Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   stoelverwarming

stoelverwarming

by de man in de zorg on June 15, 2007

vrijdag 15 juni 2007
Vandaag gewerkt; dagdienst.
“Ben je nou nog steeds bezig”? werd er vanmiddag gevraagd door een collega…
“Ja”; zei ik, “mij zie je heel weinig in de broederpost”, dacht ik. Neen tis dat het soms moet om te schrijven van je rapportage en ja; soms ook om even achter de computer te zitten of om wat dan ook. Voor mij….even……even heel kort. Ja; ik ben er zeer weinig te vinden in de broederpost.
Van mij zullen die stoelen niet versleten raken. Geen hangen, druk bezig zijn of net doen of dat je druk bent….
Als het aan mij lag ging dat hok een groot deel van de dag op slot. Maarja; wie ben ik?

Neen, kep veel betere dingen te doen. Loop meestal als het even “rustig” is naar m’n bewoners toe. Even dingen doen waarvoor ik te vaak geen tijd heb. Gewoon en praatje of tijd nemen en maken. Voor dingen bij en voor bewoners. Leuke dingen, voor zowel hun als mij. Veel belangrijker voor mij en voor die mensen, ze zien soms al zo weinig wit.

“Ben je nou nog steeds bezig”, werd er mij vanmiddag gevraagd toen ik een bewoner wou verzorgen.
“Ja, even”; gaf ik aan.
“Maar je bent heel de dag al zo druk bezig” werd er gezegd.
“Ja, daar kom ik voor en daar ben ik voor toch”.
“Hulp”?
“Ach het gaat wel, ik red het goed met mevrouw en het gaat wel alleen”.
“Moet ik nog iets doen”?
“Kweet niet; kijk even om je heen……..” gaf ik aan.
De collega keek om zich heen en ging naar de broederpost en zorgde voor een goede stoelverwarming.
Wanneer raken we ooit eens de sleutel van dat hok eens kwijt…….??
Tot morgen

Previous post:

Next post: