Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   mijn mond viel open van verbazing

mijn mond viel open van verbazing

by de man in de zorg on August 3, 2008

mijn mond viel open van verbazing
Ja; soms vergeet je weleens wat; dat bijvoorbeeld na 31 juli (oneven) het 1 augustus word; ook oneven. Sorry; ja…..”elke oneven dag een logje”….. zal wel komen doordat ik op een afdeling psychogeriatri loop dat ik dit vergeten ben 😉
Neen; vannacht gewerkt; even op mijn job na werktijd een stukje krabbelen voor mijn log. De log die er altijd op oneven is… naja bijna altijd dan.

Neen, vannacht nachten en ja; het was gezellig. Kep heel de nacht gezelschap gehad van een lieftallige vrouwelijke bewoner. Ja; kon niet slapen en ja; was eerder naar bed gegaan dan anders. Rond elf uur werd ze wakker en ja; begon vor mij het heen en weer lopen naar de bel. Net terug; bel; net terug bel…. ja; ik heb me het eerste uur niet verveeld; neen dat zeker niet. Telkens naar haar toe; helpen in bed en goed leggen; een babbel; een aai over de bol en ja; een verhaal aanhoren. Niets hielp. Drinken aangeboden; van warme melk tot sterke drank; niets wou ze.
“Kom breng ze maar naar de woonkamer; dan is ze meestal wat rustiger”, gaf mijn nachtopperhoofd aan toen ze aan haar nachtwandeling over de afdelingen bezig was.
Zo gezecht; met op zonder ch danwel g; zo gedaan.
In de woonkamer, bij de tv gezet; drinken erbij. De woonkamer bevind zich tegenover de broederpost, maar dat terzijde. Rustig bij mevrouw gezeten en ja; gepraat over van alles. Gezellig en ja; toch merkte dat er een soort rust bij mevrouw kwam. Liep minder; was rustiger. Tv aan. KRO; een duitse crimi of zo. Ga terug naar de broederpost en ja; het blijft rustig in de woonkamer.
Op en gegeven moment hoor ik gemompel vanuit de woonkamer en ik ga kijken. Bijna met haar neus op de tv gedrukt staat deze bewoner een gesprek met de televiste te houden…..

Mijn mond viel open van verbazing.
Een bewoner; diep dementerend; die zch niet kan uiten; die je amper kan bereiken omdat deze in haar eigen wereldje leeft; staat herrieop in het Duits tegen de televisie te praten. Geen losse woorden; maar complete zinnen en ja; ook met handgebaren. Niets niet met herinneringen met onze buren die op bezoek kwamen van de jaren 40 45; neen dat niet; maar gewoon. Volle zinnen en ja ook eigen anwoorden op zinnen die gesproken werden op tv.
Tis ongelooflijk dat dit gebeurde;en ja; ik snap er nu nog geen bal van. Die bolletjes van die dementerende mensen blijft me echt soms verbazen; en ja; hoe geleerd we ook zijn; dit valt voor niemand te snappen; dat iemand die totaal op zichzelf leeft; waar geen verbaal en nonverbaal contact mee te krijgen is; zo doet en reageert op een Duitse crimi….
Soms maak je dingen mee; daar val je mond van open en daar snap je gewoon simpelweg geen bal van….bijvoorbeeld deze vrouwelijke bewoner die in het Duits antwoorden geeft op een Duits gespoken televisie serie
tot oneven

Previous post:

Next post: