Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

bakker

komt voor de bakker

by de man in de zorg on March 9, 2009

komt voor de bakker
Mijn god zei ik vaak tegen mijn vriendin; wat moet je met zoiets. Gaat zeker na twee of drie keer in de kast met de ongebruikte tupperware rommel, om het vervolgens twee maal per jaar af te stoffen en weer in te ruimen. En maar klagen dat we uit ons poppenhuis in mooi Hoogvliet groeien.
Maar het is best wel leuk, gaf mijn vriendin regelmatig aan.
Nee joh; koop liever een brood bij de warme bakker; dat is veel gemakkelijker en ja; je heb er geen rommel aan en van. Ja; daar kon ze zich wel in vinden, wat moet je in godsnaam met zo’n overbodig apparaat.
Neen geen volautomatische broodbakmachine voor mijn vriendin; daar waren we samen uit. Zo’n ding koop je; gebruik je twee maal en is dan maar alleen een doos die erg in de weg staat en een apparaat wat je nooit niet gebruikt, toch????

Van de week late dienst; en ja; mijn collega had wat mee genomen van thuis voor die oudjes. Ja, ja je raad het al….. een broodbakmachine. Ze gooide er wat water in, wat meel en zette
hem aan. Klein kunstje; zo gedaan en ja iets wat die dementerende bewoners bij mij ook wel zouden kunnen.
Is dat ook zo’n overbodig apparaat wat je thuis niet gebruikt en daarom maar naar je werk meeneem?
Al met al; in vond het wel leuk om te zien en ja; de geur alleen al. Daar kan geen fabrieksbrood van de jumbo of de albert hein tegenop. En ook; het was wel lekker wat uit dat overbodige apparaat kwam.

Vrijdag kwam ik thuis en gaf ik aan mijn vriendin aan dat ik een verrassing had voor haar. Ik had iets op mijn werk gezien; wat ik wel leuk vond, gaf ik haar aan. Mijn vriendin was wel nieuwsgierig, en wou weten wat ik nu weer had gekocht.
“Kijk, ik was bij blokker en ja; daar zag ik wat”. “Wat wel leuk is voor jou…… een broodbakmachine”.
“Toch niet zo’n overbodig apparaat dat je na twee maal in de kast neerzet om nooit meer te gebruiken Johan”.
“Ach zeurkous; je krijgt hem van mij; leuk he” 😉
“Nou, nou bedankt” zei ze; “mijn god wat een troep neem je nu weer mee” dacht mijn vriendin.
“Dank je Johan; dat is erg lief; zondag ga ik het wel proberen”.

Vriendin aan het werk geweest vrijdagavond en ja; mijn handen jeukte wel erg. Ik had dat ding gegeven; maar ik vond het eigenlijk ook wel leuk om er zelf wat mee te doen….. Dus ja; toch maar dat apparaat uitgepakt en zelf maar aan de bak mee gegaan. Oh ja, haar
apparaat, wat ik haar had gegeven en speciaal voor haar had gekocht 😉

Dus ja; we hebben er een; een broodbakmachine. Een overbodig apparaat, wat we beiden niet wouden hebben en waarvan we beiden van overtuigd waren dat we niet wisten wat we er mee zouden moeten doen. Nu even leuk; binnen een half jaar een apparaat wat we onder het stof vandaan halen uit de kast met ongebruikte tupperware spullen waarvan we dachten dat we het ooit; ja ooit; ook eens nodig zouden kunnen hebben. Een broodbakmachine; om zelden of nooit te gebruiken….. Ja, eigenlijk gewoon puur voor de heb…. Kunnen we in ieder geval zelf brood bakken als er ooit in de winkels geen brood meer te koop is 😉
tot oneven

goedenmorgen bakker

by de man in de zorg on May 24, 2007

goedenmorgen bakker
Vannacht gewerkt. ja, rustig geweest en eigenlijk geen gekke dingen.
Liep vannacht over de afdeling een kijkronde.
Kom bij een bewoner en die is wakker, ja ze herkende me niet echt. Komt wel vaker voor. Kunnen die mensen niets aan doen, zoveel van die witten aan het bed.
“Wie ben jij”, vroeg ze aan mij.
“Ik ben de bakker gaf ik aan”, ik dacht dat ze dan wel zou herkennen aan m’n mannen stem, een stem die ze overdag wel herkent.
Ze herkende m’n stem niet.
“Hoe laat is het”? vroeg ze.
“Het is vier uur in de nacht”, gaf ik aan.
“Maar wat doet U hier? ”
“Een bakker staat altijd vroeg op, om lekkere broodjes te bakken, maar dat ik langs een verpleeghuis reed en toen dacht dat ik nog wat oude mensjes kon helpen, vandaar dat ik om vier uur in het verpleeghuis rondloop” gaf ik aan.
“Ja” gaf ze aan; “een bakker staat altijd vroeg op”.
“Inderdaad”
“Welterusten, slaap lekker”, gaf ik aan.
“Werkze bakker”.

Tot morgen.