichzelf een verhaal.
“Ik heb levenslang.
Ik zit hier al zoveel maanden en ik zal hier nog lang zijn. Ik lig op een slaapkamer met voor mij totaal vreemde mensen. Mensen die ik niet kan en nooit gekend heb.
Ik heb geen huis meer; al mijn spullen zijn weg. Ik heb niets meer; alles is echt weg; ook dinegn die voor mij zeer dierbaar waren.
Ik heb geen geld meer en geen bezit. Mijn enige bezit; een gedeelde slaapkamer met drie medebewoners; beperkt eigen spulletjes en niets wat voor mij dierbaar is of was. Ja; enkele foto’s boven mijn bed; van vroeger; van mensen die ik kende en heb gekend; maar nooit niet ziet.
Krijg vrijwel geen bezoek en zie haast geen mens; ik ben alleen en eenzaam.
Een woonkamer met totaal vreeemde mensen en zeer vreemd gedrag. Maar ik moet wel; ik kan niet anders.
Vroeger leefde ik; nu word ik geleefd en hij staart voor zich uit.
Ik heb levenslang, gaat hij verder; hoe lang nog; hoe lang moet ik hier nog zijn; hoe lang heb ik nog te gaan”

Morgen een niewe log

Previous post:

Next post: