Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

al

U kent me toch al zo lang. Dat u dat niet meer weet zuster!

by de man in de zorg on April 30, 2012

Hoelang hij bij ons woont op mijn afdeling voor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden, weet ik niet maar elke ochtend hetzelfde ritueel. Al lang… al zeer lang!
Wat wilt u eten?
Twee boterhammen!
En wat wilt u erop?
Een kaas en een worst!
En wat wilt u drinken?
Melk!
Het brood word bij hem klaar gemaakt en wordt neergezet en ook de melk
Als het glas op is kom hij naar ons toe.
Zuster, ik heb nog geen melk gehad
Jawel hoor, net
Hij kijkt in zijn glas
Neen hoor, het is leeg!
Wilt u eventueel wat anders dan melk?
Neen, ik lust alleen melk! Melk, dat is het enige wat ik lust.

Elke ochtend hetzelfde ritueel
Brood…. En melk melk melk en als hij het weer vergeten is en voor de vierde keer komt voor de verandering….. mag ik een glas melk
Heerlijk, dat vind ik zo lekker. Ja, melk is het enige wat ik graag drink in de ochtend, zegt hij elke ochtend weer.

Het was druk de mannelijke bewoner gaat naar zijn plek toe.
Snel smeert een collega een boterham. En boterham met kaas en worst. Ze loopt naar de koelkast en pakt melk. Melk, omdat hij dat zo graag drinkt en het enige wat hij graag en alleen maar drinkt inde ochtend bij zijn brood
Ze zet het bord neer en ook de melk.
Lekker geeft de mannelijke bewoner aan, een boterham met kaas en worst.
Hij kijkt naar zijn glas. Wat is dat vraagt hij aan mijn collega
Melk
Melk?
Ja, melk omdat u dat zo graag lust en omdat dat graag drinkt in de ochtend. Het enige wat U lust bij uw brood
Melk….. melk……ik lust helemaal geen melk. Neen, melk vind ik altijd zo vies. Neen, ik drink altijd thee… al jaren lang drink ik thee bij mijn boterham. Neen melk… melk…. Ik lust helemaal geen melk. Smerig! Ik drink al jarenlang alleen maar thee bij mijn boterham. Neen, nooit gene melk zeg. U kent me toch al zo lang. Dat u dat niet meer weet zuster!

ook al ben je dementerend, taal verleer je niet

by de man in de zorg on May 31, 2011

ook al ben je dementerend, taal verleer je niet
Er zijn enkele bewoners op mijn afdeling met een Indonesische achtergrond. Een Indonesische achtergrond, bedoelende dat zij er hebben gewoond, danwel dat zij na de tweede wereldoorlog oorlog daar als dienstplichtig soldaat heen moesten, om te proberen onze kolonien weer terug te veroveren, de politionele acties, danwel dat zij als Hollander daar woonden toen de Japanners Nederlands Indie binnen vielen

De taal Indonesisch en Maleis wordt door een enkele bewoners dus gesproken, op mijn kleinschalig woonproject voor dementerenden bejaarden.

Een bizar maar ook een ontroerend iets…
Een Indonesische bewoner heb ik meegenomen naar een man die er in de oorlog heeft gewoond toen Nederlands Indie door de japanners werd veroverd. Hij was als Nederlander daar in Indonesie.
Ik weet dat hij ook Indonesisch praat.
Kom ik neem je mee gaf ik aan tegen die Indonesische bewoner
Waarheen?
Kom mee
Ik nam hem mee naar de Nederlander die daar heeft gewoond
Ik vroeg aan de Indonesische man goedendag te zeggen in zijn eigen taal….
De Nederlander kijkt op
Ik vroeg het nogmaals aan de Indonesische bewoner
De bewoner kijkt op en, hoort het. Het duurt even…. En ze begonnen te praten in het Indonesisch…… dementerend, maar taal vergeet je nooit.
Ik neem hm mee naar een andere bewoner…
Een andere bewoner waarvan ik weet dat hij na de oorlog naar Indonesie moest, als dienstplichtig militair
Ik vroeg hetzelfde aan de Indonesische bewoner
Zeg eens goedendag
Hij zegt goedendag in het indonesch
De bewoner kijkt op
Hij kan moeilijk praten
Gaat het goed met u vraagt hij
De bewoner knikt
Er worden wat ja en nee vragen vanuit de Indonesische bewoner gesteld
De Nederlandse bewoner knikt ja en nee
Ik vraag na afloop, u begrijpt elkaar?
Ja knikt hij
Wilt u elkaar een hand geven
Ze gaven elkaar een hand
Weet u wat hij zei vroeg ik aan de bewoner die in Indonesie heeft gediend na de tweede wereld oorlog…..
Hij knikt ja.
Kent u de taal nog….
Hij knikt ja
Taal vergeet je nooit….ook al ben je dementerend
Bizar mooi en waanzinnig dat dit gebeurde. Drie totaal verschillende achtergronden, met allemaal een ding gemeen, of twee eigenlijk…. Indonesie….. en een taal….. Indonesisch…

ook al ben je dementerend, taal verleer je niet
is een artikel op manindezorg
verpleeghuis zorg kleinschalig wonen anekdotes recept en recepten dat is manindezorg