Verhalen en anecdotes uit de verpleeghuis zorg en kleinschalig wonen

crisistijd

Hyacinten eten in crisistijd?

by de man in de zorg on April 3, 2009

Hyacinten eten in crisistijd?
Gisteren laat; vriendin vrijdag mijn god; het is weer lente. Nauw eigenlijk is dat ook niet erg dat het lente is. Neen; overal staan de bakken met hyacinten, narcissen en wat al niet meer in de woonkamer. Leuk; het fleurt wel op; dat zeker. Mooie plantjes; mooie bloemen; het lente gevoel, ook voor die oudjes; in mijn zorgtoko binnen. Ja; wel leuk van die bakjes overal. Geeft een hoop sfeer op de afdeling.
Ja, die bewoners vinden het wel leuk. Kijken er naar, ruiken er aan en ja……. Eten ervan. Ja, dan word het wel goed opletten met die oudjes. Liever geen hyacinten eten; ook al smaken ze wel lekker misschien. Ik weet het niet; maar die oudjes hebben de periode veertig vijf en veertig meegemaakt toen onze oosterburen op visite waren. Hoor vaak de verhalen van tulpenbollen eten in de oorlog; en ja; er lopen heel wat bejaarden nog rond in nederland en ook op mijn afdelingen. Zouden ze toen doodgegaan zijn van tulpenbollen eten van de honger; ja dan was mijn opa er niet; mijn vader en moeder er niet en ik als witterakker ook niet.
Dus ja; gezellig mijn bejaarden aan de hyacint en de narcis. Je let er wel op; probeer het te voorkomen; maar tot mijn schrik merkte ik dat er een bewoner aan het eten was van een heerlijke hyacint. Kon er gelukkig nog wat voorsteken om te voorkomen dat het werd doorgeslikt. Bewoner wou het niet doorslikken; omdat het misschien te vies was. Wel een mazzel; ken je er beter niet bij hebben als het giftig of zo. Geef ene hoop ellende voor bewoner.
Toch maar voor de zekerheid die gekke bloemen overal neergezet op plaatsen waar die oudjes niet bij kunnen. Kunnen ze vanaf en afstandje naar de fleurigheid van de lente kijken.

Maar toch; in deze tijden van crisis…….. dat onze bewoners die de crisisjaren en de oorlog hebben meegemaakt; terug gaan in hun denken in tijd en aan de mooie fleurige lekker ruiende hyacinten gaan….. neen liever niet ; )
Tot oneven