Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   Spoorloos.

Spoorloos.

by de man in de zorg on May 28, 2007

spoorloos
Ja hoor; dat heb ik weer. Bezig met pillen en ook de insulines. Kijk op mijn lijst en wil naar een bewoner toe. Kijk in de woonkamer, kijk in de slaapkamer, kijk in de wc kijk op ale slaapkamers, kijk in de recatiezaal. Weg!!!!!
Vraag aan m’n collega’s; heb je meneer gezien. Ja, zegt de ene collega, daarheen liep die en wijst. Vraag het ook aan een andere collega en die wijst de andere kant op.
Terug.
Kijk in de woonkamer, kijk in de slaapkamer kijk in de wc kijk op alle slaapkamers kijk in de receatiezaal, waar is hij…… Kom we gaan even zoeken, geef ik aan tegen een collega. Die insuline moet hij krijgen; anders heeft hij daarlijk een probleem.
Kijk in de woonkamer, kijk in de slaapkamer kijk in de wc kijk op alle slaapkamers kijk weer in de recatiezaal en loop naar de receptie. Neen hoor, echt weg, maar waarheen? Loop nogmaals naar de receptie.
Heb je meneer dinges gezien of is hij naar buiten. Neen niet gezien, word er aangegeven. Bel maar m’n hoofd op, denk ik. Meneer is spoorloos en hij is insuline afhankelijk…….wat gaan we doen….
Ik kijk terwijl ik aan de bel ben naar de gang en meneer komt rustig aangelopen.
“Even bij een oude buurman koffie wezen drinken”, zegt hij in volle onschuld.

Oh joh; geef dat volgende keer even door; dan weet ik waar je ben. Weet ik tenminste waar ik heenmoet ik je pillen en je insuline heb, ik maakte me ongerust en zocht me scheel.
(het verpleeghuis bestaat uit twee verpleeghuisafdelingen ; maar ook een daarnaast gelegen grote flat, de emz, imz en meer. Deze flat is meer dan tien etages hoog en ja; er wonen dus enorm veel bewoners. Bij 1 van die bewoners in die torenhoge flat was hij even op de koffie”. Maar bij wie van die erg velen……….? )
Oke, al er de volgende keer (proberen) aan denken, zegt hij lachend
Tot morgen

Previous post:

Next post: