Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

blijf

schat ik blijf wat langer bij moeder

by de man in de zorg on April 16, 2012

schat ik blijf wat langer bij moeder
Leuk, kom je even op visite bij je moeder. Even een kopje koffie drinken en dan weer weg. Je hebt het al zo druk. Boodschappen doen en zo. Neen, niet dat je nooit langskom. Drie vier keer in de week even langs bij moeders.
Respect voor dat soort mensen, zeg ik dan als zorgverlener. Het is normaal geeft de familie aan. Het is inderdaad normaal geef de zorgverlener dan uit de grond van zijn hart ook aan, goed beseffende dat hij dit misschien ook niet kan doen.

Op mijn afdeling oor kleinschalig wonen voor dementerende bejaarden heb je aardig wat bewoners die soms wat lenen. Lenen van elkaar of van de afdeling zelf. Zo thuis mogelijk denk ik dan maar. Ik vraag ook niet aan mijn buurvrouw of ik thuis bestek uit mijn besteklade mag pakken toch? Afstandsbedieningen, complete fruitschalen, onderbroeken, bestek fotolijstjes en wat al niet meer. Noem maar iets op of het wordt wel meegenomen of verzameld door bewoners.

Leuk, kom je even op visite bij je moeder. Even een kopje koffie drinken en dan weer weg. Je hebt het al zo druk. Je gaat naast moeder zitten en je zet je handtas naast je stoel neer. Je zit even bij moeders en besluit even naar de slaapkamer van moeders te gaan. Je stap op en even ben je weg. Je komt terug. Je zit nog even en je maak nog een praatje. Je kijk op je horloge. Mam, ik moet nu echt gaan. Je trek je jas aan en je wilt je handtas met je huisleutels en ook de sleutel van je auto pakken. Je grijpt. Je grijpt…. Je grijpt mis. Je tas is geleend door een van de vele bewoners op mijn afdeling die de gehele dag over de afdeling zwerven. Bewoners die spullen meenemen en het ergens anders neerleggen. Bewoners waaraan je niet kan vragen waar ze iets hebben neergelegd, omdat de meeste alles binnen een paar minuten vergeten zijn of zelfs eerder. bewoners waarvan je op de idiootste plaatsen dingen tegen kom. Bewoners die alles op de idiootste plaatsen verstoppen, op geheime plaatsen. Zo geheim dat soms dingen na maanden teruggevonden worden, als ze al terug worden gevonden.

Leuk, kom je even op visite bij je moeder. Even een kopje koffie drinken en dan weer weg. Je hebt het al zo druk. Je tas wordt geleend door een dementerende bewoner en is nog steeds niet gevonden. Ik praat nu al over een paar dagen. Schat ik blijf wat langer bij moeder…. Wat langer, werd een uur….. toen heeft de familie en iedereen de moed opgegeven. Ik weet zeker dat over een paar weken ergens een tas word gevonden…. met huisleutels en ook een autosleutel.

Wel godverdomme; blijf van die pillen af; die zijn van mij

by de man in de zorg on August 31, 2009

Wel godverdomme; blijf van die pillen af; die zijn van mij

even een dagje; neen avondje uitgeleend naar onze benedenburen; ook pg.

“Goedenavond mevrouw Pieterse; ik heb hier uw pillen; wilt u ze innemen”?
“Mijn pillen; ik mot die pillen niet”!!!
“Kom op; even de pillen innemen; ze zijn belangrijk voor U”
“Rot op; ik wil ze niet en ik zal ze absoluut niet opeten”!!
“Oke; dan houd het op”. “Meneer Jansen; (haar buurman aan de tafel); uw buurvrouw wil deze pillen niet; ze zijn van haar; wilt u ze hebben”??
“Ja ik wil die dingen wel hebben”; geeft meneer Jansen aan.
“Oke; dan krijg u ze”.
Mevrouw Pieterse ziet dat ik het kupje naar meneer Jansen wil brengen. “Wel godverdomme; blijf van die pillen af; die zijn van mij; ik moet en wil ze hebben”!!
“Maar mevrouw Pieterse; u wilde ze niet hebben; en ja ik denk dan; dan kan ik er een ander misschien wel blij mee maken”
Mevrouw Pieterse antwoord “Neen; het zijn mijn pillen; daar moet en ander met zijn poten van afblijven”!!!
“Maar u wilt ze niet”!!
“Ik wil ze wel”!!!
“Meneer Jansen; wilt u echt die lekkere pillen die mevrouw niet in wil nemen”?
“Ja ik wil ze wel”; geeft meneer Jansen aan.
Mevrouw Pieterse pakt het kupje met medicijnen van de tafel; pak en glas water en neemt ze “probleemloos” in…… “het zijn toevallig mijn pillen; die ik heb gekregen”!!
tot oneven