Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen  »  Uncategorized   »   stumpertje

stumpertje

by de man in de zorg on April 11, 2008

stumpertje
“Ach wat een stumper”; hoorde ik mensen achter mij zeggen toen ik eergisteren met een bewoner van mijn afdeling; in de recratiezaal was.
“Wat een stumper”; wat een idioote uitspraak om te zeggen van iemand die je niet kan of ken; maar in een rolstoel zit. Niet kan praten; als gevolg van een afasie en ja; toevallig nog in een kuiprolstoel zit ook. Net alsof je daarom “een stumper” (hun woorden) bent; zoals die mensen haar noemde toen ze het over hem hadden; en ik dit hoorde; omdat ik deze bewoner even had meegenomen naar de recreatiezaal.
Net alsof dat als je afasie heb; in een rolstoel zit dat een een of andere debiel bent in hun ogen. Een debiel; wonend in een vepleeghuis; en die geen flikker meer kan of ken. Een stumper; kompleet afhankelijk van zorg. Net alsof dat als je in een rolstoel zit niet normaal bent; niet kan praten; je eigenlijk gek bent en je op “zo’n gekkenafdeling” moet wonen. en daar moet worden opgesloten. Iets geks tuussendoor. Kijk eens als je met een met en bewoner naar de winkel gaat die normaal is. Geef haar een portomonaie en laat haar de boodschappen op de band liggen of leggen. Zeker weten dat ze jouw aanschieten voor de prijs en voor het betalen; terwijl de bewoner stomverbaast naar de kasiare kijkt om te betalen. Een bewoner in een rolstoel is echt niet gek. En zeker niet altijd een stumper zoals die familie van die naaste; die ook in mijnzorgtoko woont; haar noemde. Familie die me een bewoner van de pg in de reacreatiezaal zaten en die verbaal best wel aanwezig was.
Hij pakte haar communicator; een of ander typeapperaat; “die stumper”; die ik bij me had. “Dat mens….; die komt zeker uit het gekkenhuis” typte hij in. Het gekkenhuis; in haar ogen; in mijn ogen de afdeling spychogeriatrie; wat we hier ook hebben in mijn zorgtoko.
tot oneven

Previous post:

Next post: