bedank briefje
Bepaalde dingen doen mij goed als ziekenverzorgende en motiveren mij enorm. Zeker in tijden waarin verpleeghuiszorg regelmatig negatief in de media komt.
Het zijn de bedankbrieven die we als team regelmatig toegestuurd krijgen nadat we een bewoner korte of lang tijd hebben verzorgd.
Onlangs kregen we een brief van een vrouw, waarvan haar man bij ons op de afdeling had gelegen.
Ze gaf aan veel waardering te hebben voor het team, de sfeer op de afdeling en hoe we me de bewoners omgingen. Dat een ieder zich enorm inzette voor de zorg van alle bewoners, van voedingsassistente tot verpleeghuisarts.
Het viel haar op dat er ondanks alles nog tijd was voor een gesprek en het belangrijkste, dat er ondanks alles nog gelachen werd.
Ze kon altijd terugvallen op deskundig en bekwaam personeel. Toen het goed ging met haar man maar zeker ook op het laatst.
Was dankbaar voor dat er niet gehandeld werd hoe wij dat wilde, maar hoe we de zorg het beste af konden stemmen op de wensen van haar man. Dat we respectvol met hem omgingen, hoewel ze aangaf dat haar man zeker niet een van de makkelijkst geweest was. Zijn keuzes accepteerde en niemand dwongen, maar stimuleerde.
Terugkijkend kon ze alleen maar veel goeds vertellen over ons, verzorgenden die al hun energie stoppen in een fantastisch mooi beroep, zorgverlenen, en dit op een bewonderingwaardige manier toepasten.
Veelal komt er lof voor ons werk van naasten voor naasten naar voren. Niet alleen tussendoor, in zulke brieven, maar ook bij een begrafenis of crematie waar altijd personeel heengaat.
Het is zo jammer dat deze dingen nooit in het acht uur journaal komen; maar dat alleen incidenten uitgebreid worden behandeld. Komt dit echt doordat dingen die regelmatig voorkomen geen nieuws meer zijn en er daardoor geen aandacht aan wordt geschonken. Of is goed nieuws is geen nieuws?
Want laten we eerlijk wezen; we doen ook enorm veel goeds in de zorg.
tot oneven
{ 0 comments }
