Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Op zangles

Op zangles

by de man in de zorg on October 17, 2005

op zangles
Bij de verzorging begint een mannelijke verzorging begint een mannelijke bewoner te zingen naar aanleiding van een liedje wat hij hoort.
Van het een komt het ander.
Aan het einde begint hij “eigen liedjes”
Eigen liedjes; (schuine) liedjes die hij kon, van vroeger.
Ik weet niet hoe ik moest reageren; maar ik vind het grappig en ik schiet in de lach.
Hij glimlacht en vraagt; “kon je deze nog niet”?
“Nee, sorry”, geef ik aan……
Ik zet hem in de stoel en ga hem afhelpen; scheren; de haren kammen en zo.
Ik loop even weg en hij begint weer.
Breedlachend die “eigen (schuine) liedjes ” te zingen.
We dollen nog wat en ik breng hem naar de woonkamer.
In de middag is zijn vrouw er.
“En hoe ging het vandaag bij de verzorging met m’n man”, vraagt ze.
“Heel goed; hij heeft gezongen”, geef ik aan.
“Heeft hij gezongen”? vraagt ze.
“Wat heb je gezongen” vraagt de vrouw aan haar man.
De man haalt zijn schouders op en glimlacht naar mij.
“Ik weet het niet meer”, geeft hij aan.
We zijn nog even aan het praten maar vooral of hij die liedjes nog herinnert.
In de middag kom ik hem tegen bij een verzorging bij het toilet.
“He”, zegt hij.
“Weetje……….ik deed net alsof ik het niet meer wist, want ik wou m’n vrouw niet laten schrikken.
Maar natuuuuurlijk wist ik het nog wel…….”, zegt hij breedlachend.
Morgen gaan we verder met oefenen.

Previous post:

Next post: