Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

binnenhuisarchitect

binnenhuisarchitect

by de man in de zorg on January 9, 2009

binnenhuisarchitect
gisteren laat; vriendin vrij en hangend boven de wc pot…. ziek
Ja; ik schrok gisteren best wel even toen ik tijdens mijn avonddienst een kamer van een bewoner binnenstapte. Zag hem eerst niet tot hij gebogen vanachter de tv omhoog kwam. Was bezig met stekkers en ja… zijn kamer had hij werkelijk geheel overhoop gehaald. Alle kasten leeggemaakt; alles op zijn bed gelegt; tafels verschoven en ja… om het maar zachtjes uit te drukken; een gigantische puinzooi had hij er van gemaakt. Zijn kamer; zijn huis; op mijn kleinschalig woonproject voor dementerende bewoners.
Zag zijn kopje omhoog komen vanachter de tv; waarvan je je afvraag hoe hij daar is gekomen. Loopt met een rollator en ja; kan soms wat moeilijk lopen; maar toch was het hem gelukt zich tussen deze kleine ruimte te vringen.

“Wat ben je aan het doen vroeg ik hem….”
“Ik, ben aan het veranderen” gaf hij vol onschuld aan
“Ja dat zie ik; wat heb je een rommel van je kamer gemaakt; want echt alles heb je uit je kasten geplukten overal neergezet en alles heb je verschoven”.
Ja een gigantische rommel; op ja puinzooi; en ik begrijp nog niet hoe hij dat allemaal in een relatief korte periode heeft gedaan.
Hij; kan moeilijk dingen zelf;kan amper uit de voeten en heeft het gepresteerd om in een kleine periode van zijn slaapkamer een.. ja… enorme puinzooi te maken met rommel; overal staand en liggend; behalve op de plaats waar het stond.

“Ik wil de tv nog even afsluiten dus daarom moeten die draden ook eruit gaf hij van vanachter een veels te kleine ruimte achter zijn tv die in de hoek stond aan”. “Ik wil gaan verbouwen en veranderen; ik heb alles al weggehaald; alleen de tv moet nog anders en naar een andere plaats; daar ben ik mee bezig”.

Toch maar met een of onder lulverhaal hem toch maar van die gedachte af kunnen brengen. Met koffie hem uit zijn kamer gelokt en ja…. die enorme rommel die hij van zijn kamer had gemaakt opgeruimt. Begonnen met alles van zijn bed af te halen; daar lag een berg kleding. Van het bed richting kasten gewerkt en alles maar terug in zijn kast gehangen. De tafels maar op de juiste plaats geschoven en ja op zoek naar de cai aansluiting van zijn tv. Na een pakweg tien minuten had ik ook die kabel gevonden. Hij lag onder zijn hoofdkussen en ja; ook maar even de tv weer aangesloten.
Kleinschalig wonen en dementerende bewoners…. Ja die bewoners van mij zijn ook net zoals wij. Of gooien wij thuis niet soms alles op zijn kop; gaat het bankstel van de ene kant van de woonkamer naar de andere kant en sta je tv niet opeens nadat je het zat bent op een andere plaats? Net zoals wij zijn die demenerende bewoners soms net zoals ons; die gooien ook alles soms even op zijn kop en gaan voor binnenhuisarchitect spelen 😉
tot oneven