Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Mantelzorger

Mantelzorger

by de man in de zorg on November 18, 2004

Mantelzorger
Als een naaste in een zorginstelling woont en je komt langs dan heet je een mantelzorger.
Ik noem het naastenliefde of zorgen voor iemand waarmee je al lang een relatie heb.
Als naaste verander je, op papier, van echtgenoot in mantelzorger.
De mantelzorger is de spreekbuis naar buiten en het hulpje bij problemen. Het is diegene die de boodschappen doet en zorgt voor net dat lekkere wat in de zorginstelling niet word geboden.
De mantelzorger is onmisbaar.
Op een psychogeriatrische afdeling kom je ook mantelzorgers tegen.
Komen bij hun man en die blijkt als gevolg van zijn ziekte met een andere vrouw gearmd te lopen. De mantelzorger wordt niet meer herkent en diegene waarmee ze vijftig jaar getrouwd zijn weet niet meer we ze is.
Toch heb ik een enorm respect voor deze mensen .
Hoewel ze niet meer herkend worden, komen ze elke dag naar hun naaste. Ze geven aan dat het erg zwaar voor ze is; soms te zwaar; en een enorme belasting.

Op een revalidatie afdeling waar werk kon ik ook een mantelzorger die werkelijk alles deed voor zijn vrouw.
Het ging van dagjes naar huis naar een weekend. Alles ging goed.
Hij heeft er alles aan gedaan om zijn vrouw naar huis te krijgen met hulp van de thuiszorg en dat is ook gelukt.
“Pas op voor Uzelf” gaf ik vaak aan. “Is het niet te zwaar dit allemaal?”
“Ja, ja”; ik let wel op was zijn antwoord.
Ik zie u binnenkort wel eens en keer.

Binnenkort was erg snel. De mantelzorger heeft een zware beroerte gehad en woont nu op mijn verpleeghuisafdeling.
Zijn vrouw was grotendeels afhankelijk van hem en kon niet alleen zijn; ze is inmiddels opgenomen in een andere zorginstelling.
We proberen ze bij elkaar te krijgen op mijn zorgafdeling; de mantelzorger en de oude bewoner. Hun thuis word waarschijnlijk het verpleeghuis.

Previous post:

Next post: