Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

allah

dat men de ramadan viert; allah; daar kan ik mee leven maar…

by de man in de zorg on September 3, 2009

dat men de ramadan viert; allah; daar kan ik mee leven maar…
En weer was het zover is de straat. Met de hele buurt op straat. Ronkende auto’s en herrieop gillen. Het is Ramadan in mijn buurt en de gehele straat mag meegenieten.
De ellende begint buiten rond een uur of tien en duurt regelmatig tot een uur of een. Niet erg; moet kunnen; maar waarom moet er met dat geramadan zo gegild worden. Weetje; ik heb alle respect voor hun geloof; en ik vind het mooi dat ze dat doen; petje af; maar waarom moet dat met zo’n herrie. Tien, vijftien man; gillend op straat; terwijl een ieder die werkt rond tien uur op bed ligt of legt. Proberen te gaan slapen; om de volgende dag weer volop aan de bak te gaan op het werk en bij een werkgever. Terwijl ik wil gaan slapen begint in mijn straat de ramadan party. Het is geloof en achtergrond; maar wij doen toch ook niet met Kerst drie weken lang de buurt wakker houden; omdat iedereen moet weten dat we verplicht met de hele familie gegourmet hebben. Kerst is twee dagen; en met Pasen gaan wij ook niet geheel uit ons dak; en maken we het zeker niet laat; want de volgende dag moeten we met zijn allen naar ikea.
Als het an mij leg gaat die Ramadan in de straat snel voorbij en ik zal mijn medebewoners in de straat gaan voorstellen dat ze overdag niet zo’n ramadan feest kunnen houden met zijn allen; inclusief gillende mensen; ronkende auto’s, langdurig toeteren en wegscheurende achterbanden van auto’s.
Neen; dat men de ramadan viert; allah; daar kan ik mee leven maar… als je belieft; als het kan wat stiller en niet drie weken lang de buurt wakker houden en ook mij? Ik kan er nu al te vaak moeilijk door slapen; door die herrie. Ongetwijfeld is de ramadan bij gelovingen zwaar; maar ook voor mij als niet Ramadamer is het ook zwaar aan het worden. Elke nacht wakker gehouden worden door die herrie en er elke dag weer vroeg uit moeten om naar mijn werk te gaan; begint als niet Ramadammer onderhand bij mij zijn tol te eisen.
tot oneven