Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Pijn in mijn rug

Pijn in mijn rug

by de man in de zorg on January 6, 2006

pijn in mijn rug
Kep pijn in mijn linker schouderblad gaf een bewoner mij vanmorgen aan. Waar vroeg ik. Hij wees ter hoogte van zijn hart; maar dan hier aan de achterkant.
Ik draaide hem om.

Neen; ik heb er gelukkig geen en ik wil en koop er voorlopig nog geen ook. Ik ben een van de weinige Nederlanders die niet overal bereikbaar moet wezen of voor nood zo’n ding heeft. Neen, ik ben niet 1 van die tienmiljoen of meer mobile telefoon bezitters. Neen; voor mij geen mobieltje waarmee ik als ik in de Konmar ben mijn vriendin op kan bellen wat er in de aanbieding is. Of er nu wel geen gehaktbal bij de groente kan of niet.
Om te bellen in de rij?van de benzinepomp naar m’n vriendin of ze wel of geen airmiles moet hebben. Dat ik als ik op de fiets onderweg naar huis ben moet bellen; dat ik er over vijf minuten ben……
Neen, ik ben niet altijd bereikbaar en als ze me willen hebben; bel naar huis; misschien ben ik er wel of niet anders bel je maar later nog een keer.
Vijftien jaar gelden wisten we niet beter en nu; het lijkt wel of we moeten. Een ieder moet bereikbaar wezen.
Mijn god; ben blij dat ik gewoon onbereikbaar ben en niet word lastiggevallen.

Ook op mijn werk kom ik ze steeds vaker tegen .Bewoners me een mobieltje. Al dan niet met te kleine druktoetsen en een puk of pincode die ze niet weten. Weet jij hoe dit werkt word er weleens gevraagd. Mooi ding heeft U; maar ik weet het megod niet.
Tuurlijk; voor m’n bewoners is het best wel mooi; zo’n mobieltje. Even mijn kleinkinderen bellen. Even bellen naar huis; pas op het is glad in mooi Hoogvliet. Vergeet je geen shampoo mee te nemen.
Mooi dat familie gelijk naar hun naasten kunnen bellen; ‘n uitkomst.
Niet meer via via maar gelijk de juiste persoon.
En smssende bewoners? Nog niet tegengekomen op de gang; bij de toilet of gewoon uit verveling naar elkaar lopen smssend. Neen dat niet; maar de mobieltje is ook onder de bewoners bij mij in opkomst.
Toch zijn er nadelen;dat zeker.
Familie geeft een naaste in een verpleeghuis een mobieltje; maar deze word vergeetachtig. Belt tachtig maal in de nacht naar zijn of haar zoon. Ja; daar word je als kind blij mee als dat enkele nachten achter elkaar gebeurd. Maarja; je neemt zo’n lieve naaste geen mobieltje uit handen toch?
Mobieltje; mooie dingen; maar zou er geen moeten hebben.
Vergeet zoveel in de winkel. Kies zelf altijd voor het lekkere. Loop ik naar het goede te zoeken wat ik absoluut niet en mag vergeten; even mijn vriendin voor de zekerheid bellen; zal je zien dat ik dat ding vergeten ben.
Neen geen buidel aan mijn middel. Uitroepend ik ben mobiel. Sorry hoor een man met een mobiele buidel is niet mobiel maar debiel.

Mobieltjes opladen ook dat nog, ook mij bewners. Liggen op het tafelblad op te laden als ze op bed leggen. Pakken hun sap en het mobieltje valt.
Je loopt de avonddienst en dekt de bewoner toe en pak het lege glas sap.
Welterusten.
Totdat ik vanmoregn een de bewoner hoorde klagen. Kep zo’n pijn in mijn rug, ik denk dat ik me verdaaid heb in m’n slaap. Heb je niet iets tegen de pijn.
Ik draaide de bewoner om en zie tot mijn verbazing de al om aanwezige mobiel herkenbaar met afdruk in de rug va de bewoners staan. Tis geen rugpijn; tis telefoonpijn.

Previous post:

Next post: